*માણસ મૃત્યુ પછી સ્વર્ગ મળશે એવી આશાએ* આખી જિંદગી ખૂબ પ્રયત્ન કરે છે.
કોઈ ઉપવાસ કરે છે,
કોઈ દાન-ધર્મ કરે છે,
કોઈ તીર્થયાત્રા કરે છે,
તો કેટલાક દેવને માનતા રાખે છે.
સ્વર્ગ એટલે કોઈ નવી હાઉસિંગ સોસાયટી જેવું છે,
જ્યાં એક નાનો ફ્લેટ મેળવવા માટે પુણ્યના ગુણ ભેગા કરવા પડે છે એવું લાગે છે...
પણ એક ક્ષણ થોભીને એવો પણ વિચાર કરો...
ખબર નહીં... કદાચ આપણે પહેલેથી જ સ્વર્ગમાં જ જીવી રહ્યા હોઈએ?
સવારે ઉઠતાની સાથે આજુબાજુ એકવાર ધ્યાન આપો.
એક બટન દબાવો એટલે અંધકાર પ્રકાશમાં બદલાય જાય.
બીજું બટન દબાવો એટલે પંખો ફરવા લાગે.
ત્રીજું બટન દબાવો એટલે ઠંડી હવા આખા રૂમમાં ભરાઈ જાય.
નળ ખોલો એટલે પાણી વહેવા લાગે.
ગેસ સળગાવો એટલે થોડી જ મિનિટોમાં જમવાનું તૈયાર.
ખિસ્સામાંથી મોબાઈલ કાઢો એટલે આખું વિશ્વ તમારી હથેળીમાં આવી જાય.
હજારો કિલોમીટર દૂર હોય એવા તમારા પ્રિય લોકો પણ થોડી જ સેકંડમાં તમારી સામે દેખાય.
આટલી બધી અદ્ભુત સુવિધાઓ... પણ આપણે એને બહુ સામાન્ય સમજીએ છીએ. આ બધું આપણો જન્મસિદ્ધ અધિકાર છે એવું વર્તન કરીએ છીએ.
એકવાર કલ્પના કરો...
બસો વર્ષ પહેલાનો કોઈ રાજા આજે તમારા ઘરે આવે, તો કદાચ તે પોતાના રાજમહેલમાં પાછો પણ ન જવા માંગે.
તે આશ્ચર્યથી પૂછશે —
"આ શું?" — ગરમ પાણી!
"પછી આ શું?" — ઠંડી હવા!
"આ શું છે?" — આખા વિશ્વની માહિતી!
"આ શું?" — દસ મિનિટમાં ઘરે આવી જતું જમવાનું!
ત્યારે તે હસીને કહેશે —
"મેં આખી જિંદગી રાજ કર્યું, યુદ્ધો જીત્યા, અઢળક સંપત્તિ મેળવી... પણ આવી સુવિધાઓ મને ક્યારેય નહોતી મળી."
આ સાચું જ છે!
આજે એક સામાન્ય માણસ પણ ઘણી સુવિધાઓની બાબતમાં જૂના જમાનાના સૌથી શક્તિશાળી રાજાઓ કરતાં પણ વધારે ધનવાન છે.
તોય...
આપણે ખુશ નથી.
કેમ?
કારણ કે માણસને જે મળ્યું છે એની કિંમત ધીમે-ધીમે ઓછી થઈ જાય છે.
AC ચાલુ છે — આનંદ નથી.
બંધ થાય ત્યારે જ... તકલીફ થાય છે.
મોબાઈલ છે — આનંદ નથી.
નેટવર્ક જાય એટલે દુનિયા પૂરી થઈ ગઈ હોય એવું લાગે.
પોતાનું ઘર છે — સંતોષ નથી.
પાડોશીનું ઘર મોટું છે એનું દુઃખ.
પોતાની ગાડી છે — તૃપ્તિ નથી.
બીજાની ગાડી મોટી છે એની ચિંતા.
એટલે માણસ પોતાના સ્વર્ગમાં ઊભો રહીને, બીજાના સ્વર્ગ સાથે પોતાની તુલના કરીને દુઃખી થાય છે.
પણ આ જ પૃથ્વી પર બીજું એક જગત પણ છે...
આજે પણ લાખો લોકો એક ઘડો પાણી માટે કલાકો સુધી લાઈનમાં ઊભા રહે છે.
લાખો પરિવારો પાસે પાકું ઘર જ નથી.
દિવસમાં બે ટંકનું જમવાનું પણ નક્કી નથી.
બાળકોના સપના શાળાના ઉંબરા સુધી પહોંચતા પહેલા જ તૂટી જાય છે.
શરીર ઢાંકવા માટે ઠીક કપડાં પણ નથી.
આપણે "સામાન્ય" સમજીએ છીએ એ સુવિધાઓ જ બીજાઓ માટે જિંદગીનું મોટું સ્વપ્ન છે.
આપણને ACનો રિમોટ ન મળે એટલે ગુસ્સો આવે.
એમને તડકાથી બચવા ઝાડનો છાંયો પણ નથી મળતો.
આપણે ડાયટ ચાર્ટ શોધીએ છીએ.
એ લોકો પછીના ટંકનું જમવાનું કેવી રીતે મળશે એ વિચારતા-વિચારતા સૂઈ જાય છે.
ત્યારે સમજાય છે...
સ્વર્ગ અને નરક એટલે મૃત્યુ પછી મળતી જગ્યાઓ નથી...
એ અહીં જ છે...
આ પૃથ્વી પર જ...
આ જ શહેરમાં...
આ જ રસ્તા પર...
ક્યારેક એક જ દિવાલની બે બાજુએ...
એક ઘરનો છોકરો તેનો નવો મોબાઈલ થોડો સ્લો થયો એટલે કંટાળે છે.
સામેના ઘરનો છોકરો ઓનલાઈન ભણવા માટે મોબાઈલ જ નથી એટલે રડે છે.
એક માણસ ગરમ પાણી પાંચ મિનિટ મોડું આવ્યું એટલે ફરિયાદ કરે છે.
બીજો માણસ આજે પાણી મળ્યું એટલે બસ છે એમ કહીને દેવને પ્રાર્થના કરે છે.
ફરક પરિસ્થિતિમાં જ નથી...
ફરક દ્રષ્ટિકોણમાં પણ છે.
કેટલાક લોકો ખરાબ પરિસ્થિતિમાં પણ હસતા શીખી ગયા છે.
તો કેટલાક લોકો બધી સુવિધાઓ હોવા છતાં ફરિયાદોમાંથી બહાર નીકળી શકતા નથી.
માણસની સૌથી વિચિત્ર આદત એ છે કે —
તેની પાસે જે નથી એનો હિસાબ તે રોજ કરે છે...
પણ તેની પાસે જે છે એનો હિસાબ તે ક્યારેય કરતો નથી.
દરેક રાત્રે સૂતા પહેલા ફક્ત પાંચ વસ્તુઓ લખીને જુઓ —
આજે હું શ્વાસ લઉં છું.
આજે મારી પાસે પીવા માટે પાણી છે.
આજે મને જમવાનું મળ્યું.
આજે મને રહેવા માટે એક ઘર છે.
આજે મારા લોકો મારી સાથે છે.
કદાચ આપણી જિંદગી જ બદલાઈ જશે.
કદાચ "સ્વર્ગ" એટલે કોઈ જગ્યા નથી... એ એક અનુભવ છે!
એવી જ રીતે "નરક" પણ કોઈ જગ્યા નથી... એ અનુભવને ભૂલી જવું એ જ નરક છે!
_આપણી પાસે જે છે એના માટે કૃતજ્ઞ હોવું એટલે સ્વર્ગ._
જે મળ્યું છે એ ભૂલીને, ફરિયાદોમાં જીવવું એટલે નરક.
મૃત્યુ પછી શું થાય છે એની કોઈને ખાતરીપૂર્વક ખબર નથી.
પણ જીવતા-જીવતા જ આપણને આ સુંદર પૃથ્વી, શ્વાસ લેવા માટે હવા, પીવા માટે પાણી, ખાવા માટે અન્ન, પ્રેમ કરનારા આપણા લોકો, એક બટન દબાવવાથી મળતી અસંખ્ય સુવિધાઓ મળી છે.
આટલું બધું હોવા છતાં પણ જો આપણે હંમેશા દુઃખી રહીએ...
તો એનાથી મોટું કમનસીબ બીજું કયું?
કદાચ દેવ હસીને કહેતો હશે —
*"મેં તને સ્વર્ગમાં જ રાખ્યો છે... પણ ત્યાં પણ તું ફરિયાદોની ઓફિસ જ ખોલીને બેઠો છે!"*
એટલે આજથી ફરિયાદો ન ગણો..
*"કૃતજ્ઞતા"* ગણો.
કારણ કે _"કૃતજ્ઞતા" વાળા હૃદયમાં જ *સાચું સ્વર્ગ હોય છે.*
From Blogger iPhone client
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો