Farewell message by a doctor couple

Farewell message by a doctor couple

This is a letter my friends sent to the medical fraternity in the city they have practiced for 40 plus years.

 

The husband is a Urologist and the wife,  a Gynecologist  

 

Hi friends, 

We have decided to stop medical practice totally from the first of November 23. 

It is a difficult and very emotional decision. We are extremely thankful to the faith shown in us by you and your patients over the period of the last 41 years. It has been a fairly long journey and we are satisfied to walk away without any major mishap in a potentially stressful and risky profession.

Sir Robert Hutchinson has said.... "If you have earned enough for your needs and been able to put aside a little for your old age and if at the same time you have won the esteem of your colleagues and the affection of your patients, you have done enough."

We think at this stage we have achieved this goal to some extent

While introspecting we have realised 

1. Though we are fairly senior, at present we are not doing any extraordinary work, 

2 We are not involved in teaching juniors.

3 There is no monetary compulsion to work .

.

Hence we don't find any purpose continuing to do the same routine work especially with the changed scenario of Medical practice.

The basis of our teaching and profession was clinical medicine. 

Now that is fully replaced by so called 'evidence based medicine'

We were taught to take a detailed history of the patient, then to do thorough clinical examination and arrive at a probable clinical diagnosis and then to do relevant tests to confirm or to rule out the clinical diagnosis.

I am sorry to say the medicine as it is practiced today ignores clinical medicine totally.

The disease is "diagnosed" by a variety of laboratory tests and by other modalities like ultrasound, X-ray,CT or MRI scanning. No one seems to bother to listen to the patients nor examine them. 

The new generation of doctors with few exceptions and the patients also have more faith in these reports than in clinical medicine.

 In this situation the clinical practice which we have been doing appears outdated..

It is a sorry state of affairs that a surgeon has to get sonography done for a  clear cut case of inguinal hernia or else the insurance provider will reject his claim.

In OPD also patients don't come with their symptoms but with a diagnosis arrived after doing various investigations.

The diagnostic centres have come up all over including peripheral villages without any proper standardisation or quality control.

It is not uncommon that a patient is diagnosed with multiple diseases at the same time depending on these reports. 

It is difficult to explain the intricacies involved to the patients with their level of IQ and their lack of knowledge or  understanding of the disease. More difficult is to ask to repeat the investigation, where the patient may sense some monetary implications.

If the patient has taken treatment from another doctor prior to coming to us, even though that is grossly wrong, one can't comment on it due to professional ethics.

.

By and large the quality of patients has deteriorated over the years. A large number of patients have comorbid conditions like obesity, hypertension, diabetes and IHD.

In such patients the surgical risk increases manifold. To this is added the changed attitude of the patients where there is a tendency to blame the operating surgeon for any complications that develop following surgery. This is despite explaining the risks prior to the procedure. This puts tremendous strain on the Surgeon. As compared to Physicians, Surgeon faces acute stressful conditions during surgery , which are better to be avoided as one grows old.

Obstetrics is a tricky branch in many ways. It expects your services 24/7 all throughout the year. In Obstetrics things can go haywire anytime during pregnancy.

 Needless to say, one needs to explain the risks in conducting delivery or LSCS procedures. Your genuine call to do LSCS may be doubted and the consent is delayed due to petty reasons like the consenting person not being present on the scene. The stress can be well understood when the life of the baby or the mother is at risk.

You feel helpless if an Anaesthetist and Neonatologist is not available at a desired time. 

Pregnancy has the potential to have unexpected complications during the antenatal period or during delivery. 

Hence Obstetricians job is more demanding and risky when compared with that of a Surgeon

In recent years there has been a trust deficit between the patients and the doctors. With a mediocre knowledge of the problem they tend to analyse each of your words with a suspicious mindset and start cross examining you..

.

In addition to all these factors there is added stress to comply with newer Government regulations, waste disposal, fire compliance etc. and also to fulfill all requirements of multiple government schemes and insurance providers.

In spite of doing all this there is a constant threat of media defamation and litigation.

I have not touched upon the controversial topic of Multi-speciality hospitals and their economics, the state of medical education, status of non allopathic branches, doctor-doctor and doctor-industry nexus and the list is endless.

Considering all these facts we have decided to stop medical practice. 

We feel at our age we should have our own time. 

One can't be expected to be fit and alert all 24 hrs to attend patients. It is essential to ' slow down '

We are already in a grace period and God willing will have a few more years of active life to enjoy the beautiful nature around us, develop or cultivate our own passions, devote more time for personal health and to have quality time at hand.

At times it is but natural to feel emotional to leave our premises which we have developed taking enormous effort and care.

But all good things must come to an end and so must our association with medical practice.

डाक्टर्स डे पर मेडिकल गीता का ज्ञान--

डाक्टर्स डे पर मेडिकल गीता का ज्ञान--

1- जो मरीज आज तुम्हें दिखा रहा है, वो कल किसी और को दिखा रहा था और परसो किसी और को दिखाएगा। तुम उसे अपना समझ कर मग्न हो रहे हो, यही प्रसन्नता तुम्हारे दुखों का कारण है।

2- कोई भी मरीज ना तुम्हारे देखने से बचता है और ना ही तुम्हारे न देखने से मर जायेगा। जब तुम दो महीने की छुट्टी पर जाते हो या या बीमारी की वजह से कई महीने मरीज नहीं देख पाते, तब भी तुम्हारा मरीज दूसरों को दिखा लेता है।

3- जितना तुम्हें मरीज की जरूरत है, उससे ज्यादा मरीज को तुम्हारी जरूरत है। इसलिए मरीज कम होने पर अवसाद की स्थिति से बाहर आओ। 

4- अगर तुम्हें किसी बीमारी के कारण या उम्र की वजह से, इंफेक्शन होने की संभावना ज्यादा है, तो ये तुम्हारी समस्या है, मरीज की नहीं। ऐसे में जान बूझकर ज्यादा मरीज देखकर आत्मघाती कदम न उठाओ। अगर तुम्हें कुछ हुआ तो उसका मूल्य तुम्हें या तुम्हारे परिवार को ही चुकाना होगा! बाकी लोग तो फेसबुक पर श्रद्धाजलि देकर दो दिन में भूल जाएंगे और जल्दी ही तुम्हारे अस्पताल की बिक्री का विज्ञापन आ जाएगा।

5- कोई भी मरीज मेरी मर्जी से ही अस्पताल में भर्ती होता है, मेरी मर्जी से ही डिस्चार्ज होता है। तुम अपने इलाज पर क्यों गर्व करते हो। अगर तुम इतने ही शक्तिशाली होते तो तुम्हारे सारे ही मरीज ठीक हो जाते। मगर सत्य ये है कि एक से मरीजों को एक सा इलाज करने के बावजूद कुछ ठीक होते हैं और कुछ नहीं। ये सारा खेल नियति का रचाया हुआ है, तुम तो बस निमित्त मात्र हो।

6- कोई मरीज़ कहता भी तब भी अपने आप को भगवान न समझो। इन्सान बन कर कार्य करो तो दुखद अनुभव कम होंगे

7- मुंह पर मरीज़ चाहें जितनी तुम्हारी बड़ाई करें लेकिन वह आपको लुटेरा और खून चूसक से 

ज़्यादा कुछ अहमियत नहीं देगा 

7- मरीज़ द्वारा दूसरे डाक्टर की बुराई सुन सुन कर जो तुम्हारे मन में जो लड्डू फूट रहे हैं वह मिथ्या हैं।

यही मरीज दूसरी जगह तुम्हारी बखिया उधेड़ेगा !

🙏👍😃🙏👍😃

Current medical facilities

ભૂતકાળ,હાલ અને ભવિષ્ય ના હોસ્પિટલો અને ડોકટરો માં શું તફાવત છે /હશે ?

ભૂતકાળ માં કોઈ ડોક્ટર બની આવે પછી ટ્રસ્ટ હોસ્પિટલ કે સરકારી હોસ્પિટલ માં બહોળા અનુભવ માટે બે ત્રણ વર્ષ કામ કરતા અને તેમને ખાસો અનુભવ મળતો પણ ખરો . પ્રાઇવેટ પ્રેક્ટિસ ચાલુ કર્યા પહેલા નો આ અનુભવ અને નામના કમાઈ જાણીતા પ્રખ્યાત થવું લગભગ દરેક તબીબ માટે અનિવાર્ય હતું .કોઈના પિતા મોટા નામેરી ડોકટર હોય તો તેને આ સંઘર્ષ નો તબક્કો બાયપાસ થતો અથવા ટુંકો બનતો. કેટલાક તબીબો સરકારી નોકરી કે મેડિકલ કોલેજ માં શૈક્ષણિક કારકિર્દી પસંદ કરતાં અને તેમને મનપસંદ જગ્યા એ યોગ્ય પોસ્ટ મળી જતી એ પણ સરકારી અધિકારી વર્ગ બે કે એક ના પગાર મોંઘવારી ભથ્થા અને પ્રાઇવેટ પ્રેક્ટિસ ના કરવાના ભથ્થા સાથે. 

કોઈ મોટા શહેર માં પ્રાઇવેટ ક્લિનિક કે હોસ્પિટલ નાખે તો પણ ત્રણ ચાર વર્ષ માં ડોકટર ની ખસી પ્રસિદ્ધિ થતી અને સારી પ્રેક્ટિસ શરૂ થઈ જતી. હરિફાઈ ઓછી અને માંગ સામે નવા ડોકટર ની અપૂરતી આપૂર્તિ ને કારણે મોટા ભાગ ના ડોકટરો જલ્દી સેટ થઈ જતાં . ટ્રસ્ટ હોસ્પિટલ માં પગાર ધોરણ નીચું હતું પણ કામ અને નામના માટે ઇન્વેસ્ટમેન્ટ ગણી મોટાભાગ ના યુવા તબીબો થોડા વર્ષ આર્થિક સંકડામણ ભોગવી લેતા અને તેમના પરિવાર જનો પણ ધીરજ રાખી આ સંઘર્ષ ના સમય ને સાચવી લેતા . મોટી મલ્ટી સ્પેશિયાલીટી હોસ્પિટલો નું નામોનિશાન નહોતું એને નાના નર્સિંગ હોમ હોસ્પિટલો માં બેઝિક ઉપલબ્ધિઓ સાધન સામગ્રી સાથે વ્યાજબી સારવાર થતી અને દર્દીઓ કે સગાઓ પણ વીઆઇપી સગવડો નહોતા માંગતા. આરોગ્ય વીમા નો કોઈ ટ્રેન્ડ હતો નહિ અને દર્દી ડોકટર વચ્ચે સુમેળભર્યા લાગણી સભર સબંધો પણ હતા. દર્દીઓ અને કામ ના સખત ભાર વચ્ચે પણ ડોકટરો વધુ કામ ઓછા વ્યાજબી દામ માં સારી કમાણી કરતાં. કમિશન કે કટ પ્રેક્ટિસ ભાગ્યેજ ક્યાંય થતી 

ધીમે ધીમે કોર્પોરેટ હોસ્પિટલો નો પગપેસારો વધ્યો . ગ્રાહક સુરક્ષા માં તબીબો ના સમાવેશ થી દર્દી ઉપભોક્તા બન્યો અને ડોકટર વેપારી .આખો સમાજ સ્વકેન્દ્રી અને સ્વાર્થી બનતા તબીબો પણ બાકાત ન રહ્યા .હરિફાઈ વધી તબીબો વધ્યા એટલે કામ ઘટયું અને સારવાર માટે નાના હોસ્પિટલ ચલાવવા તબીબો માટે ખર્ચાળ બન્યા અને રોજ બદલાતા સરકારી નિયમો ને કારણે અઘરા પણ જેથી નાના નર્સિંગ હોમ હોસ્પિટલો બંધ થવા લાગ્યા મેડી ક્લેમ હોય એટલે ઉત્તમ સગવડો જોઈએ તેવી લોકો ની માનસિકતા થી સામાન્ય સગવડો ધરાવતી હોસ્પિટલો માં સારવાર કરાવવી પ્રજા ને ના ગમતી બની ગઈ 

નવા બનતા તબીબો પાસે ટ્રસ્ટ હોસ્પિટલ કે સરકારી હોસ્પિટલ માં સેવા આપી નામ કમાવું અઘરું બન્યું અને તે સીધા મોટી કોર્પોરેટ હોસ્પિટલ માં ફિક્સ પગાર જોડાવા માંડ્યા .લોકો તબીબ ની આવડત કે નામ પ્રતિષ્ઠા ને બદલે મોટી કોર્પોરેટ હોસ્પિટલ માં સારવાર કરાવવા જવા માંડ્યા અને ઘણીવાર તો દર્દીઓ ને હોસ્પિટલ નું નામ ખબર હોય પણ સારવાર કરનાર તબીબ ને જાણતા પણ ના હોય તેવું બનવા માંડ્યું. પ્રાઇવેટ ક્લિનિક ને જાહેરાતો કરવામાં એથીકસ આડે આવે પણ કોર્પોરેટ હોસ્પિટલો ના મેનેજરો જાહેરાત કમિશન કોઈ પણ પ્રકારે દર્દીઓ ને આકર્ષી ધંધો કરી જાણે એટલે નવા તબીબો ને આ "માથાકૂટ" કે નાપસંદ પ્રોસેસ માંથી છુટકારો મળે 

પહેલા દરેક શહેર ગામ માં એક સચિન તેંડુલકર જેવા ડોકટર દરેક બ્રાન્ચ માં રહેતા પણ હવે આઇપીએલ ની ટીમ ની જેમ હોસ્પિટલ માલિકો નાના નાના ખેલાડીઓ થી મેચ રમવા માંડ્યા અને ખેલાડીઓ પણ એક ટીમ માંથી બીજી ટીમ માં જુદા જુદા કારણોસર આવજા કરવા લાગ્યા

ફેમિલી ડોકટર ની લુપ્ત થયેલી પ્રણાલી જે રીતે પ્રજા અને દર્દીઓ માટે નુકશાનકારક હતી તેજ રીતે આરોગ્ય કાર્ડ ને પ્રોત્સાહન આપી કોર્પોરેટ હોસ્પિટલો ની કમાણી વધારવાની નાની હોસ્પિટલો ને બંધ કરવાની મજબૂરી અને માધ્યમ વર્ગ પાસે કોઈ વ્યાજબી કે જાણીતા ડોકટર પાસે સારવાર કરાવવાનો  વિકલ્પ જ ના રહે તેવી નીતિઓ , સરકારી હોસ્પિટલો અને મેડિકલ કોલેજો માં ફિક્સ પગાર અને સમયગાળા ની નિમણૂકો અને બદલીઓ આ બધા નું પરિણામ છે દર્દી ડોકટર વચ્ચે વધતો અવિશ્વાસ આરોગ્ય સેવા નું કેન્દ્રીકરણ અને મોંઘી સારવાર જેનો ભોગ અંતે તો પ્રજા એ જ બનવાનું છે

- ડો પ્રદીપ બી.જોશી એમડી

Are we running out of patients

Are We running out of patients.

I wanted to become a doctor as I thought this is one profession where we are making a change and taking away someone suffering. But over years the trust in the profession and the pride of being a doctor is diminishing.
Before I joined MBBS I wanted to be a cardiologist, after few years into med school I realized there was too many factors in medicine which can change the outcome which are not in your hand. I took up general surgery thinking as I surgeon I would have more control over the outcome than as a physician. During my MS training saw that Fear Tactic was very much part of counseling of patient to get them to agree for surgery ( Indicated or non-indicated ). Having seen multiple mortality and morbidity after surgery which could have been avoided as there was no absolute indication.  I decided to take up cosmetic surgery as there is no conflict of interest, I whole heartedly agree the procedures I do are not necessary, Patient asks for a procedure and I have the skills to perform it. Never push patient for procedures, the decision to undergo a cosmetic procedure is completely patients.

A young girl had consulted a few months back for buccal fat removal as she felt her face was little chubby. She had undergone few other cosmetic procedures in past and had features of BDD ( Body dismorphic disorder ) I refused to do any procedure as it was not right for her and advised she lose some weight the face would change accordingly.  We gave her a diet regimen to follow so that she can lose 5kgs over 2 months. Today after 8 months she again came for consultation saying she has lost lot of weight and wanted fat grafted in face as it was sagging.  On enquiring further how she lost so much weight she said she got Bariatric surgery done. I was shocked she was 72kg before and now 50 kg and she is constantly losing weight every month. Which doctor in sane mind would do Bariatric procedure in a 25 year old who weighs 70 odd kilograms. It was performed at a big hospital  in Bangalore and when she went back to surgeon saying she is unable to control weight loss and reaching below 50 Kg she has been advised high sugar diet and ice creams every few hours.

For a person with Hammer everything looks like a nail waiting to be hit. Today we produce so many excess doctors that there are not enough patients. Today a young laproscopic surgeon will fight tooth and nail and say all asymptomatic gallstones need to be operated. A endocrine surgeon will say all lesions in thyroid needs total thyroidectomy. A urologist will say all Ca Prostate will need surgery even if patient 90 years old.  A bariatric surgeon will  say all need a band around their stomach. An orthopedician will operate all disc prolapse and replace all knee and hips. A general surgeon will eradicate appendix in his area and a gynecologist eradicate uterus. Physicians will reduce the normal values of sugar and BP to make everyone diabetic and hypertensive. A pediatrician will every year get a new vaccine into the guidelines. A psychiatrist will go on inventing diseases from Pediatric Depression to pediatric Schizophrenia.  And the worst part is they will come up with science to support their vested interest.

I believe health and healthcare cannot co exist. We as a profession have failed to regulate ourselves , over time general public trust in doctors is reducing. The day is not far when Doctors trust in Doctor will also erode.  Its High time we stop this false propaganda of Doctor shortage and regulate our numbers and quality. If associations of each branch do not act now and regulate the profession day is not far when science from medicine will vanish and it will remain pure business.

Copied from LGS,  Facebook surgeons group

Happier life

Daily Practices for a Happier Life
So what if we became conscious of the habits that are running our lives and switched them on their head?

What if we started practicing things we actually wanted to get better at? And what if, instead of making it some huge, life-changing mission, we simply set the intention to live this way, making small steps toward it wherever we could?

Remember: What we practice, we get good at.

With this in mind, here are a few suggestions for habits we could start practicing daily in order to live a happier life:

Kindness
Compassion
Generosity
Acceptance
Non-judgment
Presence
Listening
Forgiveness
Relaxation
The way these look in our lives will be different for everyone, but the intention behind them is the same—to notice our destructive habits and to make a different choice.