ગુરુવાર, 12 ડિસેમ્બર, 2024
Dad, daughter and children with special needs
શનિવાર, 7 મે, 2022
Happy life of a senior citizen
રવિવાર, 3 એપ્રિલ, 2022
A letter to children from patents
મંગળવાર, 23 નવેમ્બર, 2021
I am your BF
બુધવાર, 15 જુલાઈ, 2020
Retirement
🍃☘️🍀🌿🌺🌿🍀☘️🍃
*જો તમે અથવા તમારા ઘરમાં કોઇ નિવૃત હોય કે થવાના હોય તો ચંદ્રકાંત બક્ષીનો આ આર્ટીકલ અવશ્ય વાંચજો...*
કદાચ નિવૃતીને આ રીતે બક્ષીજ મુલવી શકે👍✍🙏🌷🌴🌺🍀🍁🌸
😱🥶🤬🤡👺🤯😎🤣
નિવૃત્તિ: તમારો બદસૂરત ચહેરો?
🙏🙏🙏🙏🙏🙏
(સદાબહાર -ચંદ્રકાંત બક્ષી)
પ્રવૃત્તિ વિરોધી શબ્દ છે આળસ અને નિવૃત્તિ એ પ્રવૃત્તિ પછીની દ્વિતીય સ્થિતિ છે. આપણા પારિવારિક, સામાજિક પરિવેશમાં નિવૃત્તિ વિશે હજી સ્પષ્ટતા આવી નથી. સરકારમાં ૫૮ વર્ષ અને ખાનગીમાં ૬૦ વર્ષે નિવૃત્તિ અથવા રિટાયરમેન્ટ આવે છે, પણ જો હવાઈ જહાજમાં અડધી ટિકિટમાં સફર કરવી હોય કે ઈન્કમ ટૅક્સમાં રિયાયત લેવી હોય તો ૬૫ વર્ષ પૂરાં થવા જોઈએ. તમને ‘સિનિયર સિટિઝન’ અથવા વયસ્ક નાગરિકની ઉપાધિ મળે છે. (ટ્રેનમાં સિનિયર સિટિઝનને માત્ર દ્વિતીય વર્ગમાં જ રિયાયત મળે છે) પણ બુનિયાદી પ્રશ્ર્ન ઉંમરનો નથી, નિવૃત્તિનો છે. એ ભારતીય વિચારધારા નથી. મોટો જજ કે મોટો જનરલ મેનેજર કે મોટો પુલિસ અફસર કે મોટો એક્ઝિક્યુટિવ નિવૃત્ત થાય છે અને ઘણી વાર શા માટે તરત મરી જાય છે? ‘યેસ સર’ જીવનભર સાંભળ્યું છે, પછી સામાન્ય નાગરિક થઈ શકાતું નથી. જીવનભર ટેબલ પરની બેલ દબાવીને સેવાઓ લીધી છે, પછી પોસ્ટ ઓફિસમાં ટિકિટ કે મની ઓર્ડરની કતારમાં ઊભા રહેવાતું નથી. મોટા માણસને નાના થતાં આવડતું નથી.
૩૦૦-૩૫૦ ચોરસ ફિટની કૅબિનમાંથી બહાર નીકળીને જો ફૂટપાથ ઉપર આવીને એક રૂપિયાની મગફળી ખરીદીને ફાકતાં ફાકતાં ચાલી શકો તો તમારે આ દુનિયામાં કોઈથી ડરવાનું નથી, પણ એ લગભગ અશક્ય છે. શૉફરે ચલાવેલી મોટરકાર મૂકીને બસમાં ફૂટબોર્ડ પર દબાઈને અંદર ઘૂસી જવાની શરમ ન હોય તો તમે દુનિયા જીતી લીધી છે. નિવૃત્તિ પણ આવું જ સિન્ડોમ છે. તમે મોટામાંથી નાના બની જાઓ છો, પછી એકલા બનતા જાઓ છો. એ રસ્તાઓ જે કારના ચડાવેલા કાચમાંથી જોયા હતા એ હવે પાસેથી વધારે અપરિચિત લાગે છે. પહેલાં લોકો પાસે આવતાં ડરતા હતા, હવે લોકો દૂર જઈને હસી રહ્યા છે. તમે સ્વેચ્છાએ એકલા પડી ગયા નથી, દુનિયાએ તમને એકલા કરી મૂક્યા છે. નિવૃત્તિ પૂર્ણત: એકલતાનો પ્રથમ અહસાસ છે.
કઈ ઉંમર હોય છે, નિવૃત્તિની? નક્કી નથી, પણ જો તમે ૫૬ના છો તો હવે ૫૪ના થવાના નથી, તમે ૬૩ના છો તો હવે ૬૧મું વર્ષ બહુ પાછળ ચાલ્યું ગયું છે. હવે ૬૧નો નહીં, ૬૧ની ગતકાલીન કસકનો નહીં, ૬૫ની અનાગતકાલીન ચિંતાનો વિચાર કરો. રિટાયરના ગર્ભમાં ટાયર (થાકવું) ધબકી રહ્યું છે. હું એકલો નહીં જમી શકું, હું એકલો નહીં સૂઈ શકું. તમારે જ તમારી પથારી કરવાની છે, તમારે જ તમારો ચાનો કપ અને ચાની તપેલી ધોઈ નાખવાની છે. શરીર કમજોર પડતું જાય છે, બીજા પર અવલંબન વધતું જાય છે, સમયભાન ઘટી જાય છે. તમારી પ્રોફેશનલ આઈડેન્ટિટી સિવાય; પ્રતિષ્ઠા કે શાખ સિવાય તમારી પાસે શું હતું? હવે ચાબુક તમારા હાથમાં નથી. હવે તમે જે ચાબુક વાપરતા હતા એમાંથી જ લગામ બનાવીને તમને જ દાંતમાં પહેરાવી દીધી છે (જો દાંત રહી ગયા હોય તો!) હવે તમારી પ્રતિષ્ઠા મહત્ત્વની નથી, તમારી ઉપયોગિતા મહત્ત્વની છે. કહેવાય છે કે નિવૃત્ત માણસ માટે ઘર પણ મનપસંદ રહેતું નથી. એક મિત્રે કહ્યું હતું, એક સંસ્કૃત શ્ર્લોક ઉદ્ધૃત કરીને, કે વૃદ્ધ માણસે ઘરમાં અતિથિની જેમ રહેવું...! તો આદર રહે છે, સ્વીકાર થાય છે. માણસ સહજ થઈ જાય છે.
નિવૃત્ત માણસે ગંભીરતાથી પ્રથમ વિચાર કરવો પડે છે, હવે કેટલાં વર્ષોની જિંદગી બાકી રહી? ૧૦ વર્ષ બાકી રહ્યાં? તો એને ૧૫ વર્ષ કરવાં પડશે. બીજી વાત, બાકીની વધેલી જિંદગી (લેફટ્ઓવર લાઈફ)નું શું કરવું છે? ટી.વી. જોવું છે, પૌત્ર-પૌત્રીઓ સાથે રમવું છે. જે દુનિયા જોવાની ઈચ્છા હતી, પણ જોેઈ શકાઈ નથી; કારણ કે સમય કે સગવડ ન હતાં, એ દુનિયા જોવી છે. સિગરેટ, શરાબ, બધું જ ધીરે ધીરે છોડવું પડશે, નહીં તો પ્રકૃતિ એવો ફટકો મારશે કે આપોઆપ છૂટી જશે. of સંતાનો માટે કેટલા રૂપિયા મૂકી જવા છે એ દરેક સફળ નિવૃત્તિકારે વિચારવું જ પડે છે. પૈસા સંભાળવા, સાચવવા, સંવૃદ્ધિ કરવી એ એક એક ઉપર ઉત્તર નિર્ભર કરે છે. ઊછળતી જવાની ને અઢળક પૈસા, એ એક વિનાશક સ્ફોટક ફૉર્મ્યુલા છે, તમારા મૃત્યુ પછી સંતાનોની ગાળો ખાતા રહેવાનો શ્રેષ્ઠ માર્ગ છે.
નિવૃત્તિ પછી હિન્દુસ્તાનમાં ડિવૉર્સ થતા નથી, પણ બન્નેમાંથી એકનો દેહાંત થઈ શકે છે. ગુજરાતી કહેવત છે કે ભીંત અને કરો સાથે ન પડે! મોટી દીવાલ ભીંત છે, નાની દીવાલ કરો છે, અને બન્ને એકબીજાને સહારે ઊભા છે. બન્ને સાથે પડવાના નથી, એક પડશે અને બીજાએ એકલા જ ઊભા રહેવાનું છે. લગ્નજીવન પણ આજ છે. પતિ-પત્ની સાથે મરતાં નથી, એક મરી જાય છે, બીજાએ જીવતા રહેવાનું છે અને નિવૃત્તિ પછીનો, પત્ની વિનાનો પુરુષ જીવનની અસહ્યતાને બરાબર અનુભવીને સમજે છે. નિવૃત્તિ પુરુષનું ‘વૈધન્ય’ બની જાય છે.
નિવૃત્તિ જીવનને રિ-સ્ટ્રક્ચર કરવાનું નામ છે. હવે ઈચ્છા પ્રમાણે પ્રાપ્તિ નથી અને એ નથી માટે ઉત્તેજિત થઈને ઘર્ષણ કરવાનું નથી. ધન હોવા છતાં સેવા મળે જ એ આવશ્યક નથી. બન્ને મુઠ્ઠીઓ ખુલ્લી થતી જાય છે, પણ આ અસહાય અવસ્થા નથી. મુંબઈના પોલીસ અધ્યક્ષ ગફુરે હમણાં એક ઈન્ટરવ્યુમાં સૂચક વાત કરી હતી. વિદેશોમાં વૃદ્ધો સશક્ત સમર્થ રહી શકે છે, સ્વસ્થ હોય છે, શરીર સરસ રાખી શકે છે, પણ આપણા વૃદ્ધો શા માટે લથડી જાય છે? ગફુરનો તર્ક એવો હતો કે વિદેશી વૃદ્ધો પોતે જ પોતાનું કામ કરતાં રહે છે એટલે એમના શરીરો ચુસ્ત રહે છે, જ્યારે આપણે ત્યાં સંયુક્ત પરિવારોને કારણે અને કૌટુંબિક પરંપરા પ્રમાણે પુત્ર, પુત્રવધૂ, પુત્રી, પૌત્રી, પૌત્ર દાદાજીને કોઈ કામ કરવા દેતા નથી એટલે દાદાજી એક ‘કાઉચ પોટેટો’ (સોફા પર બેઠેલું બટાટું) બની જાય છે! બધા જ દાદાજીનું કામ કરવા તત્પર હોય છે અને દાદાજીએ કોઈ જ શારીરિક કામ કરવાનું હોતું નથી, માટે એમની તબિયત રુગ્ણ થતી જાય છે. લેટેસ્ટ કપડાં પહેરવાં કે એકલા બહારગામ પ્રવાસ કરવો કે જિંદગીની મજાઓ કરવી એ આપણા દેશી દાદાજીના કિસ્મતમાં નથી. પશ્ર્ચિમમાં એકલતા અથવા ન્યુક્લિઅર ફૅમિલી (માત્ર પિતા-માતા-સંતાનોનો પરિવાર)ને લીધે વૃદ્ધોને શરીર સાચવવું જ પડે છે. નિવૃત્તિમાં સરસ સ્વાસ્થ્ય અત્યંત મહત્ત્વનો આધાર છે.
નિવૃત્તિ અને વૃદ્ધત્વ અવિભાજ્ય છે. તમે નિવૃત્તિ સ્વીકારો કે ન સ્વીકારો, નિવૃત્તિ તમારો, તમારા શરીરનો, તમારા સંંબંધોનો, તમારા પરિવેશનો કબજો લઈ લે છે. દિવસમાં ૮, ૧૦, ૧૪ કલાક જે લોકો સાથે કામ કર્યું છે એ લોકોના નામો પણ યાદ કરવા પડે એ દિવસો આવી ચૂક્યા છે અને એ વૃદ્ધત્વનું પ્રથમ ચરણ છે. હવે ડોરબેલ ઓછી વાગે છે, હવે ટેલિફોન ઓછા આવે છે, હવે જે મળે છે એ પ્રથમ તમારી તબિયત પૂછે છે! હવે તમારે નક્કી કરવાનું છે કે તમારી નિવૃત્તિની દિશા કઈ છે: સ્પિરિચ્યુઅલની (અધ્યાત્મિક) કે સ્પિરિટ્સની (શરાબ)? અને બંને સાચી છે, કારણ કે ચહેરો તમારો છે?
🙏🌺🌸☘️🍁🌴🌷🍀🌼
(ઓછામાં ઓછો ઓછામાં ઓછો પાંચ વખત આ લેખ વાંચવો જરૂરી છે!!)
શનિવાર, 16 મે, 2020
Activities in lock down
*ભણતર સાથે ગણતર કોને કહેવાય*
તેની થોડી ઝલક જુઓ, વિચારો, અપનાવો.
આ વર્ષે આમ જુઓ તો સળંગ છેલ્લા બે માસ થી સ્કુલ કોલેજો બંધ છે online શિક્ષણ તેમજ વેબિનાર થી કઈક અંશે શિક્ષણ અને તાલીમ કાર્યક્રમો થઈ રહ્યા છે. તમારા બાળકોની એક સર્વાંગ કેળવણીના ભાગ રૂપે નીચે મુજબની પ્રવૃત્તિ વડીલો અને જાણકારોની મદદથી કરાવી બાળકો તેમજ મોટાઓને પણ તાલીમ આપો, આવી અનેક પ્રવૃત્તિ તમે પણ શોધી કાઢો જેથી મોબાઈલ TV ગેમથી અલગ રીતે સમય પસાર થાય.
(1) બાળકોને ચોપડીનું પૂંઠું ચડાવતા શીખવાડો.
(2) બાળકોને છાપા માંથી પડીકું વસ્તુ રાખીને કેમ વાળી શકાય? સમજાવો.
(3) દીવાલ ,ચપ્પલ ,ફર્નીચર માં ખીલી કે સ્ક્રુ કેમ બેસાડાય તે શીખવાડો.
(4) ઈસ્ત્રી,કુકર,ગીઝર,મિક્સર, ઓવન,સૂર્ય કુકર , ઘરઘંટી વોશિંગ મશીન નો ઉપયોગ કરતા શીખવાડો.
(5) વીજળી નો ફ્યુઝ ઉડી ગયો હોય તો કેમ બંધાય , પ્રાયોગિક જાણકારી આપો.
(6) ગેસ નું સીલીન્ડર કેમ ફીટ કરાય ,કઢાય ખોલ ફીટ કરી તેની પાસે કરાવો.
(7) રેલ્વે,બસો નું સમયપત્રક કેમ જોવાય તેમજ online બુકિંગ કેમ કરાય શીખવાડો.
(8) કચરો વાળતા આવડે, ક્યાં કેવી સાવરણી વપરાય , કયા સાવરણો વપરાય , કરાવો સમજાવો.
(9) પોતું કરતા આવડે ,બાથરૂમ સંડાસ એસીડ ફીનાઇલ ,પાવડર થી કેમ સફાઈ કરાય તાલીમ આપો.
(10) કપડા ધોતા ,ગળી કરતા શીખવાડો , સુતરાઉ , રેશમી,નાયલોન,ગરમ,ખરબચડા, નાના,મોટા, સફેદ રંગીન વગેરે વિવિધ પ્રકારના કપડા ધોવામાં શો ફેર છે તેની પ્રેક્ટીકલ સમજણ આપો.
(11) શાકભાજી, અનાજ, કરિયાણું મસાલા કેમ ખરીદાય , શાક કેમ સુધારાય એની તાલીમ સમજણ આપો.
(12) ફૂલોની માળા કે આસોપાલવનાં તોરણ બનાવતા શીખવાડો.
(13) ચેક લખતા ,બેંકમાં સ્લીપ ભરતા, બેન્કિંગ વ્યવહારો કરતા યોગ્ય રીતે સરનામું લખતા શીખવાડો.
(14) નકશાનો અભ્યાસ કરી શહેર ,જીલ્લા રાજ્ય દેશ દુનિયાની ભોગોલીક સ્થિતિ નક્કી કરતા સમજાવો.
(15) શેરડીનો સાંઠો છોલતા, સૂડી દાતરડું, પકડ, પાનાનો પરિચય તેમજ ઉપયોગની તાલીમ આપો.
(16) વણવપરાયેલ નોટ,ચોપડાનાં પન્નામાંથી રફ ચોપડો કેમ બનાવાય ,ફાઈલ કેમ કરાય, શીખવાડો.
(17) કઈ ઋતુમાં ક્યાં શાકભાજી, ફ્રુટ અનાજ તેલ મળે તેની જાણકારી આપો
(18) શેતરંજી, પથારી કેમ પથરાય, પાગરણ કેમ ગોઠવાય તેની પ્રત્યક્ષ તાલીમ આપો.
(19) પોતાનો તેમજ પોતાના પરિવારનો યોગ્ય તેમજ સન્માનપૂર્ણ રીતે પરિચય કેમ અપાય, સમજાવો.
(20) બુટ પાલિશ કરતા, કપડાની ગડી કરતા ,સંકેલતા આવડે એ જરૂરી છે.
(21) કુંડામાં કે જમીનમાં છોડ કેમ રોપાય , કેમ માવજત થાય પાણી પવાય તે જાણકારી,તાલીમ આપો
(22) ઇંચ ,ફૂટ , મીટર ,ઉચાઈ લંબાઈ કેમ મપાય , જુદા જુદા વજનની સમજુતી તેમજ સંબંધ જાણે.
(23) ગાતા, દોડતા ,ચિત્રકામ રંગોળી ,અક્ષરોનું પેન્ટીંગ ,સુંદર અક્ષર લેખનની તાલીમ આપો.
(24) નળનાં આટા ,તેની કીટ પાણીની ઘરેલું વ્યવસ્થા ,ટપકતું પાણી નિવારણ વિષે પ્રત્યક્ષ સમજાવો.
(25) સોય દોર થી કપડા સાંધતા, જુના કપડામાંથી ઉપયોગી ઘરવસ્તુ બનાવતા આવડે.
(26) પાનું પકડ કે રીપેરીંગના ઓજારોનો ઉપયોગ કરતા આવડવો જોઈએ
(27) કોશ કોદાળી દાતરડું કાતર કુહાડી ખરપીયું ત્રિકમ તગારાને ઓળખાવો અને ઉપયોગ કરાવો
(28) સગા સંબંધી મિત્રો ધંધાભાઈઓનાં કોન્ટેક નંબર સરનામાંની ડાયરી સ્ટીકર બનાવરાવો.
(29) તમારા ગામની સરકારી અર્ધ સરકારી તેમજ બેન્કિંગ સંસ્થા તેમજ મોટી કંપનીની જાણકારી આપો.
(30) ઘરના જરૂરી કાગળો,સર્ટીફીકેટ દસ્તાવેજોને યોગ્ય રીતે ફાઈલ કેમ કરાય તેની સમજ તાલીમ આપો
(31) કઈ ઓફીસમાં કયું કામ થાય તેની તેમજ તેની સીસ્ટમની તાલીમ આપો.
(32) તમારા, તમારા પત્નીપક્ષનાં તમામ સગાનો એક ચાર્ટ બનાવી પરિચય આપો. વિશેષતા બતાવો.
સૌથી વધુ આપણે એ વિચારવાનું છે કે આજકાલ વિદ્યાર્થી અને યુવા વર્ગમાં એકાગ્રતા, સ્મરણશક્તિ તેમજ માનસિક સંતુલનની ખુબ જરૂર છે. તેથી ધ્યાન કરવું , તેનો નિયમિત અભ્યાસ સતત કરાવવો ,જેથી માનસમાં મૂળથી સમજણ, ગંભીરતા, ઊંડાણ, મુલ્યો આવશે
આ નાની નાની વાતોથી બાળક તેમજ મોટાને પણ પરિવાર લક્ષી, સમાજલક્ષી જીવનલક્ષી અનુભૂતિથી જાણકારી મળશે , અહી આપેલ મુદ્દાને દરરોજ થોડા થોડા કરી જુદી જુદી વ્યક્તિ પાસે સમજણ તાલીમ અપાવવી, જે સહુ ને માટે એક અદભુત અનુભવ બની રહેશે........
આભાર.
રવિવાર, 15 માર્ચ, 2020
Let us live life
*જેટલી વાર વાંચશો એટલી વાર જીવન નો પાઠ ભણાવશે આ લેખ...*
*તારું ને મારું શુ છે આ જીવન માં?*
```જીવન ના શરૂઆતના ૨૦ વર્ષ હવા ની જેમ ઉડી ગયા.
પછી શરુ થઇ નોકરી ની શોધ.
આ નઈ પેલું, પેલું નઈ ઓલું...
આમ કરતા કરતા ૨ થી ૩ નોકરિયો છોડતાં છોડતાં એક નક્કી કરી.
થોડી સ્થિરતા ની શરૂઆત થઇ.
અને પછી લગ્ન થયા.
જીવન ની રામ કહાની શરુ થઇ ગઈ.
લગ્ન જીવનના શરૂઆત ના ૨ વર્ષ કોમળ, ગુલાબી, ને રસીલા સપનાંઓ ને પુરા કરવામાં પસાર થઇ ગયા.
હાથો માં હાથ નાખી હરવું, ફરવું બધું થયું. પણ આ દિવસો જલ્દી થી હવા થઇ ગયા. અને પછી બાળકના આવવાની આહટ થઇ. હવે આખું ધ્યાન બાળકમાં કેન્દ્રિત થઇ ગયું.
બાળક સાથે હસવું, રમવું, ખાવું, પીવું અને લાડ કરવાનું શરુ થઇ ગયું.
સમય એટલો જલ્દી થી પસાર થઇ ગયો કે ખબરજ ન પડી.
અને આ બધાની વચ્ચે ક્યારે મારો હાથ તેના હાથ થી નીકળી ગયો, વાતો કરવી, હરવું ફરવું ક્યારે બંધ થઇ ગયું ખબરજ ન પડી...
બાળક મોટું થતું ગયું,
તે બાળકમાં વ્યસ્ત થઇ ગઈ,
અને હું મારા કામ માં...
ઘર અને ગાડી ની EMI, બાળક ની જવાબદારી, શિક્ષા અને ભવિષ્ય ની ચિંતા અને બેંક માં રકમ વધારવાની ચિંતા.
તે પણ પોતાને કામ માં વ્યસ્ત કરતી ગઈ અને...હું પણ.
જોતા જોતા હું ૪૫ નો થઇ ગયો.
ઘર, ગાડી, પૈસા, પરિવાર બધુજ હતું પણ કંઇક ખામી લાગતી હતી.
અને એ શું છે એ ખબર ન પડી.
એની ચીડ-ચીડ દિવસે દિવસે વધતી ગઈ, અને હું ઉદાસ ઉદાસ થતો ગયો.
છોકરું મોટું થઇ ગયું અને તેનો સંસાર બાંધવાનો સમય આવ્યો.
ત્યાં સુધી અમે ૫૦- ૫૫ વર્ષની ઉમર માં પહુંચી ગયા.
એક ક્ષણ માં મને જુના દિવસો યાદ આવવા લાગ્યા.
અને સારો સમય જોઈ મેં તેને કીધું...```
*”અરે જરા અહી આવ, મારી પાસે બેસ. ચાલ હાથો માં હાથ નાખી ક્યાંક ફરવા જઈએ.”*
```મને વિચિત્ર નજરોથી જોવા લાગી અને કહ્યું,```
*”કઈ ભાનબાન છે કે નહી, ઘરમાં આટલું કામ છે અને તમને વાતો ના વડાં કરવા છે અત્યારે.”*
```આમ કહી સાડી નો પલ્લું જોસથી અંદર કરી રસોડા માં ચાલી ગઈ.
૫૫ ની ઉમર માં પહુંચ્યા પછી વાળ માંથી કાળો રંગ જતો ગયો,
આંખો માં ચશ્માં આવી ગયા.
દીકરો ભણવા વિદેશ જતો રહ્યો.
એક સપનું પણ પૂરું થઈ ગયું અને દીકરો હવે પોતાના પગ પર ઉભો થઇ સારી નોકરીએ લાગી ગયો.
હું અને મારી પત્ની હવે એક સરખા દેખાતા હતા...```
*અમે બન્ને ઘરડા થઇ ગયા હતા.*
```દવાઓ પર જીવન જીવવાનું શરુ થયું, અને ભગવાન ની પ્રાર્થનાઓ માં લાગી ગયા.
બાળકો મોટા થશે તો ખુશી થી આ ઘરમાં રહીશું એવું વિચારી આ ઘર લીધું હતું જે હવે મોટો ભાર લાગી રહ્યો છે.
છોકરો ક્યારે પરત ફરશે, હવે એની રાહ જોઇને દિવસો પસાર થતા ગયા.
એક દિવસ સોફા પર બેસી ઠંડી હવાનો આનંદ માણી રહ્યો હતો કે ત્યારે ફોન ની ઘંટડી વાગી,
તરતજ મેં ફોન ઉપાડ્યો.
દીકરા નો ફોન હતો.```
*તેણે કહ્યું કે એના લગ્ન વિદેશ માં થઇ ગયા છે અને હવે એ પરદેશ માં જ રહશે.*
```અને એમ પણ કીધું કે...```
*બેંક માં જે પૈસા છે, એ તેને નથી જોઇતા માટે તેને વૃદ્ધાશ્રમ માં દાન કરી દો, અને ત્યાજ રહી જાઓ.*
```આટલું કહી ફોન મૂકી દીધો.
હું પાછો સોફા પર આવી બેસ્યો.
આજે ફરીથી મેં પત્ની ને કીધું...```
*“ચાલ આજે હાથ માં હાથ નાખી ક્યાંક ફરવા જઈએ.”*
```અને તેને તરત જવાબ આપ્યો...```
*“હા એક મિનીટ આવી.”*
```મને વિશ્વાસ ન થયો, મારી આંખોમાં ખુશીના આંસુ છલકી આવ્યા.
અને અચાનક એકદમ થી હું પાછો ઉદાસ થઇ ગયો. તે આવી અને પૂછ્યું...```
*”હા બોલો શું કહેતા હતા તમે?”*
```પણ પછી હું કઈ બોલ્યો નહી બસ મારા વિચારો માં ખોવાઈ ગયો,
અને પત્નીને કશું સમજ પડી નહિ એટલે એ પછી તેના કામ પર લાગી.
પછી થોડી વાર રહી પછી મારી પાસે આવીને બેસી. મારા ઠંડા હાથ ને તેના હાથ માં પકડી કહ્યું...```
*” ચલો ક્યાં ફરવા જવું છે તમને?*
*શું વાતો કરવી છે?”*
```આટલું કહેતા તેની આંખો પણ ભીની થઇ ગઈ!!
બસ હું ત્યારે તેના ખોળા પર માથું રાખી વિચારતો રહ્યો કે...```
*શું આ છે જિંદગી ?*
```બધાય પોતાનું નસીબ સાથે લઈને આવે છે એટલા માટે થોડો સમય પોતાની માટે પણ કાઢો.
જીવન પોતાનું છે તો તેને પોતાની રીતે જીવતા શીખો...```
*આજથી જ શરુઆત કરો, કારણકે કાલ ક્યારેય નહી આવે અને તમે જીવન ની અમુલ્ય ક્ષણો ખોઈ બેસશો.*
*🙏🏻...જીવન મોજથી જીવો...🙏🏻*
શુક્રવાર, 28 ફેબ્રુઆરી, 2020
Parents don't die
*Parents Don’t Die*
People say that when parents die,
the world comes to an end.
The house looks empty.
But I feel that parents live forever
and they stay with us.
The matter of the fact is that
a brother has eyes of his beloved father,
a sister has the pretty face
like the compassionate mother,
a sibling smiles like dad or
a sister cooks like mom.
Parents don't die.
They never leave us.
They live among us.
They live in us.
We are the reflections of our parents.
Despite their physical absence,
they continue to live in us.
When you want to remember parents,
when you want to see them,
when you want to be with them,
simply gather your siblings around you.
You will find the mesmerizing smile
of the mother in one sibling,
the soothing voice of the father in another. You will feel the parents very close to you.
All around you. Deep inside you..
The garden of love that parents cultivate and grow with love, from the time that you are born, with the hard work of their tears and blood; it will continue to bloom,..
unaffected by the cycles of tough weathers of life.. They shelter us in tough times..
Parents don't die.
Love your parents..
Love your siblings..
Continue to feed the garden that parents cultivated with love and compassion so that it never stops to bloom and blossom..
You will make your world a living paradise on earth.. A heaven that only knows love, compassion, care, respect and it has You..
શુક્રવાર, 21 ફેબ્રુઆરી, 2020
Being Parents
*ખુબ જ સુંદર કવિતા:*
અણગમતું પણ એની ખાતર
ક્યારેક ગમતું કરવાનું.
હથિયાર વગર સંતાનો પાસે
રોજ સિકંદર બનવાનું.
*ખૂબજ અઘરું લાગે સાલું*
*માં-બાપ થઈને ફરવાનું.*
જીવન આખું દરીયો છે,
તોફાન ભલેને આવે,
બહાદુર છે એ જ ખરાં જે
એમાં નાવ ચલાવે
આવી હિંમત દીકરાને દઈ
ખુદ અંદરથી ડરવાનું.
*ખૂબજ અઘરું લાગે સાલું*
*માં-બાપ થઈને ફરવાનું.*
સાત નહીં સત્તાવીસ કોઠા
પણ હું જીતી જાણું,
હાર્યો જ્યારે આવ્યું ટાણું
દીકરીના સગપણનુ.
દિલમાં અનરાધાર વરસે,
ને ઉપરથી હસવાનું
*ખૂબજ અઘરું લાગે સાલું*
*માં -બાપ થઈને ફરવાનું.*
નવી નવેલી વાતો એની
આપણને ના ફાવે,
રીત રીવાજો જુનાં જુનાં
એ પણ ના અપનાવે,
ત્યારે એવું લાગે જાણે
સામા વહેણે તરવાનું.
*ખૂબજ અઘરું લાગે સાલું*
*માં-બાપ થઈને ફરવાનું.*
🙂😌
આજે 21 ફેબ્રુઆરી....
*'વિશ્વ માતૃભાષા દિવસ'*
ની હાર્દિક શુભેચ્છા...
Parents, do not worry
PARENTS, DONT WORRY !
1. Don't worry about your kids not remembering world history ..Teach them your family history..especially family medical history...it will sure help them in need
2. Don't worry about your kids unable to locate continents and capitals on the world map..Teach them the names of roads around your house and landmarks to reach home from any location of your town
3. Don't really worry if your kid does not win medals in sports and does not remember who won world cups...Teach them to exercise and stay fit
4. Don't bother of your kid scoring 100% in mathematics...Teach them to budget their expenses , save for emergencies and transact money at the shops. Let them know of your income, loans, property details..
5. Don't make your kids memorise and recite hundreds of slokas, thirukural etc...teach them the meaning of one at a time and how to apply in daily life
6. Don't try to push kids into becoming big musicians or dancers and win competitions..Teach them to enjoy and appreciate music , so they know how to relax when they are in stress.
7. Don't compel kids into driving their own bicycles or scooters because others are doing so...If they like to take the school bus to spend relaxed time with friends or a public transport , let them do so..
8. Don't worry if your kids don't eat every item you cook..Teach them to make their own sandwich...they will relish it more than what you made..
9. Don't push your kids to read and memorise autobiographies of Mahatma Gandhi or Saina Nehwal...Teach them to write their own biography...They will then want to make their life interesting and worth writing ..
10. Don't compel your kids to socialize ..Teach them how to make their life interesting with less dependency on others.
11. Don't impose religious activities on your kids...Teach them the relevance of each and help them to become spiritual..Spirituality is the key to keep themselves and also people around them happy..
Remember, a Parent's only goal for their kids is to keep them HAPPY.. You don't need to spend a lot of TIME, ENERGY , SPACE or MONEY to reach that goal of HAPPINESS...Teach your kid to be HAPPY with the available resources.
શનિવાર, 15 ફેબ્રુઆરી, 2020
Feelings of parents and children
અરે સાંભળો છો...કાવ્યા બોલી
મેં ..હસ્તા..હસ્તા..કિધુ..
કેમ શંકા છે ?...
હજુ કાન સારા છે..બોલ જે બોલવું હોય તે.....
કાવ્યા નજીક આવી...
આજે તમારી પાસબુક ઘણા વખતે બેંક મા ભરાવવા ગઈ હતી...
તમારા પેન્શન એકાઉન્ટ થી આપણો રોજિંદા વ્યવહાર ચાલતો હોવાથી..
આ સેવિંગ ની પાસબુક ઉપર મારૂ ધ્યાન ન હતું...
પણ છેલ્લા એક વર્ષ થી તમારા ખાતા મા. કોઈ 15000 રૂપિયા જમા કરાવે છે..
તપાસ કરો આ એકાઉન્ટ કોનું છે....?
મેં ગંભીરતા થી. .
પાસબુક હાથ માં લીધી..
ચશ્મા પહેરી ઝીણી આંખ કરી ને પાસબુક ની એક..એક એન્ટ્રી ચેક કરી...
વાત તો સાચી..હતી....
કાવ્યા ની
મને ખ્યાલ આવી ગયો......
આ વ્યક્તી કોણ છે..
મેં કાવ્યા ને કિધુ..
તને તપાસ કરી જણાવીશ.
વહેલી સવારે મારા રૂમ ના બારણાં ખોલી નાખવા ની આદત મારી છે..
હું આખ બંધ કરી મારા રૂમ ની અંદર સૂતો હતો..
મન થી ભગવાન નો ઉપકાર માનતો હતો...
હે પ્રભુ તારો આભાર ..
જીંદગીમાં તેં મને માન સન્માન અને સ્વમાન સચવાય તેટલું આપી દીધું.. સાથે સાથે પરિવાર પણ પ્રેમાળ અને સમજુ આપ્યો..ખૂબ..ખૂબ આભાર...
પ્રભુ તારો..મારું નિવૃત જીવન તેં સુધારી દીધું....
ત્યાં મારા રૂમ ની અંદર પિન્ટુ આવ્યો...
તેણેે ધીરે થી મારૂ પાકીટ ઉઠાવ્યું....હું..ઝીણી આખે જોઈ રહ્યો હતો...
જે મને શંકા કાલે ગઈ હતી તે સાચી..પડવા ની તૈયારી હતી....
પિન્ટુ એ મારૂ પાકીટ ખોલ્યું..અને તેમાં રૂપિયા ની નોટો મુકતો દેખાયો...
મેં એક હાથે લાઈટ ચાલુ કરી..અને બીજા હાથે પિન્ટુ નો હાથ પકડ્યો....
પિન્ટુ..સ્તબ્ધ થઈ ગયો..
પપ્પા આ શુ કરો છો ,?
મારી બાજુ માં સુતેલ કાવ્યા ને બુમ મારી..
કાવ્યા જાગ...
આ પિન્ટુ આપણો...
મારૂ પાકીટ....
પિન્ટુ ના ખભે હાથ મૂકી હું બોલ્યો બેટા મારી શંકા સાચી નીકળી..
આ તું શું કરી રહ્યોં છે બેટા?
કાવ્યા..પિન્ટુ સામે જોઈ બોલી બેટા..
શુ છે આ બધું ?
મેં કીધું કાવ્યા....તું પૂછતી હતી ને મારી પાસબુકમાં દર.
મહિને રૂપિયા 15000 કોણ જમા કરાવે છે.....
એ આ આપણો પિન્ટુ કરાવે છે...
મારા પાકીટ માં દર મહિને રૂપિયા 5000 હાથ ખર્ચી ના પણ આજ મુક્તો હતો...
મને એમ કે તું પેન્શન ઉપાડી ને વધતા રૂપિયા મારા પાકીટમાં મૂકે છે...
પિન્ટુ...આંખ મા પાણી સાથે બોલ્યો...
મેં કાંઈ ખોટું કર્યું છે. ? પપ્પા...
ના બેટા....
મારી.પાસે..કહેવા માટે કોઈ શબ્દો નથી....
એક પુત્ર તરીકે ની ફરજ તું ચુક્યો નથી તેનો આનંદ છે...
માઁ બાપ ની તો ફરજ છે..
બાળકોની
જરૂરિયાતો પૂરી કરવાની..
પણ જયારે સંતાનો મોટા થઈ તેમની ફરજ કીધા વગર સમજી જાય ત્યારે...
માઁ બાપ ની જીંદગી નો ..
બાળકો પાછળ કરેલ મેહનત અને ખર્ચ નો થાક લગભગ ઉતરી જાય..છે...
ઘડપણ ની જરૂરિયાત કેટલી?
સ્વમાનનો ઓટલો અને રોટલો..
.મધ્યમ વર્ગ વારસામાં સંસ્કાર સિવાય શું આપી શકે..
બેટા
Proud of you my dear son...
પપ્પા..
.તમારા ઉપકાર અને લાગણીઓ સામે આ રૂપિયા ની .કોઈ કિંમત નથી...
પિન્ટુ બોલ્યો
હું કોલેજ માં આવ્યો ત્યારથી નોકરી એ લાગ્યો ત્યા સુધી..
મારૂ પાકીટ ચેક કરી તમે મારી જાણ બહાર રૂપિયાઓ મૂકી દેતા હતા...
મારે કોઈ દિવસ તમને કહેવું નથી પડ્યું..પ
પ્પા રૂપિયા વપરાઈ ગયા છે..હાથ ખર્ચી..આપો...
એવું પણ બની શકે . .
કદાચ.
તમારા ખર્ચ કે મોજશોખ ઉપર કાપ મૂકી તમે મારી જીંદગી ને એવી સુંદર રીતે શણગારી છે..
કે આજે હું..ઉચ્ચ હોદ્દા અને પગાર ને લાયક બન્યો છું..
અને જેના સાચા હક્કદાર તમે અને મમ્મી છો...
હજુ પપ્પા આ તો મારી શરૂઆત છે..
મારી પ્રગતિ ની સાથે સાથે પાસબુક નો ગ્રાફ પણ ઉંચો જશે
અને પાકીટ પણ તમારે નવું.લેવું પડશે....
પિન્ટુ હસી પડ્યો..
મેં ધીરે થી કિધુ બેટા...તેં પણ હવે પરિવાર માંડ્યો છે..
તારી પણ જરૂરિયાતો દિવસે.. દિવસે વધશે...
અમારે જરૂર..નથી..
તું આનંદ કર
અમને જરૂર પડશે ત્યારે તને કહીશું...
હવે થી રૂપિયા જમા કરાવવા ના બંધ કર...
પપ્પા..
25 વર્ષ સુધી તમે મારી.કેરિયર બનાવી...
જયારે ઉચ્ચ પગાર મેળવવા નો હક્કદાર થાઉં ત્યારે હું..
તમારી સામે જોવાનું ભૂલી જાઉતો મારા જેવો નાલાયક છોકરો કોણ હોય ?
બચપન મા મારો હક્ક હતો..
તમારી ફરજ હતી
સમય સંજોગો બદલાયા છે..
પપ્પા..
આજે મારી ફરજ છે..
તમારો હક્ક છે....
માઁ બાપ નું સર્જનએ નિઃસ્વાર્થ ભાવનાઓ થી કંડારેલ એક મૂર્તિ બરાબર છે.
કદાચ ભગવાન થી પણ ઉચ્ચ સ્થાન તેમનું એટલા માટે છે..
આપણે ભગવાન ને જોયા નથી અનુભવ્યા નથી..
પણ માઁ બાપ ના .પ્રેમ નો અનુભવ આપણે મિનિટે મિનિટે કરતા રહીએ છીયે...
પિન્ટુ ના માથે હાથ ફેરવી હું બોલ્યો..
બેટા...ખૂબ ખૂબ પ્રગતિ કર...
તારી ભાવના અને લાગણી ની હું કદર કરૂ છું....
ભગવાને અમારા બંન્ને ની સ્વમાન સાથે બધી જરૂરિયાતો પૂરી થાય તેટલું આપ્યું છે..
એટલે..
આજ પછીમારા પાકીટ ને અડવાનું બંધ અને પાસબુક મા રૂપિયા પણ જમા કરવાનું પણ બંધ..
.સમજ્યો..
ના પપ્પા...
લોકો પોતાની.પ્રગતિ માટે મંદિર..આશ્રમો માં રૂપિયા અને ભેટો મૂકે છે,
મારા વિચારો મુજબ સાચા ભગવાન આપણા ઘર માં બેઠા હોય છે..
મારી નજર મા ઘર એ જ મંદિર છે..
અને એ મંદિર મા તમે બંન્ને મારા જાગતા ભગવાન સ્વરૂપ છો....
માઁ બાપ ખુશ તો ભગવાન પણ ખુશ..
પિન્ટુ હાથ જોડી ઉભો થયો..અને બોલ્યો...
અમારા થી જાણતા અજાણતા વાણી વર્તન કે વ્યવહાર માં કોઈ વખત પણ ભૂલ થઈ જાય તો બાળક સમજી માફ કરજો..
એટલી ફક્ત વિનંતી કરૂ છું...
આટલું બોલી ..
પિન્ટુ ફરી તેના રૂમ.તરફ આગળ વધ્યો
મારા રૂમ મા રાખેલ ભગવાન ની મૂર્તિ સામે જોઈ..
હું બોલ્યો હે પ્રભુ...
તારો.ખૂબ ખૂબ આભાર..
સંતાન સમજુ નીકળે ત્યારે પણ ભગવાન ની કૃપા સમજી લેજો.બધા ના નસીબ મા આવા સંતાનસુખ લખેલ નથી હોતા
*💟 સંવેદના ના ઝરણાઓ 💟*