લેબલ death સાથે પોસ્ટ્સ બતાવી રહ્યું છે. બધી પોસ્ટ્સ બતાવો
લેબલ death સાથે પોસ્ટ્સ બતાવી રહ્યું છે. બધી પોસ્ટ્સ બતાવો

મંગળવાર, 20 ઑગસ્ટ, 2024

Please give us death suddenly

પ્રિય પ્રભુ ને નમ્ર અરજી 🙏

એવી ખુમારીથી જીવ્યા છીએ કે .......
કોઈના પર ડીપેન્ડન્ટ રહેવાનું નહીં જ ફાવે.

પોતાના શ્વાસ છોડી ને ઉધાર ના શ્વાસ નહિ ફાવે......
અને.......એટલે જ.... કદાચ......
વેન્ટીલેટર ઉપર રહેવું પણ નહીં  ફાવે........

શરીરમાં પાંચ જગ્યાએ નળીઓ ભરાવેલી હોય......
અને ખાટલા પર પાથરેલી કોઈ જૂની........ કરચલીઓવાળી ચાદરની જેમ પડ્યા હોઈએ
  ત્યારે નહિ મારતો......!!!!!!!
                             પણ..........
મંદિરમાં સાંજ ટાણે દીવો કર્યો હોય.........
    અને .........
કોઈ સુગંધી પવનની એક થપાટ સાથે ....
એ દીવો ઠરે, એવી રીતે અમને ઠારજે હોં...કે

હે ઈશ્વર, અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને......
   ત્યારે જ મારજે.....

પાનખર આવવાની રાહ જોઈને,......
ડાળી ઉપર લટકી રહેલા શ્વાસ..........
  અમારાથી નહિ જોવાય ......

જેમની સાથે આખી જિંદગી વિતાવી છે.......
એ બધા લોકોને કેવી રીતે કહી શકશું ગૂડબાય ??

તું મૃત્યુને તૈયાર થતી પત્નીઓની જેમ મોકલતો નહિ...... કે........એ.......   ‘આવું છું..આવું છું’ કહીને !!!!           ક્યાંય...... સુધી રાહ જોવડાવે.....
 
તું મૃત્યુને ઘરમાં રહેલા કોઈ વડીલના આશીર્વાદની ...... જેમ ........મોકલજે   

કે.........
ખબર પણ ન પડે અને વરસી જાય.

તેં જીવતર નામની ઘાત આપી છે....... તો એ ઘાતમાંથી પણ તું જ ઉગારજે.........

હે ઈશ્વર🙏🙏🙏

અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને.......
ત્યારે જ અમને મારજે.

તારે દુવાઓ નથી જોઈતી ??????

જીવ બચ્યા કરતા જીવ ગયાની,!!!!!!

તને વધારે દુવાઓ લાગશે.

કોઈપણ જાતની નોટીસ વગર, 
આમ અચાનક તારા ઘરે આવીએ !!!!!
તો સાચું કહી દે ઈશ્વર
    શું તને એમ ફાવશે ???

સુખની યાદીમાં નામ ન રાખે તો કાંઈ નહિ.....
યમરાજની યાદી વખતે તો અમને સંભારજે ....
              
હે ઈશ્વર 🙏🙏🙏
અમે પૂરેપૂરા જીવતા હોઈએ ને....
   ત્યારે જ અમને મારજે........ 

~ ડૉ. નિમિત્ત ઓઝા

મંગળવાર, 23 નવેમ્બર, 2021

I am your BF

*So touching...* 👌🏻😊

A little boy said to A little girl :
- I'm your BF...!
The little girl asked :
- What is BF...?
The boy laughed and answered :
- That means Best Friend. 😊

They later dated, the young man said to the girl :
- I am your BF...!
The girl leaned lightly on the boy's shoulder, shyly asked :
- What is BF...?
The boy replied:
- It's Boy Friend...!😊

A few year's later they got married, had lovely children, and the husband smiled again and told his wife :
- I am your BF...!
The wife gently asked her husband :
- What is BF...?
The husband looked at the lovely and happy children and replied :
- It's Baby's father...! 😊

As they get old, they sit together and watch the sunset on the front porch, and the old man tells his wife :
- Honey...! I am your BF..!
The old woman smiled with wrinkles on her face :
- What is BF...?
The old man smiled happily and gave A mysterious answer :
- Be Forever...! 😊

When the dying old man also said :
- I am your BF.
The old woman replied with A sad voice :
- What is BF...??
The old man answered and then closed his eye's :
- It's Bye Forever...!😊

A few day's later, the old woman also passed away. Before closing her eye's, the old woman whispered by the old man's grave:
- Besides Forever... 🌱🌱

How the meaning of same abbreviation changes with passage of time during different phases of the life......
*Blessed Forever* .......😊

ગુરુવાર, 18 નવેમ્બર, 2021

The last journey- death

*"અંતિમ યાત્રા"નો અંત પણ નજીક છે?*  *ૐ શાંતિ શાંતિ શાંતિ:*
આજકાલ સ્મશાનમાં માંડ 
પચીસ-ત્રીસ લોકો આવે છે, 
અને એમાં 
અડધો અડધ લોકો નનામી 
ઉપાડી શકે 
એમ નથી હોતા એટલે જે દસ બાર 
લોકો હોય છે 
એ નનામી ઉપાડે છે.

શબવાહિનીને છેક ઝાંપા સુધી લાવવી પડે છે .

લૌકિક વ્યહવાર બંધ થયા 
અને હવે તો 
સ્મશાન જવામાં પણ 
આળસ ચડે છે..

જયારે ફોન કરે છે 
કોઈ, કે ભાઈ ફલાણાના ફાધર કે 
મધર ગુજરી ગયા છે 
અને સવારે 
આઠ વાગ્યે કાઢી જવાના છે 
ત્યારે ફોન ઉપાડનારો 
પૂછે છે,

*બેસણું ક્યારનું રાખ્યું છે*?

સવારે આઠ વાગ્યે કાઢી જવાના હોય 
તો પોણા આઠ વાગ્યે થોડાઘણા 
લોકો ભેગા થાય છે,
અને જેવા 
શબવાહિનીમાં મૃતદેહને મૂકે 
અને સ્વજન હાથ જોડે 
એટલે 
અડધી પબ્લિક ગાયબ, 
અને સ્મશાનમાં ઇલેક્ટ્રિક ભઠ્ઠીમાં 
મૂક્યા પછી બીજી 
અડધી અને છેલ્લે અસ્થિ લેતી 
વખતે તો માંડ 
પાંચ સાત જણા ઉભા હોય છે..!

સ્મશાનેથી ઘેર આવી અને કોગળા 
કરી મોઢું ધોઈ ને પછી 
ઘરમાં જુવો તો 
પાંચ સાત જણા માંડ બચ્યા હોય..

કોણ જમાડે એમને? 
કોણ આખી રાતના ઉજાગરાવાળાને 
અને સ્વજનને 
ગુમાવ્યાના આઘાતમાંથી બહાર લાવે ?

આ નવી ગોઠવાઈ રહેલી સમાજ વ્યવસ્થામાં હવે 
નામશેષઃ થતી જાય છે, 
કોઈના સ્વજનના
*મૃત્યુની ક્ષણો સાચવવી*
એવી ભાવના

આજે વીસ વીસ વર્ષના સબંધો હોય, 
ભલે ને ધંધાકીય સબંધ હોય 
તો પણ જનતાને 
આભડવા જવું તો દૂર રહ્યું 
બેસણામાં 
જતા જોર આવે છે.

હા,

બહુ મોટો માણસ હોય અને એની 
આંખની ઓળખાણ હોય તો 
ફટાફટ દોડી જાય 
કેમકે

*ત્યાં હાજરી ગણાવાની છે અને*
*સ્ટેટસ વધવાનું છે..!*

આજે મૃત્યુ અને એના પછીની વિધિ, 
એમાં કોણ આવશે, 
કેટલા હાજર 
રહેશે એનો બહુ મોટો આધાર 
મૃતકના સંતાનની 
સફળતા ઉપર રહેલો છે.

મૃત્યુ એ ઘણા લોકો માટે 
શક્તિ પ્રદર્શન છે,

પણ ઘણા બધા માટે, 
ખાસ કરીને મધ્યમ વર્ગના માણસો 
માટે ખરેખર હૂંફ લાગણી 
સાથે 
જોડાયેલો મામલો છે..!

અને,

માણસને માણસની હૂંફની 
જરૂર હોય છે,

મને ઘણા અનુભવ છે,

વર્ષો ના વર્ષો મળ્યા ના હોઈએ અને 
ક્યારેક આવા પ્રસંગે 
ગયા હોઈએ 
ત્યારે ખભે માથું મુકીને મૃતકની 
દીકરી કે દીકરો રડી પડે છે..

ક્યારેક ખાલી હાથ પકડીને ઉભા રહે 
ફક્ત બે પાંચ મિનીટની 
આંખોથી થતી વાત,

અરે!

ખાલી આપણી હાજરી કલેજાને 
ઠંડક આપે અને એ દુઃખની 
ઘડી કાપવામાં મોટો ફાળો આપી જાય છે.

RIP કે OM SHANTI ના 
સંદેશા ફેસબુક અને 
વોટ્સ એપ પર આવે છે 
એટલા લોકો બેસણામાં નથી આવતા..!

અને આવ્યા વારા પણ 
ક્યાંક ને ક્યાંક કોઈ ગ્રુપ ની ચર્ચા કે આને આમ કીધું તેમ કીધું 
આને આમ ન કરવું જોઈએ 
એજ ચાલતું હોય.

એકવાર પાછું વાળીને વિચારવાની જરૂર છે
પચાસ ઉપરના તો ગમે તેમ કરીને જઈ આવે છે,

જે દિવસે મરણનો વ્યવહાર તૂટશે 
એ દિવસ પછી સમાજને 
તૂટતો કોઈ નહીં બચાવી શકે..

લગનમાં તો નાચનારા ભાડે લાવ્યા 
હવે નનામી ઊંચકવા પણ 
ભાડે માણસો લાવશો.?

તમે પણ વિચારજો ૧૮ વર્ષથી 
મોટા દીકરા દીકરીને 
લઈને ક્યારે બેસણા કે સ્મશાને ગયા છો..?

નથી લઇ જઈને ભૂલ તો 
નથી કરતાને..?

✍🏼....લેખક નું નામ ખબર નથી પણ લખ્યું છે એ બદલતી સમાજ વ્યવસ્થા નું આબેહૂબ કડવું પ્રતિબિંબ છે..!!

શનિવાર, 27 ફેબ્રુઆરી, 2021

Wife says to husband

*હિંમત રાખી રડ્યા વગર વાંચવા વિનંતી. મારા હૃદયને સ્પર્શી ગયેલ આ લેખ છે*aaje anniversary nathiii😔😔😔😔😔😔😔😔*👰જીવન સંગીની / અર્ધાંગિની ઘર્મ પત્નીની વિદાય* *પત્ની છે તો દુનિયામાં બધું જ છે. આજે તમે જે રાજા ની જેમ અને  દુનિયામાં મસ્તક ઊંચું રાખીને જીવો છો ને તે તમારી પત્ની ને આભારી છે. તમારી સગવડ અગવડ તમારો વગર કારણ નો ગુસ્સો સંભાળે છે. તમારા સુખે સુખી અને તમારા દુખે દુઃખી થાય છે. તમે રવિવારે  મોડે સુધી પથારીમાં પડી રહેલા હોવ પણ તેનો તો કોઈ રવિવાર કે તહેવાર હોતો જ નથી. ચા લાવ ને પાણી લાવ ને જમવાનું લાવ. આ તો આવું છે અને પેલું તો તેવું છે. તારા માં અક્કલ ક્યારે આવશે આવો ખોટો ખોટો વટ મારો છો. એનામાં અક્કલ છે અને એ છે તો જ તમે ટકેલા છો. નહીં તો દુનિયામાં તમારો કોઈ ભાવ પણ નહીં પૂછશે. જરા આ સ્થિતિની કલ્પના કરી જુવો ::::**એક દિવસ પત્ની અચાનક રાતના  સમયે  મૃત્યુ પામે  છે!!**ઘરમાં રોકકળ થાય  છે!! પત્નીના અંતિમ દર્શન ચાલી રહ્યા હતા!!**તે સમયે એનો આત્મા જતાં જતાં તે પોતાના પતિને જે  કાંઈ  કહે  છે તેનું આ *વર્ણન છે!!* 👰"ચાલો હું જાઉં છું હવે ફરી  *કદીયે મળાશે* નહીં!! લખેલા *લેખ* વિધિએ  ટાળ્યા તો *ટળાશે* નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰 *ચોરી ના ચાર* ફેરા  જે 'દિ આપણે સાથે ફરેલા!! *જીવીશું* ને *મરીશું* સંગ  એવા કૉલ દીધેલા!! *અચાનક* જાવું પડશે *એકલા*  મુજને ખબર નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰મૂકીને *દેહ* મારો *આંગણામાં* હવે હું જાઉં છું!! ઘણું *દુઃખ* થાય છે મને!! પણ હું થઈ *મજબૂર* હવે હું જાઉં છું!! નથી *મન* માનતુ  જતાં, છતાં મારું *કંઈ*  ચાલશે નહીં...ચાલો હુ જાઉં છું.....👰અતિ કલ્પાંત કરે છે!! જુઓને *દીકરો* ને *વહુ* !! નથી જોયું જવાતુ છતાં ના દઈ શકતી દિલાસો હું!! અને રડે છે, દીકરાનો *દીકરો* કહે છે.... *બા* ....... *બા* ... એને તો *શાંત* પાડો જરાયે ધ્યાન નથી રાખતા. હા અને તમે મજબૂત રહેજો  *ઢીલા* ન પડશો જરાય!!ચાલો હું જાઉં છું....  👰જુઓ હમણાં જ  *સાસરેથી* *દીકરી* આવશે  જ્યારે જોઇને *દેહ* મારો ભારે *રુદન* કરશે ત્યારે.સંભાળી એને *શાંત*  પાડજો! અને જરાયે તમે પણ *રોતા* નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰જેનું *નામ* તેનો *નાશ* નિયતિ એ નકકી  કર્યુ  છે!! જગતમાં જે કોઈ  આવ્યુ  છે, તે અહીંથી *સિધાવ્યુ* છે!!  ધીરે ધીરે  ભૂલી જજો, મને  *બહું* યાદ  કરતા નહીં!! અને ફરી આ જીવનમાં ઓતપ્રોત થઈ રહેજો. હવે મારા વિના જ જિંદગી જીવવાની છે એની આદત ઝડપથી પાડી દેજો.ચાલો હું જાઉં છું....👰નથી મારું કહ્યું *માન્યું* તમે કદી યે આ જીવનમાં, છોડી સ્વભાવ *જિદ્દી* તમે હવે *નમ્ર*  બનો *વર્તનમાં* .!! મૂકીને  એકલા જાતાં  *મને ચિંતા* થતી ઘણી!! પણ શું કરું મજબૂર છું...ચાલો હું જાઉં છું....👰તમોને *બી.પી* ને  *હદય* ની મોટી છે *બિમારી* !! ન ખાતા ગળપણ જરા ભૂલથી નહીંતર *તકલીફ* થશે  ભારી!! સવારે  ઊઠીને જો જો *દવા*  લેવાનું  ભૂલતા નહીં!! ચા મોડી મળે તો વહુ પર ગુસ્સો કરતા નહીં. હવે હું નથી એ સમજીને જીવજો...ચાલો હું જાઉં છું....👰કરે દીકરોને વહૂ *છણકો*  તો જો જો બોલતા *ના* કાંઈ!! *ચૂપચાપ* બધું સાંભળી લેજો!! જરાયે *ગુસ્સો* કરતાં નહીં.!! સદા હસતા  તમે રહેજો જરાયે  *ઉદાસ*  થાશો નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰દીકરાના દીકરાને લઈને તેની *સંગાથે* રમજો!! તમારા *મીત્રોની* સાથે બેસીને સંગતમાં સમય *વ્યતીત* કરજો!! હવે થોડા ધાર્મિક બનીને જીવજો જેથી જીવનમાં સંયમ પાડી શકાય. આવુ હું  *યાદ* બહું તો ચૂપચાપ રડી લેજો પણ *મનથી*  જરાયે  *ઢીલા*  પડશો  નહીં!!ચાલો  હું જાઉં છું....👰મારો રૂમાલ ક્યાં છે, મારી ચાવી ક્યાં છે, એવી બૂમ હવે પાડતા નહીં. બધું જ વ્યવસ્થિત મૂકવાની અને યાદ રાખવાની ટેવ પાડજો. સવાર ને સાંજે તમે નિયમિત  જમીને *દવા* લેજો!! અગર *વહૂ* ભૂલી  જાય  તો સામેથી *યાદ* કરી દેજો!! જમવાનું જે મળે, જેવું મળે તે પ્રેમથી જમી લેજો. ગુસ્સો કરતા નહીં.વર્તાશે  *ગેરહાજરી*  મારી પળેપળે છતાંયે *મૂંઝાશો* નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰ઘડપણમાં લેવાની *લાકડી* જો-જો *ભૂલતા* નહીં!! ધીરે-ધીરે *ડગ* માંડવાનુ જો-જો ચૂકતા નહીં.!!પડશો પથારીમાં તો *સેવા* કોઈને *ગમશે*  નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰સાંજે  સૂતા પહેલા પાણીનો *લોટો* માગી લેજો!! *તરસ* જો લાગે ત્યારે તમે *પાણી* પી લેજો!!રાત્રે ઉઠવું પડે તો જો-જો અંધારે *અથડાતા* નહીં!!ચાલો હું જાઉં છું....👰પરણ્યા પછી સાથે ઘણું આપણે  *પ્રેમથી*  રહ્યા!! બનાવી *લીલી* વાડી જે તેમાં *ફૂલડા* ખીલી રહ્યા!! ઇ *ફૂલડાની ફોરમ* હવે  મુજથી  *લેવાશે* નહીં કે દૂરથી પણ જોવાશે નહિ.!!ચાલો હું જાઉં છું....👰" *ઊઠો* હવે *સવાર* થઈ " - એવું કોઈ  *કહેશે* નહીં!! *જાતે* ઊઠી જજો કોઈની *રાહ*  જોશો  નહીં....ચાલો હું જાઉં છું....👰પ્રભુ ભક્તિ પૂજા કરવાનુ ચૂકતા નહીં!! હવે ફરી કદીયે મળાશે નહીં!! *કઈ ભુલ થઈ હોય મારાથી માફ* કરશો!! લખેલા  લેખ  *વિધિએ* ટાળયા તો ટળાશે નહીં.." *ચાલો હું જાવ છું* "   *ચાલો હુ જાવ છુ*નોધ...*જો તમારુ દિલ ❤ હલે તો જ બીજાને મોકલજો.*🌺વાંચીને આંખમા *આંસુ* જરુર આવશે પણ આ જીવનની *કડવી* હકિકત છે. તેથી આજ થી જ જેટલું પણ જીવન બાકી છે તેમાં પત્નીનું સન્માન કરો . તેની સાથે પ્રેમથી જીવો. આનંદ થી જીવો. મોજથી જીવો. છોડો તમારો અહમ અને પૈસાનો મોહ. પત્ની છે તો બધું જ છે અને એ નથી તો બધું જ હોવા છતાં પણ કઈ જ નથી એ વાત સમજી ને આજે જ મનમાં ઉતારી લેજો. એના વિના આ સમાજ માં તમારી એકલાની કોઈ વેલ્યુ રહેશે નહિ એ સમજી જ લેજો આજે. તેથી જીવતા  જ એની કિંમત સમજો નહિ તો કાલે ખુબ પસ્તાવો થશે. તેથી આજ થી જ પત્ની  સાથે પ્રેમ થી જીવન જીવી મોઝ માણો.  સાથે ફરશુ સાથે જીવશુ સાથે મરશુ એ વચન હું ના પાડી  શકી વિધિ ના લેખ ખોટા પડયા મને માફ કરજેા અને તમારો ખ્યાલ રાખજેા  એજ લી તમારી જીવન સાથીની જીવન સંગીની તમારી  અઘાઁગીની તમારી પત્ની ના રામ રામ જય સ્વામી નારાયણ  લી એક દુ:ખી પતિ ની વેદના જે સત્ય હકીકત જેા વિશ્વાસ ન હોય તો પુછી લેજેા જેની પાસે પત્ની નથી એને તો જેની પાસે છે તો તેની કદર કરજેા ભગવાન સૌની જેાડી સલામત રાખે તેવી પ્રભુ ના ચરણો માં મારી પ્રાથઁના ❤️🙏🏻🙏🏻🙏🏻

રવિવાર, 17 જાન્યુઆરી, 2021

Life near death

ગંભીર બીમારીઓની સારવાર કરનાર એક ડૉક્ટર હતા. 
*બહુ જ હોશિયાર.*
ડૉક્ટર વિશે એવું કહેવાતું કે, એ તો મોતની નજીક પહોંચી ગયેલા માણસોને પાછા લઈ આવે છે. 
ડૉક્ટર પાસે જે દર્દી આવે તેની પાસે એક ફોર્મ ભરાવે. 
દર્દીને પૂછે કે, તમે આ ફોર્મમાં લખો કે, જો તમે બચી જશો તો તમે કેવી રીતે જીવશો? 
*જિંદગીમાં જે બાકી રહી ગયું છે , એ શું છે ?*

દરેક દર્દી પોતાના દિલની વાત લખતો. 
હું બચી જઈશ તો મારા પરિવાર સાથે પૂરતો સમય વિતાવીશ. 
મારા દીકરા અને દીકરીનાં સંતાનો સાથે પેટ ભરીને રમીશ. 
કોઈએ પોતાનો ફરવા જવાનો શોખ પૂરો કરવાની વાત કરી તો કોઈએ એમ પણ કહ્યું કે, મારાથી જે લોકોને હર્ટ થયું છે ; એની પાસે જઈને માફી માગી લઈશ. 
એક દર્દીએ કહ્યું કે, હસવાનું થોડુંક વધારી દઈશ. 
જાતજાતની વાતો જાણવા મળી. 
જિંદગી સામે કોઈ ફરિયાદ નહીં કરું. ગિલ્ટ ન થાય એવું કામ કરીશ.

 

ડૉક્ટર ઓપરેશન કરે. 
દર્દી રજા લઈને જાય ત્યારે ડૉક્ટર એ જ ફોર્મ દર્દીને પાછું આપે. 
દર્દીને કહે કે, પાછા બતાવવા આવો ત્યારે આ ફોર્મમાં તમે જે લખ્યું છે એના પર ટિક માર્ક કરતાં આવજો અને કહેજો કે તમે લખ્યું હતું એ રીતે કેટલું જીવ્યા ?

ડૉક્ટરે કહ્યું કે, એકેય માણસે એવું નહોતું લખ્યું કે, જો હું બચી જઈશ તો મારે જે વેર વાળવું છે એ વેર વાળી લઈશ. 
*મારા દુશ્મનને ખતમ કરી નાખીશ.*
*હું રૂપિયા વધારે કમાઈશ.*
*મારી જાતને વધુ બિઝી રાખીશ.*

*દરેકનો જીવવાનો નજરિયો જુદો જ હતો.*

ડૉક્ટરે સવાલ કર્યો કે, તમે સાજા હતા ત્યારે તમને આ રીતે જીવતા કોણ રોકતું હતું ?
*હજુ ક્યાં મોડું થયું છે ???*



બે ઘડી વિચાર કરો કે, તમારી જિંદગીમાં એવું જીવવાનું કેટલું બાકી છે, જેવું જીવવાનું તમે ઇચ્છો છો? 
*બસ, એ રીતે જીવવાનું શરૂ કરી દો. *

સાચી જિંદગી એ જ છે કે જ્યારે જીવન પૂરું થવાનું હોય ત્યારે કોઈ અફસોસ ન હોય! એવું ન લાગે કે, હું મારી જિંદગી મને ગમે એમ જીવ્યો નથી !

- કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ
🙏🕉️🙏

રવિવાર, 11 ઑક્ટોબર, 2020

Before death comes

પાનખર પહેલા વૃક્ષના બધા જ પાંદડાઓ એકબીજાને ગળે મળીને ‘મિચ્છામી દુક્કડમ’ કહેતા હોવા જોઈએ. ખરી પડવાની ઋતુમાં પવનની એક થપાટ સાથે ડાળીએથી અળગા થઈ જતા પહેલા, એકબીજાને મન ભરીને પ્રેમ કરી લેવાનું નામ એટલે જિંદગી. 

મૃત્યુની મોસમ પૂરબહારમાં ખીલી છે અને જે રીતે પરિચિતોના અણધાર્યા અને અચાનક દેહાંતના સમાચાર મળી રહ્યા છે, એ જોતા એક વાત તો નક્કી છે કે અફસોસ અને ખરખરો હાથવગો રાખવો. પણ એક વાત યાદ રાખવા જેવી એ છે કે ફક્ત પ્રિયજનોના જ મૃત્યુ થાય એવું જરૂરી છે. અપ્રિય લોકોનું અવસાન પણ થઈ શકે છે.

કેવું લાગશે જો અચાનક કોઈ સવારે આપણને જાણ થાય કે ગઈકાલ રાત સુધી જેને નફરત કરેલી, એ વ્યક્તિ આજે ઓચિંતી આ પૃથ્વી પરથી ગાયબ થઈ ગઈ. એના મૃત્યુના સમાચાર સાંભળીને આનંદ થશે કે અફસોસ ? જેની ભરપેટ ટીકા કરીને આપણે ગઈકાલે ઊંઘી ગયેલા, બીજે દિવસે એ જ વ્યક્તિ માટે RIP લખવામાં કેટલો ખચકાટ થશે આપણને ? 

આંખો બંધ કરો અને એક એવી વ્યક્તિનો ચહેરો ઈમેજીન કરો, જેની સાથે તમારે અબોલા છે. એવી કોઈ વ્યક્તિ જેને તમે નફરત કરો છો અથવા જેનો ચહેરો પણ તમે જોવા નથી માંગતા. ધારો કે એ વ્યક્તિ આવતી કાલ સવારે મૃત્યુ પામે, તો તમને એની સાથે અબોલા રાખવાનો કે દુર્વ્યવહાર કર્યાનો અફસોસ થશે ? જો એનો જવાબ હા હોય, તો તમારો ફોન ઉપાડીને એનો નંબર ડાયલ કરો. એની સાથે વાત કરો. ફોન પર ફરિયાદ કરો, ઝગડો કરો, સોરી કહી દો. કાં તો એની માફી માંગી લો અથવા એને માફ કરી દો. 

અને જો ઉપરના પ્રશ્નનો જવાબ ના હોય, તો હવે આંખો બંધ કરીને તમારા મૃત્યુની કલ્પના કરો. તમે જિંદગીના છેલ્લા શ્વાસ લેતા હોવ અને ત્યારે એ વ્યક્તિ તમારી સામે આવે, તો તમને એની સાથે દુર્વ્યવહાર કર્યાનો અફસોસ થશે ? જો જવાબ હા હોય, તો પ્લીઝ ફોન ઉપાડીને એની સાથે વાત કરો. જો જવાબ ના હોય, તો તમે શાંતિથી મૃત્યુ પામી શકશો. 

કાર્મિક એકાઉન્ટ્સ સેટલ કર્યા વગર મૃત્યુ પામવું, એ જીવનનો અંત લાવવાની સૌથી ભયાનક રીત છે. આજે સોરી નહીં કહીએ, તો ફક્ત એને સોરી કહેવા માટે આ પૃથ્વી પર બીજો ધક્કો ખાવો પડશે. આપણે ખરી પડીએ, એ પહેલા આપણી અંદર રહેલા અફસોસ, અણગમા કે ધૃણાનું ખરી પડવું અનિવાર્ય છે. 

મરતી વખતે ગંગાજળનો સ્વાદ કડવો ન લાગવો જોઈએ. અને એ તો જ થશે તો શ્વાસ છૂટ્યા પહેલા કડવાશ છૂટી જશે. 
-ડૉ. નિમિત્ત ઓઝા

બુધવાર, 7 ઑક્ટોબર, 2020

A son and a father

સધિયારો આખરી ક્ષણનો

ફરજ પરની નર્સ ચિંતાતુર ચહેરા વાળા લશ્કરના યુવાન મેજરને હોસ્પિટલની પથારી પર સુતેલા એ દર્દી પાસે લઈ ગઈ.
એકદમ હળવા નાજુક સ્વરે તેણે દર્દીને કહ્યું,"તમારો પુત્ર આવ્યો છે"
દર્દીની આંખ ખુલે એ પહેલાં નર્સે અનેક વખત એ વાક્ય રિપીટ કરવું પડ્યું
હાર્ટ એટેકના અસહ્ય દર્દને કારણે પીડા શામક દવાઓને લઈને ઊંડા ઘેનમાં સુતેલા દર્દીએ આંખો ખોલી.અને ધૂંધળી દ્રષ્ટિ વચ્ચે તેણે આર્મીના યુનિફોર્મમાં સજ્જ થયેલા એ યુવાન મેજરને જોયો.

મહેનત કરીને તેણે હાથ લંબાવ્યો.

મેજરે પોતાના મજબૂત હાથ વડે એ દુર્બળ હાથને પોતાના હાથમાં લીધો.એ સ્પર્શમાંથી સધિયારો,હિંમત અને પ્રેમનો હૂંફાળો સંદેશો વહેવા લાગ્યો.

આ હૃદયસ્પર્શી દ્રશ્ય જોઈને નર્સની આંખો પણ ભીંજાઈ ગઈ.તે એક ખુરશી લઇ આવી જેથી યુવાન ઓફિસર તેની ઉપર બેસી શકે.યુવાન મેજરે નમ્ર સ્વરે નર્સનો આભાર માન્યો.

રાત વિતતી ગઈ.પણ આછેરા પ્રકાશ વાળા એ વોર્ડમાં યુવાન મેજર એ દર્દીનો હાથ પોતાના હાથમાં લઈ તેમની સાથે વાતો કરતો રહ્યો.દર્દીને હિંમત આપતો રહ્યો.તેની વાતોમાં,તેના અવાજમાં અને તેના સ્પર્શમાંથી હૂંફ,ઉષ્મા અને પ્રેમની ધારા વહેતી રહી.

નર્સ વારે વારે આંટો મારી જતી અને યુવાન મેજરને થોડી વાર ત્યાંથી દૂર જઈ આરામ કરવા સૂચન કરતી રહી.પણ મેજર ત્યાંથી હટવાનો નમ્રતાપૂર્વક ઇનકાર કરી ત્યાં જ બેઠો રહ્યો,હાથમાં હાથ રાખીને.

નર્સ આવતી જતી રહી,રાત્રિ ની અંધકારભરી શાંતિમાં હોસ્પિટલમાં આવતા સાધનોના આવજો, એક બીજાને આવકારતા નાઈટસ્ટાફના હાસ્યો અને દર્દ અને પીડાથી કણસતા કે રુદન કરતા અન્ય દર્દીઓના આવજો જો કે આવતા રહેતા હતા પણ યુવાન મેજરને જાણે કે એ કાંઈ સંભળાતું જ નહોતું.નર્સ જોતી હતી કે યુવાન મેજર વૃદ્ધ દર્દીને સુંદર શબ્દો સંભળાવી રહ્યો છે.

મૃતયપથારીએ સૂતેલો દર્દી જો કે એક પણ શબ્દ બોલતો નહોતો.બસ એણે તો હોય એટલી શક્તિથી આખી રાત યુવાન મેજરનો હાથ પકડી રાખ્યો હતો.

પરોઢ થયું અને વૃદ્ધ દર્દીએ સદા માટે આંખો મીંચી દીધી.આખી રાત હાથ પકડીને બેઠેલા મેજરે હળવેક રહી ને હાથ છોડાવ્યો અને પછી દર્દીના મૃત્યુ ના સમાચાર નર્સને આપ્યા.

નર્સે આવીને દર્દી સાથે જોડાયેલા તબીબી સાધન સરંજામ છોડ્યા,આંખોના પોપચાં બંધ કર્યા અને એક સફેદ ચાદર વડે મૃતદેહને સન્માનપૂર્વક ઢાંકયો.

યુવાન મેજર થોડે દુર અદબપૂર્વક ઉભો રહ્યો

પછી નર્સ તેની પાસે ગઈ અને સહાનુભૂતિના શબ્દો કહેવા લાગી.પણ મેજરે તેને રોકીને પૂછ્યું,"આ વૃદ્ધ માણસ કોણ હતા?"

નર્સ બે ઘડી આઘાતમિશ્રિત આશચર્યમાં ગરકાવ થઈ ગઈ."એ તમારા પિતા હતા"નર્સે કહ્યું.

"ના એ મારા પિતા નહોતા.મારી જિંદગીમાં હું તેમને કદી મળ્યો નહોતો"મેજરે કહ્યું.

નર્સ મૂંઝવણમાં હતી."તો પછી હું તમને તેની પાસે લઈ ગઈ ત્યારે તમે કેમ કહ્યું નહિ"તેણે પૂછ્યું.

મેજરે જવાબ આપ્યો,"તમે મને તેમની પાસે લઈ ગયા તે ક્ષણે જ હું સમજી ગયો હતો કે આ કાંઈક ભૂલ થઈ રહી છે.પણ હું એ પણ સમજી ગયો કે મરણપથારીએ પડેલો એ માણસ તેના પુત્રની પ્રતીક્ષા કરે છે અને એ પુત્ર ત્યાં નથી".

નર્સ નિઃશબ્દ હતી.

મેજરે આગળ કહ્યું,"મેં જયારે જોયું કે હું એમનો પુત્ર છું કે નહીં એ કહેવા જેટલી પણ તેમનામાં શક્તિ નહોતી ત્યારે મને સમજાયું કે તેમને મારી ઉપસ્થિતિની કેટલી બધી જરૂર હતી.એટલે હું બેઠો રહ્યો,હાથમાં હાથ લઈને અને પ્રેમના માયાળુ શબ્દો એમને કહેતો રહ્યો".

નર્સની આંખોના ખૂણા ભીના હતા."પણ..તો તમે આવ્યા હતા કોના માટે?તમે કોને મળવા માંગતા હતા?"તેણે પૂછ્યું.
"હું અહી એક મી.વિક્રમ સલારીયાને મળવા આવ્યો હતો.તેમનો પુત્ર જમ્મુ કાશ્મીરમાં ગઈકાલે શહીદ થયો છે.મારે તેમને એ સમાચાર આપવાના હતા"મેજરે જવાબ આપ્યો.

નર્સ અવાચક હતી.અંતે તેણે કહ્યું,"તમે આખી રાત જેનો હાથ પકડીને બેઠા અને જેમની સાથે પ્રેમભર્યા શબ્દોમાં સંવાદ કર્યો એ જ મી.વિક્રમ સલારીયા હતા".

હવે મેજર પણ નિઃશબ્દ હતા.

મૃત્યુ પામી રહેલા વ્યક્તિના હાથમાં છેલ્લી કલાકો તેના પુત્રનો હૂંફાળો હાથ રહે તેનાથી મોટો સધિયારો બીજો શું હોય!

ભવિષ્યમાં ક્યારેક કોઈને જરૂર હોય ત્યારે બસ,તેની પાસે જજો.તેની સાથે રહેજો..

શુક્રવાર, 2 ઑક્ટોબર, 2020

Stay positive. Trust God

Excellent 👌 

The little boy came from school on Saturday and told his father, my teacher has given us home-work to Hug 10 people and tell them - "*Be patient, trust life and I Love you*".

The Dad said - "OK, we will go to the Mall tomorrow morning and do it".

The child woke up all spirited up in the morning, got ready. Went to his Dad and said - "lets go!!"

The father said - "there is Heavy rainfall, I fear nobody might be there".

The Child still insisted. So the Father drove in the horrible rainy weather to the Mall.

They stood in the mall for 1 hour, and the little boy hugged 9 people.

His father then said - "now lets go, its raining heavily and we shouldn't get stuck!"

Sad the son went along with his father's orders. 

As they where driving past, the child pointed at a random house said - "please dad, just 1 person is remaining, I will go to that house and complete my homework"!

The father smiled and pulled the car over.

The child went to the door and began to ring the bell and pound the door strongly with his knuckles. He kept waiting. Finally the door was opened gently.

A lady came out with a very sad look and gently asked:

"What can I do for you, son?

With radiant eyes and a bright smile the child said:

"Ma'am my teacher has told to Hug 10 people and tell them - "Be patient, trust life and I Love you".

I have hugged 9. May I hug you and pass the message to you. 

The Lady embraced him, and started crying profusely.

On seeing that the Boy's father came out of the car. He went to the lady and asked - "Any problem madam?"

She composed herself, took them inside, gave them a cup of tea and then told his father -

"My husband died a while ago leaving me totally alone in this world. Today morning the loneliness took over me. Since morning I have been thinking that this is the end of the road for me.

Then I took a chair and a rope to my bedroom and decided to end my life. As I was seeing the world for one last time, I begged for forgiveness to GOD and then heard this knock. I thought to leave it as nobody comes to visit me.

But When I opened the door, I couldn't believe what my eyes saw this little child.

 And when he said , "*Be patient, trust life and I Love you*".

I knew it was a message from God.

Suddenly I realized I don't want to die anymore, and have decided to make something productive of my life.

*REMEMBER - Give positive thoughts to people.*

*Tell them you stand by them.*

*And even if nothing, just listen to them.*

You could be the medium that saves a life.!

સોમવાર, 31 ઑગસ્ટ, 2020

Death , nominations, password

5 મિનિટ કાઢી અવશ્ય વાંચજો

👉 લેખિકાએ અકસ્માતમાં પોતાના પતિને ગુમાવ્યા બાદ લખ્યો છે:

"મારા પતિના આકસ્મિક મૃત્યુ પછી મારી આપવીતીમાંથી જે થોડી વાતો હું શીખી તે તમારી સમક્ષ રજૂ કરું છું.

આપણે હંમેશાં માનીએ છીએ કે આપણે લાંબું જીવીશું..પણ જીવન ઘણી અનિશ્ચિતતાઓથી ભરેલું છે.

મારા પતિ એક IT પ્રોફેશનલ હતા અને હું એક ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ છું.

મારા પતિ એક IT પ્રોફેશનલ અને ટેકનોલોજીનો ભરપૂર ઉપયોગ કરનારા હોવાથી તેમની તમામ માહિતી એમના લેપટોપમાં હતી...માસિક બિલથી લઈને બેંક સ્ટેટમેન્ટ્સ, તેમના તમામ રોકાણ, બેંક એકાઉન્ટના આઈ ડી-પાસવર્ડ..સહિતનું બધું જ તેમણે લેપટોપમાં એક ફોલ્ડરમાં રાખી હતી, જે એક પાસવર્ડ વડે સુરક્ષિત હતું અને તેમનું લેપટોપ પણ એક પાસવર્ડથી સુરક્ષિત હતું.  બધા પાસવર્ડ્સ અતિશય અઘરા બનાવ્યા હતા, જે દર ૪૫ દિવસે તેઓ પાસવર્ડ બદલતા, તેમની હયાતીમાં તો મને એમના લેપટોપનું કામ હોય તો એક ફોન કરીને પાસવર્ડ જાણી લેતી..મારા માટે સરળ હતું. પણ હવે એમના ચાલ્યા ગયા બાદ કોને એમનો પાસવર્ડ પૂછું?
વ્યવસાયનાં દસ્તાવેજોની જે રીતે કાળજી લઈએ છીએ, એટલી કાળજી આપણાં અંગત જીવનના દસ્તાવેજોની નથી લેતા.*, *અંગત દસ્તાવેજોના કિસ્સામાં હંમેશાં આળસને લીધે ઢીળાઢોળ થતી રહે છે..અરે! આવતીકાલ છે ને, પછી કરીશું!
મારા પતિ ઓફિસેથી ઘરે આવતા હતા અને એક બાઈક અકસ્માતે અમારી તમામ 'આવતીકાલ' છીનવી લીધી..મારા પતિ ફક્ત ૩૩ વર્ષના હતા. તેમના એ અકસ્માતમાં એમનાં લપટોપ અને મોબાઈલનું પણ કચ્ચરઘાણ વાળી નાખ્યું.

તેમનાં બચત ખાતાં, સેલરી એકાઉન્ટમાં કોઈ નોમિની નહોતું. તેમના જીવન વીમામાં મારાં સાસુ નોમિની હતાં અને તેઓ લગભગ ૨ વર્ષ પહેલાં ગુજરી ગયાં હતાં. પરંતુ, આ તો હજી ફક્ત શરૂઆત હતી. મને તેમના ઈ-મેઇલ એકાઉન્ટનો પાસવર્ડ ખબર ન હતો કે જ્યાં તમામ ઇ-બિલ આવતાં. મને એ પણ ખબર નહોતી કે તેઓ કયા બિલની ચૂકવણી જાતે કરતા અને કયા બિલની ચૂકવણી ઓટો-પે થી બેંક ખાતાંમાંથી સીધી જ થઈ જતી.
     
તેમની તાજેતરમાં બદલી થઈ હતી અને હું તેમના કોઈ સહકર્મચારીને પણ જાણતી નહોતી. મને એમને મળવાપાત્ર રકમ અંગે કોઈ જ ગતાગમ નહોતી..એમનાં કયાં બિલની હજુ ચૂકવણી બાકી હતી અને કયાં બિલ એમણે હજુ ચૂકવણી માટે ઓફિસમાં મૂક્યાં પણ નથી..વગેરે.
       
અમે હોમલોન પર જે ઘર ખરીદ્યું, તે અમારી બંનેની કુલ આવકને ધ્યાનમાં રાખીને અમને પરવડી શકે એવા EMI પર ખરીદ્યું હતું. અમે જ્યાંથી હોમલોન લીધી તેમણે લોન પર વીમો લેવાનું સૂચવ્યું હતું પણ અમને એ વીમો ખર્ચાળ લાગતાં અમે એ વીમો ન લીધો. અમે ક્યારેય વિચાર્યું નહીં કે, જો એક પગાર પર ઘર ચલાવવાની નોબત આવી, તો અમે શું કરીશું. તેથી, મારા માટે આ મોટી EMI ની રકમ હવે એક માથાનો દુઃખાવો બની રહી છે.
       
મને સમજાયું કે મારે એક લાંબું યુદ્ધ લડવાનું છે. મારા પતિનો રોડ અકસ્માતનો કેસ હતો. તેથી દરેક જગ્યાએ મારે ડેથ સર્ટિફિકેટ, FIR રિપોર્ટ, પોસ્ટમોર્ટમ રિપોર્ટની જરૂર પડતી હતી. દરેક વસ્તુ માટે જુદા જુદા દસ્તાવેજ  જોઈતા હતા. ઇમ્ડેનિટી બોન્ડ્સ, નોટરી, નો ઓબ્જેકશન સર્ટીફીકેટ..વગેરે. 

       કારણ કે અમે સંયુક્ત રીતે ઘર ખરીદ્યું હતું એટલે એના પર મારી માલિકીનો દાવો પ્રમાણમાં સરળ હતો. પરંતુ ઘર સિવાય, અમારી જમીન, અમારી કાર, અમારી બાઈક, વગેરે મારી પણ મિલકત છે એ સાબિત કરવું સરળ નહોતું. ઉત્તરાધિકારનું પ્રમાણપત્ર મેળવવું એ એક અલગ યુદ્ધ છે.

મારી આખી જિંદગી હચમચી ગઈ હતી.

       હવે મને સમજાયું કે મેં જીવનના મહત્વના મુદ્દાઓ પર જરૂરી ધ્યાન નહોતું આપ્યું. મેં વિચાર્યું કે એક ચાર્ટર્ડ એકાઉન્ટન્ટ હોવા છતાં જો હું આટલી મુશ્કેલીઓમાંથી પસાર થઈ રહી છું, તો સામન્ય લોકો કે જેઓ કાનૂની/આર્થિક દસ્તાવેજોની આંટીઘૂંટી સમજી નથી શકતા, તેઓનું આવી પરિસ્થિતિમાં શું થતું હશે?

હવે મને વસિયતનામાનું મહત્વ સમજાય છે. થોડા મહિના પહેલાં જો કોઈએ મને વસિયતનામું બનાવવાનું કહ્યું હોત તો મેં વાત હળવાશથી લીધી હોત, પણ હવે જિંદગી બદલાઈ ગઈ છે.

તો, આપણા જતાં પહેલાં થોડીક દસ્તાવેજી બાબતો નું યોગ્ય આયોજન કર્યું હશે, તો કમસેકમ દુઃખના સમયે એમનું હૈયું ચિંતામુક્ત તો હશે.*

*૧. તમારા તમામ નામાંકનને Nomination તપાસો...*કોઈ નોમીના અવસાન બાદ પણ નામાંકન બદલવવાનું આપણને યાદ નથી આવતું. ઘણાં લોકોના સેલરી એકાઉન્ટમાં કોઈના નામે નામાંકન જ નથી હોતું.  તેથી, મહેરબાની કરીને તમારા તમામ નામાંકનને તપાસો:
- બેંક ખાતાં
- ફિક્સ્ડ ડિપોઝીટ, NSC
- બેંક લોકર
- ડીમેટ એકાઉન્ટ
- વીમો (જીવન, મેડિકલ, બાઈક અથવા કાર અથવા અન્ય કોઈ સંપત્તિ પરનો વીમો)
- રોકાણો
- પીએફ, પેન્શન ફોર્મ, વગેરે.

*૨. પાસવર્ડ્સ..*
આપણી પાસે દરેક વસ્તુ માટે પાસવર્ડ્સ છે: ઈ-મેઈલ એકાઉન્ટ્સ, બેંક એકાઉન્ટ્સ, તમે જે લેપટોપ ઉપયોગ કરો છો તેના માટે પણ. જ્યારે તમારા પ્રિયજનો તમારી અનુપસ્થિતિમાં આ પાસવર્ડ્સ ન મેળવી શકે, તો કેવી સમસ્યા ઊભી થાય છે, તે તમે મારા અનુભવ પરથી શીખ્યા હશો. તેથી તમારા તમામ પાસવર્ડ્સ તમારી અનુપસ્થિતિમાં તમારા પ્રિયજનને મળી રહે તેવી વ્યવસ્થા ગોઠવો.

*૩. રોકાણો*
દર વર્ષે ટેક્સ બચાવવાના હેતુથી અને/અથવા કોઈ અન્ય નાણાંકીય લક્ષ્ય માટે આપણે રોકાણો કરીએ છીએ. શું તમે તેના વિશે એક એક્સેલ શીટ જાળવી છે? શું એ એક્સેલ શીટ તમારી અનુપસ્થિતિમાં તમારા પ્રિયજન મેળવી શકશે? એ એક્સેલ શીટ પણ પાસવર્ડથી સુરક્ષિત હોય, તો ફરીથી પાસવર્ડ્સનું વસિયતનામું પોતાનું મહત્વ સાબિત કરે છે!
તમારા તમામ રોકાણ તમે જે આર્થિક સલાહકારની મદદથી કર્યાં છે, એમનાં સંપર્ક સૂત્રો તમારા પરિવારને ખબર હોવી જોઈએ. શ્રેષ્ઠ તો એ જ રહે કે, તમે જ્યારે પણ તમારા આર્થિક સલાહકાર મળો, ત્યારે તમારા જીવનસાથીને પણ સાથે રાખો, જેથી તેઓ પણ સંપૂર્ણ પ્રક્રિયાના એક ભાગ બને.

*૪. વસિયતનામું બનાવો*
જી હા, આજે જ વસિયતનામું બનાવો. તમે આ સલાહ હસવામાં લેશો. ઘણાં ઓછા દસ્તાવેજોથી મારું બધું કામ પાર પડત.

*૫. દેવું*
જ્યારે તમે લોન લો છો..પછી એ હોમલોન હોય કે કારલોન, બધી જ "આમ થયું તો?/what if" સંભાવનાઓ તપાસો...જેમ કે, "જો આવતીકાલે હું ન હોઉં તો?"; "જો મારી નોકરી જતી રહે તો?" અથવા "જો બેમાંથી એક જણની આવક બંધ થઈ જાય તો?" 
જો આવું કંઈ પણ થાય તો..શું તમે EMI ચૂકવી શકશો? બીજું કંઈ નહિ તો લોનની રકમ પર વીમો લો, જેથી તમારી અનુપસ્થિતિમાં તમારા પરિવારને ઘર જેવી મૂળભૂત બાબતે ચિંતા કરવાની જરૂર ન રહે.
     
તમારા પ્રિયજનને તમારા ગયા પછી ઓછામાં ઓછી તકલીફ પડે.

યાદ રાખજો, કે *આપણને કોઈને ખબર નથી કે ભવિષ્યમાં શું થશે. પણ એક સૂત્ર ગળે બાંધવા જેવું છે: જીવનની દરેક પરિસ્થિતિ માટે તૈયાર રહો."*
       
*જીવનને ક્યારેય taken for granted ન લો. તમારા પ્રિયજનોની કાળજી માટે જરૂરી દસ્તાવેજો (વસિયતનામું, નામાંકન, વગેરે) ની નિયમિત જાળવણી કરો.*

*આ લેખ દરેક વ્યક્તિએ વાંચવો અને અમલમાં મુકવો જ જોઈએ એવો મારો અભિપ્રાય છે.
♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️

મંગળવાર, 5 મે, 2020

COVID. Scary but true

Dear Friends,

         *🙏~SCARY BUT TRUE~🙏*

         Now that lockdown is easing out, there is a greater chance of virus infection, especially from asymptomatic cases.

          *One has to be positive but being a Soldier, ready for the Worst*

         Please do not waste time on what Modi(P.M.) or state govt. is doing / not doing.

          *Start thinking about your own family.*

          *In case any one of us gets infected by coronavirus. Then What?*

          Ever thought of that?

          *Before going for test, put all your valuables in the locker or in safe hidden place.  Whole house will be fumigated and sealed.*

          Your wife, children and parents too will be taken to Isolation ward. You may not ever meet some or all of them again. They or we may die.

         Situation is still tougher if you are only  husband wife living with kids abroad/ away.

         *Case 1 : Only you get admitted to COVID isolation ward.*

1) What to take with you? Lets make a list.
- Mobile, Charger, earphones, Routine medicines, Change of clothes for 14 days!

2) Will you need cash? Card? Make provision.

3) Mediclaim Insurance policy - Keep handy.
Govt. has included Covid - 19 in insurance for all.

4) How will the home run without you? Keep provisions. Sign few blank cheques as well. Share your ATM Pin with your wife / family senior.

5) Do you have a pet?
Arrange for its shelter with some PETA or friends in case your wife too has to be admitted.

          *Case 2 :- You die due to covid-19 in Isolation centre. Your wife is alone now. Your body also is not handed to your kins and cremated/ burried directly. Your relatives do not meet your wife to console her for the fear of infection.*

1. Make her aware *Today*, of all the current financial conditions. Leave enough cash home.

2. Your children are away out of India and cannot come to their mother nor can they take her to them. This situation remains for next 6 months. Be prepared !

          *Passwords*:-  Share All your passwords, Keypad lock pattern or code everything in a note for them in case you die.
You will have a lots available if you do not die.

          Mental strength building now is very very essential.

          Request put your thoughts here.

          *Case 3 :- Both of you die! ! Say for 3 months nobody is allowed to visit your house. After that your children are able to return. What will they do? Finances- Again Keep some signed blank cheques for them. They can at least transfer the money to their A/C if they return before 3 months.*

Nomination is the best practice but if not done then may not have time to do it now.

          *Documents*- Make a list of Important Documents, Bank accounts, Bank Locker and their key location, Location of various keys- Cupboard keys, Car keys,  in your home (people have a tendency to keep them in  फालतू secret place)

          House keys should be given to any relative or friend for keeps safe.

          We do take such precautions normally when we fly out. But we never imagine a situation where one may have to face things alone and without any help!

          Please give a thought to above and suggest if u have any more suggestions !!

          If agreed with my above suggestions then forward it to your relatives & friends..!!

Bitter Truth
Regards
Well wisher.

ગુરુવાર, 23 જાન્યુઆરી, 2020

When a wife leaves.

*Very very Emotional & Heart touching*
*🙏ખાસ વાંચવા વિનંતી...*

*👰જીવન સંગીની ઘર્મ પત્ની*
પત્ની છે તો દુનિયામાં બધું જ છે. આજે તમે જે રાજા ની જેમ અને દુનિયામાં મસ્તક ઊંચું રાખીને જીવો છો ને તે તમારી પત્ની ને આભારી છે. તમારી સગવડ અગવડ તમારો વગર કારણ નો ગુસ્સો સંભાળે છે. તમારા સુખે સુખી અને તમારા દુખે દુઃખી થાય છે. તમે રવિવારે  મોડે સુધી પથારીમાં પડી રહેલા હોવ પણ તેનો તો કોઈ રવિવાર કે તહેવાર હોતો જ નથી. ચા લાવ ને પાણી લાવ ને જમવાનું લાવ. આ તો આવું છે અને પેલું તો તેવું છે. તારા માં અક્કલ ક્યારે આવશે આવો ખોટો ખોટો વટ મારો છો. એનામાં અક્કલ છે અને એ છે તો જ તમે ટકેલા છો. નહિ તો દુનિયામાં તમારો કોઈ ભાવ પણ નહિ પૂછશે. જરા આ સ્થિતિ ની કલ્પના કરી જુવો ::::
એક દિવસ *પત્ની અચાનક*  રાતના  સમયે  *મૃત્યુ*  પામે  છે!!
ઘરમાં *રોકકળ* થાય  છે!! પત્નીના *અંતિમ દર્શન* ચાલી રહ્યા હતા!!
તે સમયે એનો *આત્મા* જતા જતા તે પોતાના *પતિને* જે  કાંઈ  કહે  છે તેનું આ *વર્ણન* છે!!

👰"ચાલો હું જાઉં છું હવે ફરી  *કદીયે મળાશે* નહીં!! લખેલા *લેખ* વિધિએ  ટાળ્યા તો *ટળાશે* નહીં!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰 *ચોરીનાચાર* ફેરા  જે 'દિ આપણે સાથે ફરેલા!! *જીવીશુ* ને *મરીશુ* સંગ  એવા કૉલ દીધેલા!! *અચાનક* જાવું પડશે *એકલા*  મુજને ખબર નહીં!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰મૂકીને *દેહ* મારો *આંગણામાં* હવે હું જાઉં છું!! ઘણું *દુઃખ* થાય છે મને!! પણ હું થઈ *મજબૂર* હવે હું જાઉં છું!! નથી *મન* માનતુ  જતાં, છતાં મારું *કંઈ*  ચાલશે નહીં...
ચાલો હુ જાઉં છું.....
👰અતિ કલ્પાંત કરે છે!! જુઓને *છોકરો* ને *વહૂ* !!નથી જોયું જવાતુ છતાં ના દઈ  શકતી દિલાસો હું!! અને રડે છે છોરાનો *છોરો* કહે છે....*બા* ..... *બા* ... એને તો *શાંત* પાડો જરાયે ધ્યાન નથી રાખતા. હા અને તમે મજબૂત રહેજો  *ઢીલા* ન પડશો જરાય!!
ચાલો હું જાઉં છું....
  👰જુઓ હમણાં જ  *સાસરેથી* *દિકરી* આવશે  જ્યારે જોઇને *દેહ* મારો ભારે *રુદન* કરશે ત્યારે.
સંભાળી એને *શાંત*  પાડજો! અને જરાયે તમે પણ *રોતા* નહીં!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰જેનું *નામ* તેનો *નાશ* નિયતિ એ નકકી  કર્યુ  છે!! જગતમાં જે કોઈ  આવ્યુ  છે, તે અહીંથી *સિધાવ્યુ* છે!!  ધીરે ધીરે  ભૂલી જજો, મને  *બહું* યાદ  કરતા નહીં!! અને ફરી આ જીવનમાં ઓતપ્રોત થઈ રહેજો. હવે મારા વિના જ જિંદગી જીવવાની છે એની આદત ઝડપથી પાડી દેજો.
ચાલો હું જાઉં છું....
👰નથી મારુ કહ્યુ *માન્યું* તમે કદી યે આ જીવનમાં, છોડી સ્વભાવ *જિદ્દી* તમે હવે *નમ્ર*  બનો *વર્તનમાં* .!! મૂકીને  એકલા જાતાં  *મને ચિંતા* થતી ઘણી!! પણ શું કરું મજબૂર છું...
ચાલો હું જાઉં છું....
👰તમોને *બી.પી* ને*ડાયાબિટીસ*  ની મોટી છે *બિમારી* !! ન ખાતા ગળપણ જરા ભૂલથી નહીંતર *તકલીફ* થશે  ભારી!! સવારે  ઊઠીને જો જો *દવા*  લેવાનુ  ભૂલતા  નહીં!! ચા મોડી મળે તો વહુ પર ગુસ્સો કરતા નહિ. હવે હું નથી એ સમજી ને જીવજો...
ચાલો હું જાઉં છું....
👰કરે છોરો ને વહૂ *છણકો*  તો જો જો બોલતા *ના* કાંઈ!! *ચૂપચાપ* બધું સાંભળી લેજો!! જરાયે *ગુસ્સો* કરતા નહીં.!! સદા હસતા  તમે રહેજો જરાયે  *ઉદાસ*  થાશો નહીં!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰છોરાના છોરાને લઈને તેની *સંગાથે* રમજો!! તમારા *મીત્રોની* સાથે બેસીને સંગતમાં સમય *વ્યતીત* કરજો!! હવે થોડા ધાર્મિક બનીને જીવજો જેથી જીવનમાં સંયમ પાડી શકાય. આવુ હું  *યાદ* બહુ તો ચૂપચાપ રડી લેજો પણ *મનથી*  જરાયે  *ઢીલા*  પડશો  નહીં!!
ચાલો  હું જાઉં છું....
👰મારો રૂમાલ ક્યાં છે મારી ચાવી ક્યાં છે એવી બૂમ હવે પાડતા નહિ. બધું જ વ્યવસ્થિત મૂકવાની અને યાદ રાખવાની ટેવ પાડજો. સવાર ને સાંજે તમે નિયમિત  જમીને *દવા* લેજો!! અગર *વહૂ* ભૂલી  જાય  તો સામેથી *યાદ* કરી દેજો!! જમવાનું જે મળે જેવું મળે તે પ્રેમથી જમી લેજો. ગુસ્સો કરતા નહિ.
વર્તાશે  *ગેરહાજરી*  મારી પળેપળે છતાંયે *મૂંઝાશો* નહી!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰ઘડપણમાં લેવાનુ *લાકડી* જો-જો *ભૂલતા* નહીં!! ધીરે-ધીરે *ડગ* માંડવાનુ જો-જો ચૂકતા નહીં.!!
પડશો પથારીમાં તો *સેવા* કોઈને *ગમશે*  નહીં!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰સાંજે  સૂતા પહેલા પાણીનો *લોટો* માગી લેજો!! *તરસ* જો લાગે ત્યારે તમે *પાણી* પી લેજો!!
રાત્રે ઉઠવું પડે તો જો-જો અંધારે *અથડાતા* નહીં!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰પરણ્યા પછી સાથે ઘણું આપણે  *પ્રેમથી*  રહ્યા!! બનાવી *લીલી* વાડી જે તેમાં *ફૂલડા* ખીલી રહ્યા!!
ઇ *ફૂલડાની ફોરમ* હવે  મુજથી  *લેવાશે* નહીં કે દૂરથી પણ જોવાશે નહિ.!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰" *ઊઠો* હવે *સવાર* થઈ "-એવું કોઈ  *કહેશે* નહીં!! *જાતે* ઊઠી જજો કોઈની *રાહ*  જોશો  નહીં....
ચાલો હું જાઉં છું....
👰અને હા....એક *વાત* તમારાથી *છુપાવી* છે!!! મને માફ કરશો
તમારી *જાણ* વિના બાજુની *પોસ્ટઓફીસ* મા બચત ખાતુ ખોલાવેલ તેમા *14* લાખ જમા છે!!! મારી દાદી ની શીખામણ હતી!!!દિકરી એક એક પાય ભેરી કરી *ઓશીકા* ના ખુણે રાખતી જાજે તેમાથી *પાંચ પાંચ* લાખ દિકરી, વહુને આપજો!! *ચાર* લાખ તમારા ખાતામા નાખજો અને હા તમે વાપરજો!! છોરાના છોરાને *ભાગ* લઈ દેજો!!
ચાલો હું જાઉં છું....
👰પ્રભુ ભક્તિ પૂજા કરવાનુ ચૂકતા નહીં!! હવે ફરી કદીયે મળાશે નહીં!!
*કઈ ભુલ થઈ હોય મારાથી માફ* કરશો!! લખેલા  લેખ  *વિધિએ* ટાળયા તો ટળાશે નહીં..
" *ચાલો હું જાવ છું* "
   *ચાલો હુ જાવ છુ*

નોધ...
જો તમારુ *દિલ* ❤ હલે તો જ બીજાને મોકલજો.

*જીવન શિક્ષણ...*
*ગ્રીન લાઈફ ઓફ ઇન્ડિયા*
*સરદાર પટેલ ડિજિટલ સેવા*

🌺વાંચી ને આંખમા *આંસુ* જરુર આવશે પણ આ જીવનની *કડવી* હકિકત છે. તેથી આજ થી જ જેટલું પણ જીવન બાકી છે તેમાં પત્નીનું સન્માન કરો . તેની સાથે પ્રેમથી જીવો. આનંદ થી જીવો. મોજથી જીવો. છોડો તમારો અહમ અને પૈસા નો મોહ. એ છે તો બધું જ છે અને એ નથી તો બધું જ હોવા છતાં પણ કઈ જ નથી એ વાત સમજી ને આજે જ મનમાં ઉતારી લેજો. એના વિના આ સમાજ માં તમારી એકલા ની કોઈ વેલ્યુ રહેશે નહિ એ સમજી જ લેજો આજે. તેથી જીવતા જી જ એની કિંમત સમજો અને જીવો નહિ તો કાલે ખુબ પસ્તાવો થશે. એના વિના નું જીવન તમારું મોત થી પણ બદતર બની જશે. તેથી આજ થી જ એની સાથે પ્રેમ થી જીવન જીવી મોઝ માણો.

🙏🙏

..

મંગળવાર, 21 જાન્યુઆરી, 2020

Should I run Marathon?

"Dr, should I run the Marathon? "

With the increasing popularity of the "Marathons", running has become an "in-thing". Suddenly, it's trending on twitter and Facebook has groups of runners, which plan which next event to attend. Marathon runners travel all over the country to run various Marathons organised by various bodies. Apart from sporting industry, a chunk of humanitarian organisation and philanthropic causes have embraced Marathon running. In other words:" I'm running a half marathon this year" has become the new "coolness" mantra. Everybody - from your neighbour to your boss is suddenly running at least the half marathon.  So much so you feel almost guilty for not running.

And then- comes the shocking headlines. Almost every year, a couple of persons die "at the finish line"(Ironic, I know! ). The press, in its characteristically shrill and unabashedly biased tone, describes in  details the picture of a 40 something over achiever,  the epitome of health, and has been "running since years"- until he collapsed and croaked at the last marathon of his life. Experts- from cardiologists to fitness coaches -have their "15 minutes of fame"- and discuss their views on the case. The stress of corporate life and "dire need of Yoga to restore the  balance in life" is then discussed. But then the din dies down, and the marketing giants flex their muscles, running becomes good again, running shoes companies sell their sneakers for thousands of rupees once again- till the next unfortunate death.  Then; the cycle is repeated.The laity are as uninformed as ever : Should you run the marathon?  Is a question -which more often than not goes unanswered. 

Let me, as a cardiologist give my views on the topic.

Diseases responsible for the most deaths in runners are diseases which they have, but are unaware of. Which are these? The list is long, but a cardiology consult would rule out many of these. Coronary artery disease,  hypertrophic cardiomyopathy, Aortic (and other valvular)stenosis aberrant course of coronary arteries, Long QT syndromes are the "usual suspects" ; but there are at least a dozen more . Presence of any of these is actually a contra indication to ANY running - not just Marathon running.

So are you "safe" if you don't have these, and are otherwise healthy?

Apparently not. And here's why-

High endurance high intensity sustained exercise, like marathon running causes the body to incur an "oxygen debt". This "oxygen debt" causes tiny foci of "anoxic myocytes"- oxygen starved heart muscle cells-which ultimately, over many such sessions of high intensity running - die. These "islands" of dead heart muscle cells, in the midst of healthy myocyte cause "heterogeneity"- that is they are "different". These may "misfire" - and cause the heart to beat fast and stop.
This is a common mechanism by which a healthy marathon runner dies.

Of course - not all marathon runners develop these dead heart muscles over time. Who does?  Difficult to predict. But commonly -though not exclusively -they develop in an under conditioned runner or one who tries to "peak fast".

My point is this-and you hope you get it. The "usual suspects " diseases proscribe marathon running.  But, even if you do not have any of them- you STILL have a chance of dying. Too bad, that's how the cookie crumbles.

Any athletic endeavour caries a risk. Boxers can get memory loss, Parkinsonism and of course, brain hemorrhage and death. F1 racers  risk cremation in their prized cars in event of an accident. Football players, cricketers, even recreational sportsmen like surfers flirt with death day in and day out. Compared to that, the risk of mortality following a Marathon run seems abysmally low. The risk of dying following a Marathon run, is lower than the risk of dying during Childbirth,  for example. But I doubt if the statistic will mean much to the bereaved family of a dead runner.

So how do I answer the question : " Dr , Do I run the Marathon? "
Actually,  it is quite simple.
1. Are you HEALTHY enough to run? ( Rule out the "usual suspects")
2. What is the reason you want to run?
Is it a passion to run, or merely a passing phase or peer pressure? 

If it's a passion , run by all means. People accept greater risks  for their passion everyday.
However, if it's merely for "style" or  to "post a picture on Facebook", please abstain.

It's just not worth dying for a fad, or to please the world!

-Penned by Dr Kaushal Chhatrapati

ગુરુવાર, 7 નવેમ્બર, 2019

End of last journey

*"અંતિમ યાત્રા"નો અંત પણ નજીક છે?*

આજકાલ સ્મશાનમાં માંડ
પચીસ-ત્રીસ લોકો આવે છે,
અને એમાં
અડધો અડધ લોકો નનામી
ઉપાડી શકે
એમ નથી હોતા એટલે જે દસ બાર
લોકો હોય છે
એ નનામી ઉપાડે છે.

શબવાહિનીને છેક ઝાંપા સુધી લાવવી પડે છે .

લૌકિક વ્યહવાર બંધ થયા
અને હવે તો
સ્મશાન જવામાં પણ
આળસ ચડે છે..

જયારે ફોન કરે છે
કોઈ, કે ભાઈ ફલાણાના ફાધર કે
મધર ગુજરી ગયા છે
અને સવારે
આઠ વાગ્યે કાઢી જવાના છે
ત્યારે ફોન ઉપાડનારો
પૂછે છે,

*બેસણું ક્યારનું રાખ્યું છે*?

સવારે આઠ વાગ્યે કાઢી જવાના હોય
તો પોણા આઠ વાગ્યે થોડાઘણા
લોકો ભેગા થાય છે,
અને જેવા
શબવાહિનીમાં મૃતદેહને મૂકે
અને સ્વજન હાથ જોડે
એટલે
અડધી પબ્લિક ગાયબ,
અને સ્મશાનમાં ઇલેક્ટ્રિક ભઠ્ઠીમાં
મૂક્યા પછી બીજી
અડધી અને છેલ્લે અસ્થિ લેતી
વખતે તો માંડ
પાંચ સાત જણા ઉભા હોય છે..!

સ્મશાનેથી ઘેર આવી અને કોગળા
કરી મોઢું ધોઈ ને પછી
ઘરમાં જુવો તો
પાંચ સાત જણા માંડ બચ્યા હોય..

કોણ જમાડે એમને?
કોણ આખી રાતના ઉજાગરાવાળાને
અને સ્વજનને
ગુમાવ્યાના આઘાતમાંથી બહાર લાવે ?

આ નવી ગોઠવાઈ રહેલી સમાજ વ્યવસ્થામાં હવે
નામશેષઃ થતી જાય છે,
કોઈના સ્વજનના
*મૃત્યુની ક્ષણો સાચવવી*
એવી ભાવના

આજે વીસ વીસ વર્ષના સબંધો હોય,
ભલે ને ધંધાકીય સબંધ હોય
તો પણ જનતાને
આભડવા જવું તો દૂર રહ્યું
બેસણામાં
જતા જોર આવે છે.

હા,

બહુ મોટો માણસ હોય અને એની
આંખની ઓળખાણ હોય તો
ફટાફટ દોડી જાય
કેમકે

*ત્યાં હાજરી ગણાવાની છે અને*
*સ્ટેટસ વધવાનું છે..!*

આજે મૃત્યુ અને એના પછીની વિધિ,
એમાં કોણ આવશે,
કેટલા હાજર
રહેશે એનો બહુ મોટો આધાર
મૃતકના સંતાનની
સફળતા ઉપર રહેલો છે.

મૃત્યુ એ ઘણા લોકો માટે
શક્તિ પ્રદર્શન છે,

પણ ઘણા બધા માટે,
ખાસ કરીને મધ્યમ વર્ગના માણસો
માટે ખરેખર હૂંફ લાગણી
સાથે
જોડાયેલો મામલો છે..!

અને,

માણસને માણસની હૂંફની
જરૂર હોય છે,

મને ઘણા અનુભવ છે,

વર્ષો ના વર્ષો મળ્યા ના હોઈએ અને
ક્યારેક આવા પ્રસંગે
ગયા હોઈએ
ત્યારે ખભે માથું મુકીને મૃતકની
દીકરી કે દીકરો રડી પડે છે..

ક્યારેક ખાલી હાથ પકડીને ઉભા રહે
ફક્ત બે પાંચ મિનીટની
આંખોથી થતી વાત,

અરે!

ખાલી આપણી હાજરી કલેજાને
ઠંડક આપે અને એ દુઃખની
ઘડી કાપવામાં મોટો ફાળો આપી જાય છે.

RIP કે OM SHANTI ના
સંદેશા ફેસબુક અને
વોટ્સ એપ પર આવે છે
એટલા લોકો બેસણામાં નથી આવતા..!

અને આવ્યા વારા પણ
ક્યાંક ને ક્યાંક કોઈ ગ્રુપ ની ચર્ચા કે આને આમ કીધું તેમ કીધું
આને આમ ન કરવું જોઈએ
એજ ચાલતું હોય.

એકવાર પાછું વાળીને વિચારવાની જરૂર છે
પચાસ ઉપરના તો ગમે તેમ કરીને જઈ આવે છે,

જે દિવસે મરણનો વ્યવહાર તૂટશે
એ દિવસ પછી સમાજને
તૂટતો  કોઈ નહીં બચાવી શકે..

લગનમાં તો નાચનારા ભાડે લાવ્યા
હવે નનામી ઊંચકવા પણ
ભાડે માણસો લાવશો.?

તમે પણ વિચારજો ૧૮ વર્ષથી
મોટા દીકરા દીકરીને
લઈને ક્યારે બેસણા કે સ્મશાને ગયા છો..?

નથી લઇ જઈને ભૂલ તો
નથી કરતાને..?

🙏🏽🌹એક વિચાર 🌹🙏🏽