લેબલ Money સાથે પોસ્ટ્સ બતાવી રહ્યું છે. બધી પોસ્ટ્સ બતાવો
લેબલ Money સાથે પોસ્ટ્સ બતાવી રહ્યું છે. બધી પોસ્ટ્સ બતાવો

બુધવાર, 1 માર્ચ, 2023

Enjoy life

*પુરૂ વાંચી પછી ડીલીટ કરશો* 

🙏🙏🙏

તમને જે ગમે તે કરો અને ખુશમાં રહો...!!!*

કારણ કે:

1. *ટ્રેડમિલના શોધકનું* 

54 વર્ષની વયે અવસાન થયું

2. *જિમ્નેસ્ટિક્સના શોધકનું* 

57 વર્ષની વયે અવસાન થયું

3. *વર્લ્ડ બોડીબિલ્ડિંગ ચેમ્પિયન* 

41 વર્ષે મૃત્યુ પામ્યો

4. *વિશ્વના શ્રેષ્ઠ ફૂટબોલર મેરાડોનાનું* 

60 વર્ષની વયે અવસાન થયું

*પણ...પરંતુ...*

5. *KFC શોધકનું* 

94 વર્ષની વયે અવસાન થયું.

6. *ન્યુટેલા બ્રાન્ડના શોધકનું* 

88 વર્ષની વયે અવસાન થયું.

7. *સિગારેટ ઉત્પાદક વિન્સ્ટનનું*

102 વર્ષની વયે અવસાન થયું.

8. *અફીણના શોધક* 

116 વર્ષની ઉંમરે ભૂકંપમાં મૃત્યુ પામ્યા.

9. *હેનેસીની વિશ્વ વિખ્યાત બ્રાન્ડી બ્રાન્ડના શોધકનું* 

98 વર્ષની વયે અવસાન થયું.

10. *MDH મસાલાવાળા* સજ્જન 

97 વર્ષ જીવ્યા...

તો પછી આ ડોકટરો કેવી રીતે નિષ્કર્ષ પર આવ્યા કે 

*કસરત કે પ્રાણાયામ કરવાથી લાંબુ જીવન જીવાય છે.*

સસલું હંમેશા ઉપર અને નીચે કૂદકો મારે છે પરંતુ તે માત્ર 2 વર્ષ જીવે છે 

અને 

જે કાચબો કસરત કરતો નથી તે 400 વર્ષ સુધી જીવે છે.

તેથી, 

થોડો આરામ કરો, 

શાંત રહો, 

શાંતીથી ખાઓ, પીઓ 

અને 

તમારા જીવનનો સંપૂર્ણ આનંદ માણો.

*જલસા કરો ભાઈ જલસા...*

*ભોગવે એ ભાગ્યશાળી*

૭૨ વર્ષની ઉમરે એકલવાયુ જીવન જીવતાં બુજુર્ગ ડીપ્રેશનમાં આવી ગયા એટલે તેમને મનોચિકિત્સિક ડોકટર પાસે લઈ ગયા...

ડો. : તમારા દિકરા દિકરી શું કરે છે ?

બુજુર્ગ : એમને મેં પરણાવી દીધા છે અને તેઓ સુખી છે.

પત્નિ ગુજરી ગયા છે.

જીવનમાં કોઇ જલસો નથી....

ડો. : એવી તમારી કોઇ ઇચ્છા ખરી કે જે પુરી ના થઈ હોય

બુજુર્ગ : હા...

એક ઇચ્છા હતી કે એક દિવસ કોઇ ફાઇવસ્ટાર હોટેલમાં રોકાવ.

ડો. : તમારી પાસે કેટલી મિલ્કત છે?

બુજુર્ગ : હું હાલમાં રહું છું તે એક ફલેટ અને એક મોટો ૧૦૦૦ મીટરનો ખાલી પ્લોટ છે 

જેની કિમત આશરે ૮ કરોડ રૂપિયા હશે.

ડો. : તમને એમ નથી થતું કે તમારી પાસે જે મિલ્કત છે તે વેચીને તમે જલસાની જીંદગી જીવો?
 
મારૂ માનો તો તમે એ પ્લોટ વેચી નાખો..

જે ૮ કરોડ રૂપિયા આવે તેમાંથી એક ચાર કરોડની મિલ્કત લઈ લો 

અને 

બાકીના ચાર કરોડ વાપરવા માંડો..

એક ફાઇવ સ્ટાર હોટેલમાં જેનું ભાડુ રોજના ૧૦ હજાર છે તેમાં રહેવા માંડો...

ત્યાં તમને સ્વીમીંગ પુલ. જીમ અનેક જાતનાં ભાવતા ભોજન અને અનેક લોકોને મળવાનું બનશે.

અને દર ત્રણ મહિને શહેર બદલી નાખો..

તમને જીવન પ્રત્યે પ્રેમ જાગશે અને તમારૂ ડીપ્રેશન કાયમ માટે દૂર થઈ જશે.

બુજુર્ગ ૧૦ હજારનાં ભાડાવાળી ફાઇવસ્ટાર હોટેલમાં રહેવા ગયા...

ટેશ અને જલસામાં દિવસો પસાર થવા માંડયા...

૮૨ માં વર્ષે જયારે તેમનું અવસાન થયું ત્યારે ચાર કરોડમાંથી ૧.૫ કરોડ હજુ બચ્યા હતાં 

અને ચાર કરોડની લીધેલ પ્રોપર્ટીના ભાવ ૮ કરોડ થઈ ગયા હતાં..

કહેવાની જરૂર નથી કે ડીપ્રેશન તો સંદતર નાબુદ થઈ ગયું હતું અને જીવવા માટેના અનેક બહાના પણ મળતા રહ્યા હતા..

*બોધ* : 

*મરણ મુડી પણ મરણ પહેલા વાપરી નાખવી અને જલસાથી પાછલી જીંદગી જીવવી...*

*ભોગવે એ ભાગ્યશાળી*

*શુભેચ્છક*

*સિનિયર સિટીઝન એસોસિયેશન*

હરી-ફરી લે, 

હમણાં તબિયત છે ફાંકડી,

કાલે કેડે થી વળેલો હશે ને હાથમાં હશે લાકડી.

નીરખી લે, નીરખી લે, 
હમણાં નજર છે વશમાં,

કાલે આવશે મોતિયો ને આંખે હશે કાળા ચશ્મા.

નીકળી પડ મિત્રો સાથે ફરવા, મોજ મસ્તી કરવા,

કાલે બધા આવશે તને બીમાર ખાટલે મળવા.

આજે જ રૂબરૂ મળવાનો છે પુરેપૂરો સ્કોપ,

કાલે સામે બેઠો હશે ડોક્ટર લઈને સ્ટેથોસ્કોપ.

કરી નાખ ઉજાણી, 
પી લે પાણી લીટર બે લીટર,

જો જે કદાચ કાલે મોમાં ખોસેલું હશે થર્મોમીટર.

ચાલો સહુ ભેગા થઇએ,
છોડો

વોટ્સએપ, 

ઇન્સ્ટાગ્રામ 

ને 
ટ્વીટર,

કોઈ નથી જાણતું...
ક્યારે પુરા થઈ જાશે 
આ હૃદયના કિલોમીટર...!!!

*જીંદગી ડોકટર ની ગોળી સાથે નહીં..*

*પણ મિત્રો ની ટોળી સાથે જીવવાની હોય છે!!!*                              💖ENJOOOOY LIFE💖💐

સોમવાર, 10 ઑક્ટોબર, 2022

Quoting doctors

*Quitting Doctors: The New Phenomenon*
©️ Dr. Rajas Deshpande 

“I am reducing my practice now. I have already stopped admitting cases” one of my colleagues told me during the coffee break. I wasn’t surprised, as it was the fourth time this week some doctor had said that to me. 

He is an excellent physician, I know he has saved hundreds of lives. I understood him, despite the terrible thing he had just said. 

“It’s not the hard work. I passionately love solving medical cases, and feel inner happiness when a patient is cured or relieved of suffering. But I don’t feel the same affection and compassion now for the patient or relatives- because whatever good I may have done in the past, their assessment and behavior is always suspicious, screwing me for each word I say, cross examining every decision with their knowledge scales. It is not my job to teach everyone and bring them at par with all medical knowledge and wisdom. If I admit a patient, they start treating me as if they own me - like a slave- even if their breakfast is late they will start calling, write bitter messages or write complaints and expect written apologies- hardly acknowledging the importance of concentration and time limitations of doctors. Even when the patient comes back from deathbed, they tend to write negative reviews because the hospital couldn’t give them bill concessions to their satisfaction, or the insurance companies declined their case. One cannot expect respect now a days from anyone, but the disrespect is uncalled for- the tone of relatives, even when I try to save their patient, is like hidden threatening, disbelief and over expecting. After slogging for so many decades I don’t think I deserve this. I will now choose which cases I will treat, based upon whether they are well behaved or abusive.” 

“The threats of media defamation loom high, however hard working and honest a doctor has been. It’s all at the mercy of one dissatisfied relative or patient, without a chance to explain or sue them back. I don’t want it now. I haven’t slept well for decades. I have decided that I need good sleep, timely food and rest- exactly what I have advised thousands- to be able to function well”.

“Now, when arrogant, ill-behaved relatives approach me with goonish tendencies and language, when even the highly educated come with polished threats and higher expectations with bargaining attitude, I give the case a pass. I wish them well and refer them to the low cost centers which is their primary concern. I am not open for abuse or bargain “.

He was right. irrespective of what payments are offered, many responsible, experienced and highly qualified, skilled doctors have started to wind down their work to minimize the abuse they face. Treating admitted patients is a pleasure, but dealing with over expectant relatives who want daily explanations of everything without the ability to grasp things is now impossible. Everyone brought to the hospital may not get better in spite of best efforts. The moment something goes wrong, it is presumed to be the doctor’s fault or negligence, and right from litigation to violence, anything can happen. 

Fortunately, there are some trusting, well behaved patients and families, who understand the doctors’ limitations and time restrictions. There are emergencies where only the right decisions by the right person can save lives. For those we will always be available, as is our innate wont. 

*©️ Dr. Rajas Deshpande* 

Please share unedited

સોમવાર, 5 જુલાઈ, 2021

expectations from life

લગભગ 60 વર્ષના એક સજ્જન વ્યક્તિ ડિપ્રેશનથી ગ્રસ્ત હતા ... તેથી તેમની પત્નીએ એક મનોચિકિત્સક ની એપોઇન્ટમેન્ટ લીધી જે જ્યોતિષવિદ્યા પણ જાણતા હતા.એમને કહ્યું કે તેમના પતિ ભયંકર હતાશામાં છે, કુંડળી પણ જુઓ ...

 અને તેઓએ એમ પણ કહ્યું કે મારા પતિને કારણે મને પણ સારુ લાગતું નથી.

 જ્યોતિષે કુંડળી પર ખૂબ ગંભીરતાથી જોયું અને બધું ઠીક લાગ્યું.

 હવે તેમણે કાઉન્સલિંગ શરૂ કરી.  તેમણે કેટલીક અંગત બાબતો પણ પૂછી અને સજ્જનની પત્નીને બહાર બેસવાનું કહ્યું.

 સજ્જન બોલતા ગયા…
 હું ખૂબ પરેશાનછું ...
 ચિંતાઓથી દબાઈ ગયો છું... કામનું દબાણ ...
 ચિલ્ડ્રન્સ એજ્યુકેશન અને આખા પરિવારનું ટેન્શન ...
 હોમ લોન ...
 કાર લોન ...
 કંઇ મન લાગતું નથી ...
 
 દુનિયા તોપને સમજે છે ... પણ મારી પાસે કારતૂસ જેટલા સંસાધનો પણ નથી.

 હું હતાશામાં છું ...
 એમ કહીને  આખા જીવન ની કિતાબ જ્યોતિષની સામે રાખી..
 .
  વિદ્વાન મનોચિકિત્સકે કંઈક વિચારીને પછી પૂછ્યું .... તમે વર્ગ 10 માં કઈ શાળામાં અભ્યાસ કર્યો છે?
 .
 સજ્જને તેને તેની સ્કૂલનું નામ કહ્યું ...
 .
 કાઉન્સેલરે કહ્યું કે તમારે તે શાળામાં જવું પડશે…
 .
 અને ત્યાંથી, તમારે દસમા વર્ગનું જૂનું રજિસ્ટર લાવવું પડશે.
 
 સજ્જન શાળાએ ગયા ... રજિસ્ટર લાવ્યા..

  પછી કાઉન્સેલરે કહ્યું કે રજીસ્ટર માંથી તમારા સાથીઓના નામ લખો અને તેમને શોધો અને તેમની હાલની પરિસ્થિતિ વિશે માહિતી મેળવવાનો પ્રયાસ કરો.  ડાયરીમાં બધી માહિતી લખી અને એક મહિના પછી મળવું 
 કુલ 4 રજીસ્ટર હતા 
 જેમાં 200 નામો હતા ... આખા મહિના દરમ્યાન દિવસ રાત પ્રવાસ કર્યો… નસીબ જોગ તેમના 120 ક્લાસના મિત્રો વિશેની માહિતી એકત્રિત કરવામાં સફળતા મળી.
 
 આશ્ચર્યજનક રીતે તેમાંથી 20% મૃત્યુ પામ્યા હતા.
 .
  13 છોકરીઓ છૂટાછેડા લીધેલી અથવા અલગ રહેતી હતી.

 15% નશો કરેલા હતા જે વાત કરવા જેટલી હાલત માં પણ  નહોતા.

 20% મિત્રોની ખબર ન મળી કે તેઓ હાલમાં ક્યાં છે.

 5% એટલા એટલા બધા ગરીબ નીકળ્યા કે વાતજ ના પૂછો...

 5% એટલા સમૃદ્ધ બન્યા હતા કે જેઓ તેમને મળવા પણ માગતા ન હતા.
  .
 કેટલાક  લકવાગ્રસ્ત, ડાયાબિટીસ, અસ્થમા અથવા હૃદયના દર્દીઓ હતા, 3-4% અકસ્માતમાં તેમના હાથ / પગ અથવા કરોડરજ્જુની ઇજાઓ સાથે પથારીમાં હતા.
 
 2 થી 3% ના બાળકો પાગલ  ... અથવા નકામા નીકળ્યા.

 1 જેલમાં હતો ...

 અને એક 60 વર્ષની ઉંમરે સેટલ થયો તેથી હવે લગ્ન કરવા માંગે છે ...

 એક હજુ સેટ થયેલ ન હતો.. બે વાર છૂટાછેડા થયા પછી પણ ત્રીજા લગ્ન ની વેતરણમાં હતો….
.
મહિના ભર... દસમા વર્ગના બધા રજિસ્ટર ભાગ્યની વેદના જાતેજ જણાવી રહ્યા હતા ...

કાઉન્સિલરે પૂછ્યું, હવે મને કહો કે ડિપ્રેશન કેવું છે ?

 હવે આ સજ્જન ખૂબ સારી રીતે સમજી ગયા છે કે તેમને કોઈ જ બીમારી નથી ...પોતે ભૂખે તો મરી નથી રહ્યા,દિમાગ એકદમ સારું છે.,કોર્ટ -કચેરી-પોલીસ-વકીલો સાથે કોઈ દિવસ પનારો પડ્યો નથી .. પત્ની અને બાળકો ખૂબ સારા છે, સ્વસ્થ છે, તેઓ પોતે પણ સ્વસ્થ  છે.   ડોકટર કે દવાખાના સાથે પણ પનારો પડ્યો નથી.

 *પછી તેમને લાગ્યું કે દુનિયામાં ખરેખર ઘણી બધી મુશ્કેલીઓ છે ... અને હું ખૂબ જ ખુશ અને ભાગ્યશાળી છું…* 

 વિશ્વાસ કરો ... તમારી પાસે જે છે તેટલુંપણ આ દુનિયામાં ખૂબ ઓછા માણસો ના નસીબમાં હોય છે.....એટલમાટે ખુશ રહો, સ્વસ્થ રહો અને હંમેશાં મસ્ત રહો ... *ઉપરવાળા ને હંમેશા યાદ કરતા રહો* .. સંતોષથી મોટી કોઈ સંપત્તિ નથી.... !!
 *ज़िन्दगी गुज़र जाती है, ये ढूँढने में कि ढूंढना क्या है.* 
 *अंत में तलाश सिमट जाती है,इस सुकून में कि जो मिला,* 
 *वो भी कहाँ साथ लेकर जाना है.*
50 + ખાસ વાચે ખુબજ સરસ સ્ટોરી છે.....👆🏼

            🌹 હરિ ૐ....મારા વાલા 🌹

બુધવાર, 2 જૂન, 2021

Life can be like this

સાચી મજા આખી પોસ્ટ વાચ્યા પછી જ આવશે

ઢસરડા ઓછા કરો અને વિચારો...

એક ગાડીમાં ડિઝલ ખુટી ગયું એટલે ત્રણ કી.મી. ધક્કા મારી મારીને બધાં પેટ્રોલ પંપ પહોંચ્યાં...

વડીલ : સાંભળ, ટાંકી ફુલ કરાવી લેજે અને ડેકીમાં એક કેન પડ્યો હશે એ પણ ભરાવી જ લેજે...

યુવાન : પણ એ કેન તો ફુલ ભરેલો છે...

વડીલ : તો ધક્કા કેમ મરાવ્યા...???
એને વાપરી નંખાય ને...!!_

યુવાન : અરે, એ તો ઇમરજન્સી માટે રાખ્યો છે ને...!!!

મિત્રો...

રોજિંદા જીવન દરમ્યાન આપણે પણ આવું જ કરીએ છીએ...!!!

કમાવા પાછળની દોટ...

ભેગું કરવાનો શોખ અથવા ઘેલછા...

ખરાબ સમયે કામ આવશે એવી ધારણાઓ માટે...

એટલાં બધા ઢસેડા કરીએ છીએ કે...

જીવનની સાચી રાઇડ માણી જ શકતાં નથી...

માટે જ મિત્રો...

આનંદથી જીવી લો...

મોજ કરો...

જીવન જીવી જાણો...

ફરી પાછો મહામુલો મનુષ્ય અવતાર...

મળે કે ન પણ મળે... !!_

નિરાતે વિચારી જોજો....🤔

જીવનની જીવવાની જડીબુટી

👉 શું આપણે બિલ્ડરો અને ઇન્ટિરિયર ડિઝાઇનર્સ, કેટરર્સ અને ડેકોરેટર્સને પૈસા ચૂકવવા માટે જ કમાઇ રહ્યા છીએ?

👉 આપણા અતિ મોંઘા ઘર, સારું ફર્નિચર અને ખર્ચાળ લગ્નોથી આપણે કોને પ્રભાવિત કરવા માગીએ છીએ...?

👉 શા માટે આપણે આપણા જીવનના અતિ મહત્વના વર્ષોમાં કૂતરાની જેમ કામ કરીએ છીએ.  ...?

👉 આપણે કેટલી પેઢીઓને ખવડાવવા માંગીએ છીએ?

👉 આપણામાંના દરેકને બે બાળકો છે. ઘણાને એક જ બાળક હોય છે.

👉 "જરૂરિયાત" કેટલી છે અને આપણને ખરેખર "જોઈએ" છે કેટલું ? એના વિશે વિચારો.

👉 શું આપણી આવનારી પેઢી કમાવવા માટે અસમર્થ હશે, જેથી આપણે તેમના માટે ખૂબ બચત કરીશું ?

👉 શું આપણે મિત્રો, કુટુંબ અને સ્વયં માટે અઠવાડિયામાં એક દિવસ કાઢી શકતા નથી ??

👉 શું તમે તમારી માસિક આવકનો માત્ર 5% હિસ્સો પણ તમારા આત્માના આનંદ માટે ખર્ચ કરો છો....?
સામાન્ય રીતે ... ના.

👉 આપણે કમાવા સાથે આનંદ કેમ કરી શકતા નથી?

👉 તમારા હૃદયમાં કોલેસ્ટરોલ બ્લોક્સ કે મણકાની ગાદી ખસી જાય તે પહેલાં આનંદ કરવા માટે સમય ફાળવો.

👉આપણી પાસે સંપત્તિ નથી, અમારી પાસે દસ્તાવેજો પર માત્ર ટેમ્પરરી નામ છે. ભગવાન કટાક્ષરૂપે હસે છે, જ્યારે કોઈ કહે છે

"હું આ જમીનનો માલિક છું" !!

👉 શ્રીમંત બનવું ખરાબ નથી, પરંતુ માત્ર ખૂબ ધનવાન હોવું જ અયોગ્ય છે.

👉 ચાલો, જીવી લઈયે, જીવન પૂરું થાય એ પહેલા...

👉 એક દિવસ, આપણે બધા એકબીજાથી અલગ થઈશું; દિવસો, મહિનાઓ, વર્ષો વીતી જશે,  એક દિવસ આપણા બાળકો આપણા ચિત્રો જોશે અને પૂછશે 'આ લોકો કોણ છે?' અને અમે અદ્રશ્ય આંસુઓથી હસીશું કારણ કે હૃદયને જોરદાર શબ્દથી સ્પર્શ કરવામાં આવે છે અને તમે કહો છો: 'તે મારા જીવન સાથેનો શ્રેષ્ઠ દિવસો હતા’

આ તમારા બધા મિત્રોને મોકલો જે તમને ક્યારેય ભૂલશો નહી

આને તે લોકોને મોકલો જેમણે તમને કોઈપણ રીતે સ્મિત આપ્યું છે.

મારા જીવનમાં થોડો સમય મને સ્મિત સાથે ફાળવવા બદલ આભાર..
👍

રવિવાર, 30 મે, 2021

Doctors and society

2nd LETTER - A MUST SHARE POST BY ALL DOCTORS N MEDICOS

DOCTORS VS AAMIR KHAN 
Letter no.2

A letter to an
 Ignorant Perfectionist 

Dear Mr.Aamir Khan, 

I have been trying
 hard but cannot get over the fact that you can 'sell'
 ignorance with such ease
 and honour. 

Though I agree to 'parts' of your show ,  

Lets
 first get the facts right. 

1) You said patients 
on dialysis live upto 15-20 years. Fact - The 5 year
 survival rate of patients
 on dialysis is about 25-30 % ( less than many
 cancers). Renal transplant
 remains the best available treatment option for chronic kidney disease. (I hope
 you take responsibility for people who after
 watching your show plan to not go
 for kidney transplant and die in less than 5 years) 

2) An
 overenthusiastic girl from the audience said that
 her father was forced for an
 emergency liver transplant '6-7 years' ago for
 gastroenteritis. 
Fact- Even
 today there are ' a handful' of hospitals in India offering liver transplants.
To think that 6-7 years ago , just a gastroenteritis
 patient was offered liver
 transplant is not only improbable but technically
 impossible. 

3) A diabetic patient
 blamed a doctor for losing a toe. 
Fact- Lacs of
 diabetic patients per year lose
 entire limbs due to diabetic foot ( cellulitis and
 gangrene) . Doctors go about
 stepwise cutting off toes , then foot , even the leg upto above knee level in
order to save as much limb as possible. The patient
 in your show might still be
 able to walk just because of the timely action taken
 by the surgeon. 

Mr. Aamir Khan i am
 not getting back at you because i took your show
 personally. Yes , I agree that
 there are doctors indulging in shameful
 malpractices and even i know a few of
 them. But i can proudly say i am surrounded by more doctors who work day and
 night just to ensure that their patients get the best
 possible treatment..The'
BAD' doctors should be punished and we all can
 come together to ensure we do
 not encourage such malpractices. 

Secondly i would have
 appreciated if you would have thrown some light
 on the entrance examinations and 
the hard work , dedication and sacrifices a doctor
 needs to clear his MBBS, MD,
DM etc examinations. I wish you had spent half a day in the
 emergency department and OPD of a Govt. Hospital 
and realised that the work
 timings, working conditions, lunch breaks,
doctor : patient ratio, hours of
 sleep per week , living conditions in the hostel and the stipend is worse than
 a class 4 labourer. You would have also 
surprisingly realised that the
'DOCTORS' are the only 'FUNCTIONAL' part of a Govt.
Hospital which still caters
 to thousands of patients in a day. When you compared statistics of U.K and
 India , why didnt you include the salaries, living
standards and the doctor:
patient ratio the doctors have in developed
 countries. 

Coming to generic
 drugs, Yes, a large amount of rural population
 should have access to cheap
 generic drugs. But one should not forget the
 pharma companies that charge more
 for the drugs are the ones that spend crores of rupees for research and
 development of new drugs. Had there not been
 drug trials no new drugs would
 have been invented and we would have mortality rates compared to stone age. 

Also i agree that
 most doctors endorse certain brands of drugs
( which i do not deny may be for
s ome financial gains also ) because thay have faith
in the quality of the
'active drug' of certain companies. Yes many local companies manufacture
 generic products ( which is a copy of the original
 molecule discovered by the
 expensive company which can be used for
 unaffordable patients. But you did not mention that
 many of these generic drugs are of substandard quality and are the reason of
 many uncalled for deaths due
 to drug reactions. Most doctors would not want to
 take responsibilty of the
 quality of the 'generic' drugs. 

Lastly, What do you
 mean when you say ' People of high IQ and desire
 to earn money should not
 become doctors'. 

Why arent doctors allowed to
 have an ambition ?? 
How can a
 person who earns 4 crores for an episode of a so called 'social' show decide on
 what should be an individual's ambition and
 financial staus !! 
Why can there be
 no doctors who earn well for their professional
 skills and do not indulge in
malpractices ?! 

It just reflects your hypocrisy. I would like to offer 
a few solutions to the problem. 

a) ' BAD' doctors
 indulging in malpractices should be suspended for
 life. We need a strong
 regulatory authority to publish expected treatment
 'protocols' and punish
 doctors found to be doing unethical practices. 

b) Regulatory
 authorities should also keep a check on the quality
of drugs being manufactured 
and at the same time 'sold' at the local chemist. 

c) Govt. medical
 colleges and hospitals should multiply several folds,
increasing the number of
 doctors in each department , improving the doctor:
patient ratio. Doctor's
 salaries and living conditions should be looked after and should be comparable 
to other professionals. 

d) Regular CME'S and
 licensing exams ( like other countries) every 5-10
years. 

e) The Govt. should
 spend 6-8% of GDP ON HEALTHCARE and a part of 
which should also be committed to 
the research and development of newer drugs. 

f) No politician 
should be allowed to be associated with any
 private medical colleges. 

g) The general public
 should be educated well about common diseases
 and the 'acceptable'
 qualifications of the doctors. 

These are just a few
 points i can think of at the moment. I am sure had
 you bothered to have a panel
 discussion and find solutions in a healthy way, We
 could come up with a lot
 more viable solutions. 

However you chose to
 sensationalise your show, by hiring 'few' people
 with 'fake' or 'amplified'
 problems and shed a few tears. 

Hope you understand
 that Your allegations like '
HAMARE DESH KE
 DOCTORS ITNE BIMAAR KYUN HAIN' and
'MAUT KE SAUDAGAR' are as serious as calling all
 actors 'Rapists' (
after the shiney ahuja incident ) and all Muslims 'Terrorists' . Knowing that you
 twisted not one but not many known medical
 'facts' to strike a chord with the
'ignorant' 'naive' audience, How do you expect me 
to have faith in you and the
 stories you would project in the upcoming shows. You have betrayed a large
 segment of the 'classes' as well as 'masses'. 

All i can say is i 
feel sad for the death of the 'image' you created in
 our minds and hearts. An
 unbiased Aamir who strives for nothing but the
 truth and the betterment of the
 society was after all a MYTH. 

Condolences, 

An honest Doctor.

ADMIN : Dr.Azhar Sheikh
www.facebook.com/mohd.azharsheikh
 
COURTESY -- Mansi Khanderia Malhotra.

રવિવાર, 11 એપ્રિલ, 2021

How much is enough

HOW MUCH IS ENOUGH ?

There are few questions whose answers are not universal but subjective. "How much is Enough ? " is one such poser for a human life.

Isn’t it strange that how circumstances can change the perception ?  The same question - before and after Covid - has a great paradigm shift in our
understanding. 

If we divide our lives into few quadrants - it could be as follows: 

1. Biggest quadrant is where we spend most of our lives - earning - maximising financial gains, professional growth, mundane activities, worldly formal deeds.  This could be subjective - but is most likely to be anywhere between 70 to even 100 percent !
2. Second quadrant is your quality time given to your loved ones. 
3. The time you have used in giving something back to community, helping others selflessly.
4. Living truly for yourself - beyond money making - reading, fulfilling your dream hobbies of childhood ( eg. learning music, painting, dancing etc)
5. Time allotted for a spiritual quest - to seek answers of human existence. 

As it happens, most of us spend majority of our time in first quadrant only. We realise at the fag end of life what George Bernard Shaw once said : “ You will be more disappointed by the things you did not do than what you did”. 

Earning money is very vital and crucial. No one can argue on that. But one needs to know - How much is enough? If we don’t ask this question , we will consume our life in first quadrant only. 

Covid has opened up our eyes to the “fickleness” of  human life. Most traumatic era ( we are still not out of it) of this century has taught us to live with ourselves. The love and importance of family & community has sunk into us with great conviction. Covid needed to happen to make us understand “Money alone is so futile “. 

I am reminded of a short story by Khaled Hosseini, ( author of Kite Runner).
He writes: “That same night, I wrote my first short story. It took me thirty minutes. It was a dark little tale about a man who found a magic cup and learned that if he wept into the cup, his tears turned into pearls. But even though he had always been poor, he was a happy man and rarely shed a tear. So he found ways to make himself sad so that his tears could make him rich. As the pearls piled up, so did his greed grow. The story ended with the man sitting on a mountain of pearls, knife in hand, weeping helplessly into the cup with his beloved wife's slain body in his arms.”

Covid is not here to stay forever. But I hope the lessons Covid taught would be itched in our mind and heart forever. I sincerely hope that we shall live our life keeping in mind the quadrants other than the first one. 

Ultimately It is only upto you to decide - 
“ How much is enough for you ?

Dr Hemant Antani

ગુરુવાર, 19 નવેમ્બર, 2020

An emotional story

✍️ *હ્રદય સ્પર્શી  ટુંકી વાર્તા* 

🧹 *“ના, હું તો આ સાવરણીના રૂપિયા વીસ જ આપીશ.”*

                    ઘેર ઘેર ફરીને સાવરણી વેચતી એક બહેન પાસે ભાવ બાબત અરુણાબહેન રકઝક કરતાં હતાં.

“પણ બહેન, આવા ધોમ તડકામાં અમે ઘેર ઘેર ફરીને અમારા રોટલા કાઢીએ છીએ.  અમને એક સાવરણીની પાછળ માંડ ચાર પાંચ રૂપિયા પણ મળતા નથી. તેમાં તમે પચીસ ને બદલે રૂપિયા વીસ આપો તો કેમ ચાલે?” 
સાવરણી વેચવાવાળી બહેન પોતાની વેદના ઠાલવતી હતી.

                     એ બહેન પોતાની વાત કરતી હતી, એ વખતે જ અરુણાબહેનના મોબાઈલની રિંગ વાગી.
અરુણાબહેને મોબાઈલ ઓન કર્યો અને બોલ્યાં: 
“થોભ બહેન, મારા દીકરાનો ફોન છે, વાત કરી લઉં. તને પોસાય તો આપજે નહિતર કાંઈ નહીં.”
કહી અરુણાબહેને તેના પુત્રને “હલ્લો બેટા, કેમ છે તું?” એવું પૂછ્યું.

સામેથી અરુણાબહેનના પુત્ર કેયુરનો અવાજ આવ્યો, 
“શેની રકઝક કરો છો... *મા*?”

                    કેયુર ઑસ્ટ્રેલિયા ગયો હોવા છતાં ભારતીય રિવાજ ભૂલ્યો નહોતો. તેથી ‘મમ્મી’ શબ્દને બદલે ‘મા’ જેવો સ્નેહ નીતરતો શબ્દ વાપર્યો હતો.

              “જોને સાવરણી વેચવાવાળી એક બહેન આવી છે. એ રૂપિયા પચીસ કહે છે.  જ્યારે હું એ સાવરણીના રૂપિયા વીસ કહું છું પણ માનતી નથી..” અરુણાબહેને પ્રસંગનું વર્ણન કર્યું સાથે સાથે  સાવરણી વેચવાવાળી બહેન કાળઝાળ ગરમી અને તડકાની વચ્ચે સાવરણી ઘેર ઘેર ફરીને વેચે છે.  એ બધી વાત પણ કેયૂરને ફોનમાં કહ્યું.
**********
                  પ્રવીણભાઈ એસ.ટી. માં કંડક્ટર હતા.  પગારની તારીખે થોડા રૂપિયા પોતાની પાસે રાખે અને બાકીના રૂપિયા પત્ની  અરુણાબહેનને આપી દેતા.

આ પગારમાં તેઓ કરકસર કરી ઘર ચલાવતાં.
 
લગ્નજીવનમાં તેઓને બે પુત્રી અને એક પુત્રની ભેટ મળી. 
બંને ઠીકઠીક ભણેલાં. પણ પોતાના સંતાનો પુત્ર હોય કે પુત્રી- જરૂર ઉચ્ચ દરજ્જાનું ભણાવવું જોઈએ તેવું માનતા હતા. 
તેથી યેન કેન પ્રકારે  ત્રણેયને કોલેજના ઉચ્ચ શિક્ષણ સુધી પહોંચાડ્યાં.. 
દીર્ઘદ્રષ્ટા અરુણાબહેન કરજ કર્યા વિના બે છેડા ગમે તેમ પૂરાં કરતાં રહ્યાં પણ બચતના નામે પોતાના સંતાનોની વિદ્યા જ પુરાંતમાં હતી.

કાળનું ચક્ર ફરતું રહ્યું. 
બંને પુત્રીઓને સરસ ઘરે પરણાવી. 

કેયૂર પણ સમજુ હતો. 
કૉલેજના ઉચ્ચ શિક્ષણનો બોજો માતાપિતા પર ન પડે તે માટે તે ટ્યુશન પણ ઘરે કરાવતો હતો. 
કેયૂરે માતા પાસેથી કરકસરના પાઠ બરાબર શીખી લીધા હતા.
સાવ સાદાઈથી સૌ જીવતાં હતાં તેમ કરતાં કેયૂરે થોડી બચત ઊભી કરી લીધી હતી. 

એવામાં તેને ઑસ્ટ્રેલિયામાં સારી ઑફર મળી અને થોડી ભેગી કરેલી બચત દ્વારા એ ઑસ્ટ્રેલિયા ઊપડી ગયો.

ઑસ્ટ્રેલિયામાં પણ તેણે કરકસરથી રહેવાનું  ચાલુ રાખ્યું હતું.
 
આથી, બચતમાંથી દર મહિને નિયમિત રીતે કેયૂર પિતાના ખાતામાં પાંચ આંકડાની રકમ મોકલતો રહ્યો. 
ક્યારેક છ આંકડાની પણ રકમ હોંશથી મોકલી શકતો.
***

સાવરણી વેચવાવાળી બહેન અને માતા અરૂણાબહેનની રકઝકની વાત કેયુરે જાણ્યા પછી, તે વાતના અનુસંધાને  કેયૂરે ફોનમાં કહ્યું:

*“મારી મા, શા માટે આવી કાળઝાળ ગરમીમાં બટકું રોટલો મેળવતાં બહેનને સતાવી રહી છો? તેની પાસેથી પાંચ રૂપિયા ઓછા કરાવીને બચાવેલા 5 રૂપિયામાં તારો બંગલો બની જાશે? માડી, તેં પણ ગરીબાઈ જોઈ છે, તો આજે પ્રભુકૃપાએ આપણે પાંચ રૂપિયાની શી કિંમત છે?* 
તમે બે દાયકા કેવા વિતાવ્યા છે? 

*આવા કોઇના અંતરના આશીર્વાદથી* જ તો 
લક્ષ્મીદેવીના ચાર હાથ આપણા પરીવારનાં માથે છે.

તમારે તો *આવા પેટિયું કાઢતા લોકોને* મદદરૂપ થવું જોઈએ. 

જો સાંભળી લે, એ બહેનને પચીસ ને બદલે ત્રીસ રૂપિયા આપજે અને બપોરે ભરપેટ જમાડજે.”

એવું સાંભળતાં અરુણાબહેન રડી પડ્યાં.
*“હા બેટા એ બહેનને ત્રીસ રૂપિયા આપીશ અને સારી વાનગી જમાડીશ પણ ખરી.”*

“કેમ રડો છો, બહેન?”
સાવરણી વેચવાવાળી બહેને પ્રશ્ન કર્યો.

“બહેન, સૌ પહેલાં તો તું ઘરમાં આવ. 
તને રૂપિયા પચીસ નહીં સાવરણીના રૂપિયા ત્રીસ આપવાનું અને તને જમાડીને જ મોકલવાની વાત મારા દીકરાએ કરી છે.”

અને અરુણાબહેને કેયૂર સાથે થયેલી વાત માંડીને કરી ત્યારે સાવરણી વેચવાવાળીબહેન પણ રડી પડી અને  સાચા અંતરના આશીર્વાદ આપતા બોલી: 
પ્રભુ તમારા પરીવારને હંમેશા સુખ, શાંતિ અને બરકત આપે, મારી પ્રભુને દીલથી પ્રાર્થના છે કે ક્યારેય પણ  ક્લેશ, માંદગી તમારા પરીવારની નજીક પણ નો આવે.
                *“બહેન તમારા દીકરા જેવા દીકરા ભગવાન સૌને આપે અને તમારો દીકરો સો વરહનો થાય. ”*💞 👇🏼

*_આપણે સહુ_* 
*કોના નસીબનું* અને 
*કોના આશીર્વાદ* થી સુખ ભોગવી રહ્યા છીયે.. તે તો ભગવાન જ જાણે. 🙏🙏🙏

બુધવાર, 4 નવેમ્બર, 2020

Reality of life

ઢસરડા ઓછા કરો અને વિચારો...

એક ગાડીમાં ડિઝલ ખુટી ગયું એટલે ત્રણ કી.મી. ધક્કા મારી મારીને બધાં પેટ્રોલ પંપ પહોંચ્યાં...

વડીલ : સાંભળ, ટાંકી ફુલ કરાવી લેજે અને ડેકીમાં એક કેન પડ્યો હશે એ પણ ભરાવી જ લેજે...

યુવાન : પણ એ કેન તો ફુલ ભરેલો છે...

વડીલ : તો ધક્કા કેમ મરાવ્યા...???_ 
એને વાપરી નંખાય ને...!!_

યુવાન : અરે, એ તો ઇમરજન્સી માટે રાખ્યો છે ને...!!!

મિત્રો...

રોજિંદા જીવન દરમ્યાન આપણે પણ આવું જ કરીએ છીએ...!!!

કમાવા પાછળની દોટ...

ભેગું કરવાનો શોખ અથવા ઘેલછા...

ખરાબ સમયે કામ આવશે એવી ધારણાઓ માટે...

એટલાં બધા ઢસેડા કરીએ છીએ કે...

જીવનની સાચી રાઇડ માણી જ શકતાં નથી...

માટે જ મિત્રો...

આનંદથી જીવી લો...

મોજ કરો...

જીવન જીવી જાણો...

ફરી પાછો મહામુલો મનુષ્ય અવતાર...

મળે કે ન પણ મળે... !!_

નિરાતે વિચારી જોજો....
જીવનની જીવવાની જડીબુટી
  
👉 શું આપણે બિલ્ડરો અને ઇન્ટિરિયર ડિઝાઇનર્સ, કેટરર્સ અને ડેકોરેટર્સને પૈસા ચૂકવવા માટે જ કમાઇ રહ્યા છીએ?
👉 આપણા અતિ મોંઘા ઘર, સારું ફર્નિચર અને ખર્ચાળ લગ્નોથી આપણે કોને પ્રભાવિત કરવા માગીએ છીએ?

👉 શા માટે આપણે આપણા જીવનના અતિ મહત્વના વર્ષોમાં કૂતરાની જેમ કામ કરીએ છીએ?

👉 આપણે કેટલી પેઢીઓને ખવડાવવા માંગીએ છીએ?

👉 આપણામાંના દરેકને બે બાળકો છે. ઘણાને એક જ બાળક હોય છે.

👉 "જરૂરિયાત" કેટલી છે અને આપણને ખરેખર "જોઈએ" છે કેટલું ? એના વિશે વિચારો.

👉 શું આપણી આવનારી પેઢી કમાવવા માટે અસમર્થ હશે, જેથી આપણે તેમના માટે ખૂબ બચત કરીશું ?

👉 શું આપણે મિત્રો, કુટુંબ અને સ્વયં માટે અઠવાડિયામાં એક દિવસ કાઢી શકતા નથી ??

👉 શું તમે તમારી માસિક આવકનો માત્ર 5% હિસ્સો પણ તમારા આત્માના આનંદ માટે ખર્ચ કરો છો?
સામાન્ય રીતે ... ના.

👉 આપણે કમાવા સાથે આનંદ કેમ કરી શકતા નથી?

👉 તમારા હૃદયમાં કોલેસ્ટરોલ બ્લોક્સ કે મણકાની ગાદી ખસી જાય તે પહેલાં આનંદ કરવા માટે સમય ફાળવો.

👉 આપણી પાસે સંપત્તિ નથી, અમારી પાસે દસ્તાવેજો પર માત્ર ટેમ્પરરી નામ છે.
ભગવાન કટાક્ષરૂપે હસે છે, જ્યારે કોઈ કહે છે,
"હું આ જમીનનો માલિક છું" !!

👉 શ્રીમંત બનવું ખરાબ નથી, પરંતુ માત્ર ખૂબ ધનવાન હોવું જ અયોગ્ય છે.

👉 ચાલો, જીવી લઈયે, જીવન પૂરું થાય એ પહેલા...

👉 એક દિવસ, આપણે બધા એકબીજાથી અલગ થઈશું; દિવસો, મહિનાઓ, વર્ષો વીતી જશે,  એક દિવસ આપણા બાળકો આપણા ચિત્રો જોશે અને પૂછશે 'આ લોકો કોણ છે?' અને અમે અદ્રશ્ય આંસુઓથી હસીશું કારણ કે હૃદયને જોરદાર શબ્દથી સ્પર્શ કરવામાં આવે છે અને તમે કહો છો: 'તે મારા જીવન સાથેનો શ્રેષ્ઠ દિવસો હતા’

આ તમારા બધા મિત્રોને મોકલો જે તમે ક્યારેય ભૂલશો નહી

આને તે લોકોને મોકલો જેમણે તમને કોઈપણ રીતે સ્મિત આપ્યું છે.

મારા જીવનમાં થોડો સમય મને સ્મિત સાથે ફાળવવા બદલ.. Thank you..

🙏🙏

બુધવાર, 22 જુલાઈ, 2020

Life is like a Pomegranate

જીંદગી સિતાફળ જેવી છે,
હજી માંડ ક્રીમની મજા લઈએ ત્યાં ઠળિયો આવી જાયછે

વિશ્વાસ સ્ટીકર જેવો હોય છે.
બીજી વખત પહેલાં જેવો નથી ચોટતો નથી.

લાગણીનુ તો છે ઘાસ જેવુ,
ઉગી આવે જ્યા મળે ભીનાશ જેવુ..

વળાંક આવે તો વળવું પડે
એને રસ્તો બદલ્યો ના કહેવાય..

મુઠ્ઠીભર નું હૈયુ
ને ખોબાભરનું પેટ,
મુદ્દા તો બેજ
તોય કેટકેટલી વેઠ..!!

કોઈકે પૂછ્યું,
"તમે આટલા બધા ખુશ
કેવી રીતે રહી શકો છો?"
મેં કહ્યું
કેટલાક નું સાંભળી લઉ છું
કેટલાક ને સંભાળી લઉ છું

કડવું બોલનાર નું"મધ"વેચાતું નથી
  ને..
મીઠું બોલનાર ના "મરચાં" વેચાઈ  જાય છે..

શીયાળામાં લોહી વહેતું રાખે એ માટે એક તાપણું જોઈએ
અને
લાગણી વહેતી રાખે એ માટે એક આપણું જોઈએ.

જેને ગમ્યો એમણે ધૂપ કહી દીધો મને,
ના ગમ્યો જેને ધુમાડો કહી ગયા મને

પ્રભુને મળવા ગયો, ને
રસ્તો ભૂલી ગયો, માણસ તો બનવા ગયો, પણ પ્રેમ ભૂલી ગયો,
પરિવાર ને પામવા ગયો ત્યાં
ખુદ ને ભૂલી ગયો, પૈસા ને પામવા ગયો, તો પરિવાર ને ભૂલી ગયો.
જિંદગી ની દોડ માં હું ઉમર ભૂલી ગયો,
અને ઉમર યાદ આવી ત્યારે,
હું જીવન ભૂલી ગયો..

કોઇકની ખામી શોધવા વાળા માખી જેવા હોય છે સાહેબ..
જે આખું સુંદર શરીર છોડીને ઘાવ ઉપર બેસતા હોય છે..

મારી સાથે બેસીને...
સમય પણ રડ્યો એક દિવસ
બોલ્યો તું મસ્ત વ્યક્તિ છે..
હું જ ખરાબ ચાલી રહ્યો છુ..

શું વેંચીને તને ખરીદુ,
" જિંદગી"
મારુ તો બધુજ ગીરવી પડ્યું છે.
જવાબદારીના બજારમાં..

દિલનો નેક છું સાહેબ..
"શરારત" કરું છું સૌની સાથે પણ "સાજિસ" નહિ
સ્વાદ અલગ છે મારા શબ્દોનો..
ઘણા ને સમજાતો નથી...
તો ઘણા ને ભૂલાતો નથી..

રોજ સાંજે... સુરજ નહિ..
પણ..
આ અનમોલ જિંદગી . .
ઢળતી જાય છે..

આંસુ ને ક્યાં હોય છે કોઈ વાણી..
તું સમજેતો મોતી ન સમજે તો પાણી..

સહન કરવાની ની આવડત હોય તો મુસીબતમાંય રાહત છે,
હ્રદય જો ભોગવી જાણે તો દુઃખ પણ એક દોલત છે..

એકાંત ને ઓગાળી ઓગાળી તેમા વ્યસ્ત રહુછુ.
માણસ છુ મુરઝાઉ છુ તોયે મસ્ત રહુછુ..‼️

કૃષ્ણનું મુખ અને હોઠ
ક્યાંથી લાવશો ?
મેળામાં બહુ બહુ તો
વાંસળી મળે..!!

આંખોમાં વસનારા જ રડાવી જાય છે...
દસ્તુર તો જુઓ આ દુનિયાનો પોતાના,
મો ચડાવી બેઠા ને પારકા હસાવી જાય છે..

મા-બાપનો વારસો સંભાળો એને સંસ્કાર ના કેહવાય
પણ વારસાની સાથે મા-બાપને સંભાળો તો સંસ્કારી કેહવાય.

ફિક્કા ચેહરાઓની,
ડોક્ટરે લોહીની તપાસ કરાવી ..
રિપોર્ટ માં આવ્યું,
સંબંધો ની ઉણપ છે ..

: મગજ કયારેય સીધું ચાલતું નથી
અને હ્રદયને આડુ ચાલતા આવડતું નથી,
સરવાળે,,,,,
મગજ વાળા હ્રદય વાળાની ભરપૂર મઝા લે છે.

❛જે માંગો એ મળી જાય એ શક્ય નથી,
જિંદગી છે આ પપ્પા નું ઘર નથી..

*જીંદગી ના છેલ્લા દિવસે પણ મોજ થઈ શકે,*
*પણ ખબર ના પડવી જોઈએ કે આજ છેલ્લો દિવસ છે...*

*ખબર છે કે મારૂં કશું પણ નથી*
*છતાં છોડવાનું ગજું પણ નથી!*
🌸🍀🌸🍀🌸🍀🌸🍀🌸

મંગળવાર, 5 મે, 2020

Medical Vs other professions

Please Forward this message to all Non-Medico Persons on your Contacts..

''MYTHS AND FACTS OF MEDICAL PRACTICE''

*1. MYTH - MEDICAL PROFESSION IS A NOBLE PROFESSION*..
    FACT- EVERY PROFESSION, WHETHER OF A TEACHER, SOLDIER, TAILOR OR SHOPKEEPER, IS NOBLE, IF DONE WITH SINCERITY AND INTEGRITY.

*A CARELESS DOCTOR CAN KILL ONE**, A CARELESS  DRIVER CAN KILL DOZENS, A CARELESS ENGINEER CAN KILL HUNDREDS..

*2. MYTH - AS IT IS A SERVICE TO HUMANITY, DOCTORS SHOULD NOT RUN AFTER MONEY*.
    FACT - MONEY IS AN IMPORTANT MEASURE OF SUCCESS. RUNNING AFTER IT IS NOT GOOD FOR ANYBODY, BUT EARNING MORE MONEY BY DOING MORE WORK IS NOT A MORAL CRIME.
AND ALL WHO ADVISING DOCTORS, THEMSELVES RUNNING AFTER MONEY, AREN'T THEY?

*3. MYTH - DOCTORS MUST BE HUNDRED PERCENT HONEST.*
    FACT-  DOCTORS DO NOT COME FROM MARS OR VENUS. IF SUPREME COURT JUDGES OR ARMY GENERALS CAN BE CORRUPT, SO CAN A FEW DOCTORS. AS A CLASS, THEY ARE STILL BETTER THAN POLITICIANS, BUREAUCRATS, LAWYERS, POLICE OR PSU ENGINEERS.

*4. MYTH - MOST OF THE TIME, DOCTORS DO NOT UNDERSTAND THE DISEASE AND WRITE UNNECESSARY AND COSTLY DRUGS AND ADVISE TESTS AND TREAT ON A TRIAL BASIS.*
     FACT- DOCTOR PATIENT RELATIONSHIP IS BASED ON TRUST, IF YOU DO NOT TRUST YOUR DOCTOR, GO TO ANOTHER ONE. MEDICAL SCIENCE IS A LIFE LONG LEARNING PROCESS, AND ALL TREATMENT, TO SOME EXTENT IS BASED ON TRIAL AND ERROR. THE SAME MEDICINE, WHICH WORKS FOR ONE PATIENT MAY NOT WORK ON ANOTHER.
SECOND, THE RESPONSIBILITY OF PROVIDING QUALITY DRUGS AT AFFORDABLE PRICES LIES NOT WITH THE DOCTOR, BUT WITH THE STATE AUTHORITIES, JUST LIKE PROVIDING FOR BETTER ROADS, UNADULTERATED QUALITY FOOD AND DAIRY PRODUCTS, UNINTERRUPTED POWER AND WATER SUPPLY ETC AND ETC. LIKE CLOTHS, CARS AND MOBILE PHONES, COSTLY DRUGS ARE GENERALLY BETTER THAN CHEAP ONES. HOWEVER, IF THE GOVERNMENT MAKES IT MANDATORY TO WRITE GENERICS, IT SHOULD ENSURE QUALITY AND THE CONSEQUENCE OF POOR/NON  EFFICACY SHOULD NOT BE BLAMED ON DOCTORS.
THIRD, TESTS ARE DONE FOR PATIENT’S OWN SAFETY. JUST LIKE WEARING A HELMET OR SEAT BELT, INVESTIGATIONS INCREASE THE SAFETY. MOST OF THE DOCTORS IN INDIA ARE TRAINED TO WORK ON CLINICAL HUNCH AND COMMON SENSE AND NOT RELY TOO MUCH ON TESTS, AND ADVISE MUCH LESS TESTS THAN WHAT IS ACTUALLY WRITTEN IN THE BOOK OR DONE IN THE DEVELOPED WORLD.

*5. MYTH - TREATMENT COSTS ARE INCREASING IRRATIONALLY*.
     FACT-  COMPARED TO WESTERN WORLD, TREATMENT COSTS IN INDIA ARE STILL VERY LOW, AND MANY FOREIGNERS ARE COMING HERE FOR THIS REASON. AND IT WOULD BE WORTHWHILE TO THINK ABOUT ANY OTHER SERVICE OR PRODUCT WITH AS RAPID ADVANCEMENT IN TECHNOLOGY AND EQUIPMENT AS MEDICAL SCIENCE, WHOSE COST IS NOT INCREASING

*6. MYTH - DOCTORS ARE NEXT TO GOD*..
    FACT - DOCTORS ARE AS HUMAN AS CAN BE. THEY ALSO GET TIRED, FALL SICK, HAVE FAMILY COMMITMENTS, GET UPSET AND STRESSED SOMETIMES AND CAN SUFFER FROM ALL THE FRAILTIES OF A HUMAN BEING. IF ANYONE WANTED TO BE TREATED BY GOD THEN THEY CAN VISIT THE TEMPLE..
Forwarded message
Good morning

મંગળવાર, 31 માર્ચ, 2020

How are we and how should we be?

A little BIG reflection on the quarantine And What COVID -19 Taught Me

1. United States 🇺🇸 is no longer the world's leading country.

2. China 🇨🇳 won the 3rd World War without firing a missile and no one could handle it.

3. Prevention saves more lives than acting at the last moment .

4. Health professionals are worth more than a footballer.

5. Europeans are not as educated as they appear.

6. We are not mistaken when we ask for more hospitals "and less war".

7. Oil 🛢 is worthless in a society without consumption.

8. Death does not distinguish race, color, or social status .

9. Human beings are opportunistic and despicable no matter their socioeconomic position when raising prices .

10. For Some Toilet paper  is more important than food.

11. Now we know how animals feel in zoos.

12. There are those who earn millions and do not serve humanity.

13. Health workers are alone, abandoned and forgotten.  Even so, they never give up.

14. No Pastor, Priest or Any Religious Leader saved A coronavirus patients. They simply are there  to serve their own self interests

15. Humans👱🏻👩🏼‍🦰👳🏼‍♂👩🏾‍🦱 are the real 🦠 viruses on the planet.

16. The planet regenerates quickly without human intervention .

17. We can reach Mars butvare not prepared for a pandemic.

18. Politicians take the opportunity to pull the rival's rug.

19. MORE SHOULD BE INVESTED IN HEALTH RATHER THAN FESTIVALS.

20. Nature Is a Gr8 Leveler. Try Not To Screw With It Or It Shall Screw Ur Happiness. Live And Let Live Other Creatures. They were on this planet much b4 us.

બુધવાર, 11 માર્ચ, 2020

Money at risk. Honesty on stake

!! Blind Rat~Race after Vitamin "M" !!

Satyam, IL&FS, DHFL, GTB & Now *'YES Bank...'*

All have one thing common is Hunger for *Quick Money...*

Harshad Mehta *to* Ketan Parekh...
Kapil Vadhvan *to* Rana Kapoor...

Same Modus Operandi ~ Same Out Come......👎

These are not *institutional collapses.* What has collapsed is the *ethics and values* of the people behind.

The *auditors* have failed - both *internal and external.* Reputed Rating Agencies also Played their dubious Roll, both for Towering Fees & Favour...

The  Promoters and Independent Directors have failed *individually and Collectively.* Rating agencies have failed and Regulators have failed, also..

On one side are those who are committing the fraud. Then there are those who are supposed to,  but not detecting the fraud. Then there are those who know what's happening but are afraid to report and *remain silent..*🤭

Greed for Money, Over ambitious aspirations coupled with *zero values and ethics* is the result of these collapses..

Wonder how many more holes are there in the Balance Sheets of institutions and yet five star reviews are being given and lay investors and depositors are made fools. They are at the receiving side always and waiting in queue for their hard earn money, saved for old age needs.. Mostly, during such type of *intentional* Crashes, Both *Depositors and Investors* are looted collectively...😩

Do not trust organisations that are *flashy,* *advertise* too much, *grow too fast* and could  collapse too suddenly. Lending is a serious business and companies that only believe in pressing the *accelerator with no leg on the brakes* will meet with serious collapse one day. Cautious *Conservative approach* is the right approach while lending money. No two thoughts about this.

Really, extremely Strange Phenomenon are happening these days in our Economy, that is....
👇
# *"Profits are Privatised While Losses are Nationalized".*

With gun you can rob the Bank but now With Bank, you can rob million Persons at a time...😝

It's now high time that Schools & Colleges go back to teach the *Basics of Indian Culture* - Satya, Dharma, Shanti and Aahinsa. Time to teach Morals, Values, Principles, Simplicity of life as *Chapters even in Modern Business Schools* so that *next generations stand by* it and not affected by the *Virus of Corruption* as we are being affected by coronovirus for shaking hands by giving up Indian culture of a  *Namaste...🙏*

India needs education based on Values, but not merely *literacy...📚*

શુક્રવાર, 17 જાન્યુઆરી, 2020

Waren Buffet

વોરન બફેટે ૩૧ બિલિયન ડોલરનું દાન કર્યું તે પછી  સીએનબીસીએ લીધેલા તેમના ટેલિવિઝન ઇન્ટરવ્યૂ દરમિયાન તેમણે કરેલાં કેટલાંક વિધાન વિશ્વભરના ધનપતિઓ માટે જ નહીં પરંતુ દુનિયાભરના તમામ લોકોએ તેમાંથી શીખવા જેવી વાત છે. કેટલીક મહત્ત્વપૂર્ણ વાતો આ પ્રમાણે છે :

(૧) મને મારી જિંદગીની કમાણીનો હિસ્સો પહેલી જ વાર ૧૧ વર્ષની વયે પ્રાપ્ત થયો હતો. એ વખતે મોંઘવારી નહોતી. તમે તમારાં બાળકોને ઇન્વેસ્ટ કરતાં શીખવો.

(૨) મેં ૧૪ વર્ષની વયે ન્યૂઝ પેપર્સનું વિતરણ કરીને જે બચત કરી હતી તેમાંથી મેં એક નાનકડું ફાર્મ ખરીદ્યું. તમે નાનકડી પણ બચત કરીને ઘણું મેળવી શકો છો. તમે તમારા સંતાનને કોઈ પણ ધંધો કરવા પ્રોત્સાહિત કરો. મેં ૧૧ વર્ષની વયે કમાણીની શરૂઆત કરી હતી, પરંતુ આજે મને લાગે છે કે મેં ઘણું મોડું શરૂ કર્યું. મારે તે કરતાંય વહેલાં કમાવાનું શરૂ કરવાની જરૂર હતી.

(૩) હું આજે પણ ત્રણ બેડરૂમના નાનકડા ઘરમાં રહું છું. આ ઘર મેં આજથી ૫૦ વર્ષ પહેલાં મિડટાઉન ઓમાહામાં ખરીદ્યું હતું. મારા આ નાનકડા ઘરમાં કોઈ દીવાલો કે બહાર તારની વાડ નથી. મારા ઘરમાં મારે જેની જરૂર છે તેટલી ચીજવસ્તુઓ જ ઉપલબ્ધ છે. તમારે જરૂર છે તે કરતાં વધુ કોઈ પણ ચીજની ખરીદી ન કરો. તમારાં બાળકોને પણ એમ જ શીખવો કે જરૂરિયાત કરતાં વધારાની ચીજવસ્તુઓની ખરીદી કરી પૈસા
ન બગાડે.

(૪) હું મારી મોટરકાર જાતે જ ચલાવું છું. ડ્રાઇવર રાખતો નથી. મારી આસપાસ સલામતી માટે પણ માણસો રાખતો નથી. તમે જે છો તે જ રહેવાના છો.

(૫) વિશ્વની મોટામાં મોટી પ્રાઇવેટ જેટ કંપનીનો માલિક હોવા છતાં હું મારા માટે પ્રાઇવેટ જેટ વિમાન રાખતો નથી. જીવનની દરેક બાબતમાં કરકસર કરો.

(૬) બર્કશાયર હાથવે નામની મારી પેઢી ૬૩ જેટલી કંપનીઓ ધરાવે છે.

આ તમામ કંપનીઓના સીઇઓને વર્ષમાં હું એક જ પત્ર લખું છું. તેમને મારે જે જોઈએ છે તે લક્ષ્યાંક આપી દઉં છું. હું નિયમિત મિટિંગો બોલાવતો નથી. વર્ષમાં મારા લક્ષ્યાંકો આપવા એક જ મિટિંગ બોલાવી બાકી તે લક્ષ્યાંક હાસલ કરવાનું કામ હું તેમને સોંપી દઉં છું. લક્ષ્યાંક પૂરો કરવાની જવાબદારી મારી કંપનીઓના વડાઓની છે.

(૭) હું યોગ્ય વ્યક્તિને જ યોગ્ય કામ આપું છું. મતલબ કે ‘રાઇટ પિપલ’ ને ‘રાઇટ જોબ’ આપું છું.

(૮) હું મારા સીઇઓને એ નિયમો આપું છું, રુલ નંબર એક : શેર હોલ્ડરનાં નાણાં ડૂબવાં જોઈએ નહીં. રુલ નંબર બે : પહેલા નંબરના રુલનો કદી ભંગ થવો જોઈએ નહીં.
તમે એક ગોલ નક્કી કરો અને તમારા માણસોને ગોલ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરે તેવી વ્યવસ્થા કરો.

(૯) મોટા મેળાવડાઓ કે હાઈ સોસાયટીના જમેલાઓમાં જઈ હું સમય બગાડતો નથી. એમ કરવાને બદલે હું મારા ઘરે જઈ પોપકોર્ન ખાતાં ખાતાં ટેલિવિઝન જોવાનું પસંદ કરું છું.

(૧૦) તમે જે નથી તેનો દેખાડો કરવાનો પ્રયાસ કદી ન કરશો. હું જે છું તેવો જ સમાજમાં દેખાઉં તે જરૂરી છે. તમને જે ગમે છે તે પ્રમાણે જીવનનો આનંદ માણો.

(૧૧) મારી પાસે કોઈ સેલ ફોન નથી. હું મારા ટેબલ પર કમ્પ્યુટર પણ રાખતો નથી.

(૧૨) હું કોઇ ક્રેડિટ કાર્ડ રાખતો નથી. ક્રેડિટ કાર્ડ કદી રાખવું નહીં. હું બેન્કોમાંથી લોન લેતો નથી.

(૧૩) એક વાત યાદ રાખો કે પૈસો માનવીનું સર્જન કરતો નથી, પરંતુ માનવી જ પૈસાનું સર્જન કરે છે.

(૧૪) બની શકે તેટલી સાદગીથી જીવન જીવો.

(૧૫) બીજાઓ જે કરે છે તેમ ન કરો. બીજાઓ જે કહે છે તે સાંભળો અને તમને યોગ્ય લાગે તેમ જ કરો.

(૧૬) કોઇ પણ બ્રાન્ડનેમ પાછળ પાગલ ન બનો. બ્રાન્ડનેમ જોઈને ખરીદી ન કરો. તમને જેમાં સુવિધા લાગતી હોય તે જ વસ્ત્રો, ચશ્માં કે જૂતાં પહેરો.

(૧૭) બિનજરૂરી ચીજવસ્તુઓની ખરીદી કરી પૈસા બરબાદ ન કરો. તમને જેની જરૂરિયાત છે તે જ વસ્તુઓ ખરીદો.

(૧૮) આખરે તમારું જીવન એ તમારું જ છે. બીજાઓ તમારા જીવન પર રાજ કરે તેવી તક બીજાઓને ન આપો. તમને જરૂર જ ન હોય છતાં કોઈ બ્રાન્ડનેમવાળી જ ઘડિયાળ તમે ખરીદો છો ત્યારે એ બ્રાન્ડ ધરાવતી કંપની આડકતરી રીતે તમારી પર રાજ કરે છે તે સત્ય સમજો.

(૧૯) વિશ્વના સુખી લોકો પાસે વિશ્વની શ્રેષ્ઠ બ્રાન્ડ ધરાવતી ચીજવસ્તુઓ હોતી જ નથી. તેમની પાસે જે ઉપલબ્ધ છે તેની જ તેઓ કદર કરે છે.
વિશ્વના બીજા નંબરના સહુથી ધનિક એવા વોરન બફેટને વિશ્વના સહુથી વધુ ધનવાન એવા બિલ ગેટ્સે એક વાર મળવાનું નક્કી કર્યું. બિલ ગેટ્સ માનતા હતા કે મારી અને વોરન બફેટ વચ્ચે કાંઈ જ ‘કોમન’ નથી. તેથી બિલ ગેટ્સે માન્યું કે વોરન બફેટ સાથે મારી અડધો કલાકની મિટિંગ પૂરતી છે, પરંતુ બિલ ગેટ્સ વોરન બફેટને મળવા ગયા અને વોરન બફેટ પાસેથી તેઓ પૂરા ૧૦ કલાક બાદ ઊભા થયા. તે દિવસ બાદ બિલ ગેટ્સ વોરન બફેટના ભક્ત અને પ્રશંસક બની ગયા.
👆👆👆👆👆👆
TRUTH OF LIFE MUST LEARN FROM ABOVE MASSAGE.

બુધવાર, 20 નવેમ્બર, 2019

70% of everything

*✍જે દીવસે મૃત્યુ થશે, તે દીવસે બધા પૈસા બેન્કમાં જ રહી જશે.*
જ્યારે મૃત્યુ થશે ત્યારે મોટા ભાગનું ધન ખર્ચ્યા વગરનું રહી જશે.*
*✍એક ચીની સોફ્ટવેર એન્જીનીઅરનું મૃત્યુ થયું. એ પોતાની વીધવા પત્ની માટે બેન્કમાં ૨.૯ મીલીઅન ડૉલર મુકી ગયો. પછી વીધવાએ જવાન નોકર સાથે લગ્ન કરી લીધાં.*
*✍નોકરે કહ્યું, “હું હંમેશાં વીચારતો હતો કે હું મારા માલીક માટે કામ કરું છું. પણ હવે મને સમજાયું કે આ તો માલીક આખી જીંદગી મારા માટે કામ કરતા હતા.”*

*✍બોધ:- જરુરી તો એ છે કે વધારે ધન ભેગું કરવાને બદલે વધારે જીવવું. સારા અને સ્વસ્થ શરીર માટે પ્રયત્ન કરો.*
*✍મોંઘા ફોનના ૭૦% ફંક્શન બીનઉપયોગી રહી જાય છે.*
*✍મોંઘી કારની ૭૦% સ્પીડનો ઉપયોગ જ નથી થતો.*
*✍આલીશાન મકાનનો ૭૦% હીસ્સો હંમેશાં ખાલી જ રહે છે.*
*✍પુરા કબાટમાંથી ૭૦% કપડાં તો પડ્યાં જ રહે છે.*
*✍પુરા જીવનની કમાણીનો ૭૦% હીસ્સો બીજા માટે રહી જાય છે.*
*✍૭૦% ગુણોનો જીવનમાં ઉપયોગ પણ થતો નથી હોતો.*

*✍પણ જે ૩૦% વાપરીએ છીએ તે કેવી રીતે વાપરશો...???*
*✍સ્વસ્થ હો તો પણ નીયમીત ચેકઅપ કરાવો. તરસ ના હોય તો પણ પાણી પીતા રહો. પોતાના અહંમનો ત્યાગ કરો. શક્તીશાળી હોવા છતાં પણ સરળ અને સૌમ્ય રહો. ધનીક ના હો તો પણ પરીપુર્ણ રહો. જીવનનો સાચો મતલબ સમજો..*
*✍ભાગી જવુ બહુ સહેલું છે. પણ જાગી જવુ બહુ કઠિણ છે. "હ

*✍એક વાર એક ઝુંપડામાં ફુલ ઠંડી માં રાત્રે બે નાના છોકરા છાપા (ન્યુઝપેપર ) ઓઢીને સુતા હતા.*
*✍એમની પાસે ઓઢવાનો ધાબળો નહોતો. એટલામાં એક છોકરાએ બીજા છોકરાને કહ્યું :-જેમની પાસે ઓઢવા માટે છાપા નહિ હોય તેમનું શું થતું હશે..*
*✍જિંદગી કેવી જીવો છો તે નહિં  પણ જિંદગીમાં કેવું વિચારો છો એ મહત્વ નું છે..!!*

બુધવાર, 13 નવેમ્બર, 2019

Original life

ખુબજ હૃદયસ્પર્શિ જીવન ની સત્ય હકિકત...ખાસ વાંચજો ને શેર કરજો..🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻                                "મિ. સંયમ શાહ,
તમે એકલા આવ્યા છો
કે સાથે કોઈ રિલેટિવ પણ આવ્યા છે?"

ડો. ખાખરાવાલાએ ગંભીરતાપૂર્વક પૂછયું.

'સમજી ગયો,
સાહેબ મારા બ્રેઈનનો રિપોર્ટ સારો નહીં આવ્યો હોય, પણ એ જે હોય તે તમે મને જ કહી શકો છો, સર... મારા ફેમિલીને જણાવવાની જરૂર નથી. હકીકતમાં અમારા ઘરમાં સૌથી મજબૂત મન ધરાવતો સભ્ય હું જ છું. મારી વાઈફ તો બિચારી સાવ પોચી છે અને મા-બાપ ઘરડાં થઈ ગયાં છે. બાળકો નાનાં છે, મારે જે હોય તે મને એકલાને જ કહી દો.’

'ભલે ત્યારે...’

ડો. ખાખરાવાલાએ
શબ્દો બરાબર ગોઠવીને પછી
જેટલું કહી શકાય તેટલું કહેવાનું શરૂ કર્યું..

'મિ. સંયમ,
તમને બ્રેઈન ટ્યૂમર છે.
સામાન્ય રીતે ૮ ટ્યૂમર હોય
ત્યારે અમે બાયોપ્સીની સલાહ આપીએ છીએ, પણ તમારા કેસમાં એવું શક્ય નથી. યોર ટ્યૂમર ઇઝ ઇનઓપરેબલ. એ એવી જગ્યાએ આવેલું છે અને એની સાઈઝ પણ એટલી મોટી છે કે ઓપરેશન કરવા જતાં...’

ડોક્ટરની વાત સાંભળીને સંયમને આંચકો તો જોરદાર લાગ્યો અને એ આંચકો સકારણ હતો. એની ઉંમર હજી તો ચાલીસ જ વર્ષની હતી. જિંદગીનાં કીમતી વર્ષો એણે બિઝનેસ જમાવવામાં જ ખર્ચી નાખ્યાં હતાં.

અલબત્ત,
એમાં સમય આવ્યો ત્યારે જ આ માઠા સમાચાર સામે આવી ઊભા

'ડોક્ટર, મને સાચેસાચું જણાવી દો.
મારી પાસે કેટલાં વર્ષો બચ્યાં છે?’

ભીતરનો ખળભળાટ
છુપાવીને સંયમે ઉપરછલ્લી સ્વસ્થતા દાખવીને ડોક્ટરને પૂછી લીધું.

'વર્ષો નહીં, મિ. સંયમ,
તમારી પાસે માત્ર થોડાક મહિ‌નાઓ જ બચ્યા છે. કેટલા એ હું ન કહી શકું. વધુ માં વધુ છ. જો કીમોથેરપી ન લો..
તો કદાચ એક-બે મહિ‌નામાં જ...’

સંયમ શાહ ભાંગી પડયા.
સુશિક્ષિત હતા એટલે
ધ્રૂસકે ને ધ્રૂસકે રડી ન પડયા,
પણ અંદરથી તો હાલત એવી જ થઈ ગઈ. હાથમાં રિપોર્ટ લઈને, ડોક્ટરનો આભાર માનીને એ ધીમે ડગલે બહાર નીકળ્યા. એક પળમાં તો વીતેલું આખું જીવન આંખો સામેથી પસાર થઈ ગયું. એમની નજરમાં એમની પોતાની જે તસવીર ઊભરી એ કંઈ ખાસ વખાણવાલાયક ન હતી. હોય પણ ક્યાંથી? મબલખ ધન કમાવાની લાયમાં એમણે ખાસ મિત્રો બનાવ્યા જ ન હતા. જે કંઈ સંબંધો હતા તે બધા પ્રોફેશનલ હતા. એમનું સ્મિત પણ આલબમિયું હતું.

મનમાં એમ હતું કે...
એક વાર પચીસ-પચાસ કરોડ રૂપિયા કમાઈ લઈશું એ પછી જિંદગીને સારી રીતે માણીશું. એય ને મિત્રો બનાવીશું, મહેફિલો જમાવીશું, પત્નીને અને બાળકોને પૂરતો સમય આપીશું, પડોશીના ઘરે જઈને ચા પીશું અને...

અફસોસ....

એ બધું હવામાં અધ્ધર જ રહી ગયું. અચાનક કાળની કંકોતરી આવી પહોંચી..

'સલામ, સા’બ’

સંયમ શાહ ચમક્યા.
ક્લિનિકની બહાર લિફ્ટમેન ઊભો હતો
તે પૂછતો હતો,

'કૈસા હૈ આપકો ?
અચ્છા હો ગયા ના, સા’બ?
યે દાક્તર સા’બ બોત અચ્છે હૈં.
જો પેશન્ટ ઉસકી સારવાર લેતા હૈ
ઉસકો યહાં દોબારા આનેકી જરૂરત નહીં રહેતી, સા’બ’

આની પહેલાં પણ સંયમે આ લિફ્ટમેનને ચાર-પાંચ વાર જોયો હતો. ભારે વાતોડિયો માણસ લાગ્યો હતો એને. દર વખતે એ 'સલામ, સા’બ’ બોલીને વાતચીત વધારવાની કોશિશ કરતો, પણ સંયમ એને ટાળતો રહેતો હતો. આવા નાના માણસોની સાથે જરાક હસીને બોલો એટલે સમજો કે ગયા કામથી ત્રીજે દિવસે હાથ લાંબો કરવાના જ. 'છોટી બહેન કી શાદી હૈ. બિમાર મા' કે લિયે દવા લાની હૈ. પૈસે નહીં હૈ.’ સો-બસો, પાંચસો પડાવીને જ રહે.

પણ આજે બધું બદલાઈ ચૂક્યું હતું.
સંયમે આજે મૃત્યુને જોઈ લીધું હતું.
કોને ખબર આ લિફ્ટમેન ફરી ક્યારેય
જોવા મળશે કે નહીં? એણે પણ હસીને એના ખભા પર હાથ મૂક્યો,

'ક્યા નામ હૈ તુમ્હારા?’

પાંચમા માળેથી ગ્રાઉન્ડ ફ્લોર સુધી ઊતરતાંમાં તો સારી એવી શબ્દોની આપલે થઈ ગઈ. બહાર નીકળીને સંયમે પાકીટમાંથી પચાસનું પત્તું કાઢીને એ ગરીબ માણસના હાથમાં મૂકી દીધું. પેલાનો ચહેરો ખીલી ઊઠયો,

'આપ બો’ત અચ્છે હૈં, સા’બ ફિર આના’

સંયમના મનમાં
કડવાશભર્યો અફસોસ પ્રગટી ઊઠયો,
એ મનોમન બબડી ગયો,

'એ જ તો તકલીફ છે, દોસ્ત કે હવે બીજી વાર ક્યારેય અહીં આવવાનું નથી. મરવાનું નિ‌શ્ચિ‌ત હોય તો પછી નાહક કીમોથેરપી પણ શા માટે લેવી જોઈએ? હવે તો મળીશું આવતા જન્મે...’

રસ્તો ક્રોસ કરીને એ ગાડી પાસે પહોંચ્યો. ડ્રાઇવરે દરવાજો ખોલી આપ્યો. ડ્રાઇવર એના માલિકથી ખૂબ જ ગભરાતો હતો, પણ આજે એ જ માલિક એને કંઈક બદલાયેલા લાગ્યા. જેવી ગાડી ચાલુ થઈ તે સાથે જ માલિકની વાતો પણ ચાલુ થઈ ગઈ..

'રાજુ, એક વાત પૂછું?
તને અમદાવાદ માં કાર ચલાવતાં ક્યારેય કંટાળો નથી આવતો?’

ડ્રાઇવર ગભરાયો.
એને લાગ્યું કે આજે પોતાની નોકરી ગઈ બીતાં બીતાં એણે જવાબ આપ્યો,

'નહીં, સાહેબ કંટાળો શેનો?
આ તો મારું કામ છે. મારી રોજીરોટી છે. સાહેબ, તમને એવું કેમ લાગ્યું?’

'બસ, એમ જ એક કામ કર,
આજે તું મારી જગ્યાએ આવી જા,
આજે ગાડી હું ચલાવીશ.’

'અરે, સાહેબ તમારી તબિયત?’

'મારી તબિયતની ચિંતા છોડ
એ તો કાર નહીં ચલાવું તો પણ...’

સંયમ વાક્ય ગળી ગયો..

'આપણે બીજી વાતો કરીએ.
તારા ઘરમાં કોણ કોણ છે?
તારી પત્નીનું નામ?
દીકરા-દીકરી કેટલાં છે? શેમાં ભણે છે?’

ડ્રાઇવરને લાગ્યું કે
એના માલિક આજે ગાંડા થઈ ગયા છે.
એ સાચવી સાચવી ને જવાબ આપતો ગયો. છેલ્લાં પાંચ વર્ષથી એ સંયમના ડ્રાઇવર તરીકે નોકરી કરતો હતો. આજ સુધીમાં માલિક ના મોંએથી એણે આવું જ સાંભળ્યા કર્યું હતું :

'કાલે કેમ વહેલો ચાલ્યો ગયો હતો?
આજે કેમ મોડો આવ્યો?
હાડકાં હરામ નાં થઈ ગયાં છે, કેમ?
કામ કરતાં જોર આવે છે
અને દર ત્રીજા મહિ‌ને પગાર વધારો માગતાં શરમ નથી આવતી.’

એને બદલે
ઘરે પહોંચ્યા પછી આવું સાંભળવા મળ્યું..

'ભ’ઈલા, તારે ઘરે જવું હોય તો જા,
મારે ગાડીમાં ક્યાંય જવાનું નથી.
કારણ વગર તારે અહીં બેસી રહેવાની જરૂર નથી. બૈરી-છોકરાં સાથે મજા કરજે’

રાજુથી બોલાઈ ગયું,

'સાહેબ, તમે ખરેખર સારા માણસ છો.’

સાંજે સંયમે પહેલી વાર
પત્ની અને બાળકોની સાથે બેસીને ડિનર લીધું. બંને બાળકોની સાથે સ્કૂલ વિશે વાતો કરી. એમને ચિત્રો દોરવામાં મદદ કરી. નાની ગુડ્ડી બોલી ઊઠી..

'પપ્પુ, તમે કેટલા ગુડ-ગુડ પપ્પા છો
રોજ અમારી સાથે આવી રીતે...’

સંયમ બબડી રહ્યો,

'એ જ તો તકલીફ છે.
હવે પછી મારી પાસે ખૂબ ઓછા 'રોજ’ બચ્યા છે, પણ જેટલા બચ્યા છે
એને તો માણી લઉં’

સવારે પડોશમાં રહેતા
અનિમેષભાઈનું મોં ખુલ્લું રહી ગયું..

'અરે સંયમભાઈ, તમે?
સવાર સવારમાં અમારે ત્યાં?
સૂરજ કઈ દિશામાં ઊગ્યો છે આજે?
અરે, સરોજ... પાણી લાવજે તો...'

'એકલા પાણીથી નહીં પતે, અનિમેષભાઈ, આજે તો ચા પણ પિવડાવવી જ પડશે.’

સંયમે હક્કથી કહી દીધું.
સરોજબહેન સાંભળી ગયાં,
ચાની સાથે નાસ્તો પણ લઈ આવ્યાં.
અડધા કલાકમાં ઘરોબો સ્થપાઈ ગયો. ઝઘડો તો હતો જ નહીં, પણ પડોશીઓના મતે સંયમ સાવ અતડો અને અભિમાની માણસ હતો.

આજે લાગ્યું કે આ માણસ તો સંબંધ કેળવવા જેવો છે. જતી વખતે સંયમે ઠરાવ પસાર કરી નાખ્યો..

'આજથી સવાર ની ચા તમારે ત્યાં
અને સાંજ ની ચા મારા ઘરે’

'પાક્કું આખી જિંદગી સુધી...’

અનિમેષભાઈ બોલી ઊઠયા.
સંયમના મનમાં ફરી પાછો અફસોસ પ્રગટયો :

'આખી જિંદગીમાં તો હવે બચ્યું છે શું?
વધુ માં વધુ એક-બે મહિ‌ના જ ને?’

પણ બે દિવસમાં તો સંયમે ખંગવાળી દીધો. સૌને ખુશ કરી દીધા. અત્યાર સુધી એને સ્વાર્થી‍, અતડો ને અભિમાની માનતા આવેલા તમામ લોકો હવે બોલતા હતા...

'ભાઈ, વાહ માણસ તે આનું નામ’

ચાર દિવસ પછી ફોન આવ્યો.

ડો. ખાખરાવાલા
ગાભરા ગાભરા બનીને કહી રહ્યા હતા..

'મિ. સંયમ શાહ
આઈ એમ વેરી વેરી વેરી સોરી
તમારા બ્રેઈનનો રિપોર્ટ ખોટો છે.

આઈ મીન,

મિ. એસ. એસ. શાહ નામધારી બે દરદીઓ હોવાના કારણે રેડિયોલોજિસ્ટના હાથે જ ભૂલ થઈ ગઈ. ત... ત... તમે સાવ જ સાજાસારા છો...

એબ્સોલ્યુટલી નોર્મલ...

તમે હવે સો વર્ષ સુધી જીવતા રહી શકો છો. મારી તમને બેસ્ટ વિશીઝ છે...'

ડો. ખાખરાવાલા ખખડતા રહ્યા,
અહીં સંયમ શાહ બબડતા હતા :

'તમે મને ઓળખતા હતા એ સંયમ તો ક્યારનોયે મરી ગયો, ડોક્ટર હવે તો મારો પુનર્જન્મ થયો છે. હવે મને સમજાઈ ગયું કે જિંદગી નો સાચો મર્મ જિંદગી માં વર્ષો ઉમેરવાનો નથી, પણ વર્ષોમાં જિંદગી ઉમેરવાનો છે.