World's 8 lessons

*World's 8 superb lessons worth sharing with loved ones:*
-------------------<>------------------

*Shakespeare :*👌🏿

Never  play  with the feelings

of  others  because  you may

win the  game but the  risk is

that  you  will surely  lose

the person  for a  life time.

--------------------------------

*Napoleon:*👌🏿

The world  suffers  a  lot. Not

because  of  the  violence  of

bad people, But because   of

the silence of good people!

--------------------------------

*Einstein :*👌🏿

I  am  thankful  to  all those

who  said  NO  to  me   It's

because  of  them  I  did  it

myself.

--------------------------------

*Abraham Lincoln :*👌🏿

If friendship is your weakest

point  then  you  are  the

strongest  person  in the

world.

--------------------------------

*Chralie Chaplin :*👌🏿

Laughing  faces  do  not

mean that  there is  absence

of sorrow!  But it means that

they  have the ability to deal

with it.

----------------------

*William  Arthur :* 👌🏿

Opportunities   are  like

sunrises, if  you  wait too

long  you  can miss them.

------------------------------

*Hitler :* 👌🏿

When  you  are  in  the light,

Everything follows  you, But

when  you  enter  into   the

dark, Even your own shadow

doesn't  follow  you.

--------------------------------

*Vivekananda :* 👌🏿

Coin  always  makes  sound

but  the  currency  notes are

always  silent.  So  when

your value  increases

keep quiet.

What is old age and what not?

ઘડપણ સડવા માટે નથી – ગુણવંત શાહ

| સાહિત્યકાર : ગુણવંત શાહ |

[‘જનકલ્યાણ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]

માણસ સાઠ વટાવે પછી થોડાક ડરામણા શબ્દોનું બ્લેકમેઈલ શરૂ થઈ જાય છે : બ્લડ-સુગર, કોલેસ્ટરોલ, બ્લડ પ્રેશર, વા, બાયપાસ, ઘડપણ અને મૃત્યુ. ઘણા લોકો ઘડપણમાં દુઃખી થવા માટે યુવાનીમાં રોગના ખાતામાં દુઃખની થાપણ મૂકી રાખે છે. પાછલી ઉંમરે દુઃખ એમને વ્યાજમુદ્દલ સાથે પાછું મળે છે.

જ્યાં જ્યાં નજર કરીએ ત્યાં એડવાન્સ બુકિંગ કરાવીને ઘડપણમાં રોગોનું મ્યુઝિયમ બનીને ખાટલે પડેલાં ખોળિયાં જોવા મળે છે. એમના જિગરજાન દોસ્તનું નામ છે ગળફો. એમની ગર્લફ્રેન્ડનું નામ છે, થૂંકદાની. એમની પ્રિયતમાનું નામ છે પથારી. રવિશંકર મહારાજ વારંવાર કહેતા કે

ઘરડમાં ચાલે તે ઘરડો.

ઘડપણનું સર્જન સડવા માટે નથી થતું. માણસે ઘરડા નથી થવાનું. પણ

વૃદ્ધ થવાનું છે. જે વૃદ્ધિ પામ્યો તે વૃદ્ધ !

પાછલી ઉંમરે સુખી થવાના સચોટ ઉપાયો ક્યા ?

ગમે તે ભોગે યુવાનીમાં બેઠાડું બનવાનું ટાળવું રહ્યું.

જેટલું ચલાય એટલું ચાલવું અને વળી ઝડપથી ચાલવું.

ચલના જીવન કા નામ,
ચલતે રહો સુબહ શામ.

પરસેવાના બે પ્રકાર છે.

એક છે હરામનો પરસેવો અને બીજો છે ખરી કમાણીનો પરસેવો.

મુંબઈમાં ભેજ એટલો કે આળસુના પીરને પણ પરસેવો વળે. એ હરામનો પરસેવો ગણાય.

શિયાળામાં કોઈ માણસ એકાદ કલાક કસરત કરે અને શરીરે પરસેવો વળે એ ખરી કમાણીનો પરસેવો ગણાય.

એ પરસેવો રોગમુક્તિ (healing)નો ખરો ઉપાય છે.

કમાણીનો પરસેવો ઉંમરને ખાઈ જાય છે.

પાછલી ઉંમરે દુઃખી થવાના ઘણા રસ્તા છે.

ઓફિસની ખુરશીમાં પોટલું થઈને બેસવું એ પહેલો ઉપાય છે.

વ્યસનો વિનાની યુવાની ઘણા લોકોને નથી ગમતી.

પૈસા કમાવા સિવાય અન્ય કોઈ વાતમાં રસ ન લેવાની ટેવ યુવાનીને કદરૂપી બનાવે છે.

સાહિત્ય, સંગીત, કળા, નાટક અને કવિતા જેવી ‘ફાલતુ’ બાબતોથી દૂર રહેનારા ઝટ ઝટ સડે છે.

આવા લોકોને તાણ નામની વેમ્પ અકાળે ઘરડા બનાવે છે.

કેવળ પૈસો કમાનારી વ્યક્તિને સાચી મૈત્રી સાંપડતી નથી. પરિણામે જીવન ઝટ કટાઈ જાય છે.

પુસ્તક વાંચવાની ટેવ હોય એવો સ્ફૂર્તિમંદ વૃદ્ધ કંટાળતો નથી.

સંગીતમાં રસ લેનારો વૃદ્ધ નવરાશને શણગારતો જોવા મળે છે.

મૈત્રીવૈભવ ધરાવનાર દાદા ખાસા રળિયામણા જણાય છે.

અન્ય માટે કશુંક કરી છૂટવા તત્પર એવાં દાદીમા આદરણીય જણાય છે.

પારકી પંચાતથી દૂર રહીને નિજાનંદમાં મસ્ત રહેનારા દાદાને ખાલીપો પજવતો નથી.

ઘરનાં સંતાનો એમનાથી કંટાળતાં નથી.

પુત્રવધૂને એમની હાજરી ખટકતી નથી.

કેટલાક વડીલોથી પરિવાર કંટાળે છે. એ કંટાળો સાબિત કરે છે કે વડીલ હજી જીવે છે.

આવું ઘડપણ અભિશાપ ગણાય.

જે વૃદ્ધ છે એ તબિયતનો રાંક નથી હોતો.

પુસ્તકપ્રેમ, કળાપ્રેમ, મનોરંજન, મૈત્રી અને પ્રસન્ન સ્મિતથી શોભતો કરચળિયાળો ચહેરો એમના સમગ્ર જીવનનું ઓડિટ પ્રગટ કરતો રહે છે.

આવો વૃદ્ધ છેક છેવટ સુધી પોતે સ્થાપેલી કે ઉછેરેલી સંસ્થાની ખુરશી પર ફેવિકોલ લગાડીને ચોંટી રહેતો નથી.

સંશોધનોએ સાબિત કર્યું છે કે નિયમિતપણે મંદિરમાં જનારા લોકો લાંબુ જીવે છે.

ભગવાન નામનું ટ્રાન્કિવલાઈઝર જબરી રાહત સાવ ઓછી કિંમતે પહોંચાડે છે.

ડ્રગને રવાડે ચડવા કરતાં કૃષ્ણને રવાડે ચડવું સારું.

જે બાલદી કટાઈને કાણી નથી થતી એને છેક છેલ્લે સુધી કોઈ ભીનો સ્પર્શ મળી રહે છે. આ સ્પર્શ જીવનદાયી છે.

લાંબા આયુષ્યના શાસ્ત્રને gerontology કહે છે.

આપણા ઘરડા નેતાઓ ઝટ નિવૃત્ત થતા નથી. સત્તા ન છોડવાની એમની ચીટકુ વૃત્તિને gerontology કહે છે.

કટાઈ જવા માટેનો શ્રેષ્ઠ સમય યુવાની છે.

ઘરડા થવું એ ગુનો છે. વૃદ્ધ થવું એ વિશેષાધિકાર છે. સતત સમૃદ્ધ થતો રહે તે વૃદ્ધ. વિચારની વૃદ્ધિ અને વિવેકની સમૃદ્ધિ !

ખિસકોલી ઘરડી થાય તોય દોડવામાં ધીમી પડતી નથી.

પુષ્પ ખરવાની અણી પર હોય તોય સુગંધ આપવામાં પાછીપાની કરતું નથી.

હરણ ગમે એટલું ઘરડું હોય તોય એની દોડવાની ગતિ જળવાઈ રહેતી હોય છે.

ઘરડા હાથીનું ગૌરવ પણ છેલ્લી ક્ષણ સુધી અકબંધ રહેતું હોય છે.

જે માણસ મોટી વયે પણ નવું નવું વાંચવાનું, વિચારવાનું અને નિર્મળ આનંદ પામવાનું વ્યસન છોડવા તૈયાર નથી એ ખરા અર્થમાં વૃદ્ધ છે. એવા માણસને ‘ઘરડો’ કહેવો એ એનું અપમાન છે.

અમેરિકાના ફાઈનાન્સિયર બર્નાડ બારુચ કહે છે :
ઘરડા થવાની ઉંમર
હું આજે છું એનાં
પંદર વર્ષ પછીની જ હોય છે.

Dark side of being doctor

*WHAT IS THE DARK SIDE OF BEING A DOCTOR IN INDIA*

*"Loneliness"*

*Profound loneliness*. You can be surrounded by friends, family and colleagues, but in reality, you are quite alone.

If your *family* does not consist of doctors, they hardly understand the difficulties that you go through. They sympathize with you, yet are unable to grasp the reality of your training and career. Why you must spend days and weeks and even years apart from them. Why a lot of their calls are unanswered by you, while you are busy during rounds or managing patients.

Your old school *friends* do not really understand how hard the years have been. Why you couldn't attend all the weddings you were called to. Some just attribute it to arrogance. Some understand. Only a few are driven enough to maintain a relationship where you hardly meet, talk or hang out. Nobody realizes that you hardly have time for yourself, leave alone the closest of friends.

When you do meet your *old buddies*, from various different fields, you can feel a fence that has formed around you. You smile, and nod your head. Yet, you are some distance away. The conversations seem a bit trivial compared to what goes on everyday in your other life. It is like viewing the rerurn of a tv show you had loved at some point of time.

Your *college friends* don't stay with you for too long. Forever branching and specializing fields of medicine mean everyone either ends up in a different college, City or country eventually. You do drop each other a message once in a while, especially if you can remember who it is that you are missing. Conversations do not progress beyond a few words, as both of you are busy beyond compare. Time and distances lighten the strongest of bonds.

Your *partner/spouse/girlfriend/boyfriend* understands your trials and tribulations with difficulty. A similar profession leads to conflict, ego struggles and comparisons. A different profession causes irritation and indignation at your personal priorities. You keep training and hardly find time for them.

Your *patients* may love you for your bedside manner and clinical acumen but neither do you form friendships nor expect any support in times of trouble. You keep a distance. Always. Proximity causes lack of objectivity. And, patients rarely come out in open support of their physician.

Your *colleagues* in the same branch view you as competition. So much so that they would be secretly relieved to see you fail. You colleagues in other branches form cordial, friendly relations. You meet once a year for joint conferences and sometimes discuss patients which have been referred. You can expect a bit of professional support but nothing emotional or personal.

The *hospital you work* in couldn't care less about you. You are indispensable to them, until you are replaced.

Not all this is true for everyone in all scenarios, but, yes, you learn to live with this reality.

Add to this the constant fear of litigation, abuse, violence and disciplinary action.

It can get very lonely at the top for doctors sometimes. *And the higher you go, the further away you are from everyone*.

If this is not part of your story, being a doctor, you really are blessed.

God is always with us

एक मिनट लगेगा
जरूर पढेँ अच्छा लगे
तो Share करना न भूलेँ??

👇👇👇👇👇👇👇

एक अमीर ईन्सान था।
उसने समुद्र मेँ अकेले
घूमने के लिए एक
नाव बनवाई।
छुट्टी के दिन वह नाव लेकर समुद्र की सैर करने निकला।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
आधे समुद्र तक पहुंचा ही था कि अचानक एक जोरदार तुफान आया।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
उसकी नाव पुरी तरह से तहस-नहस हो गई लेकिन वह लाईफ जैकेट की मदद से समुद्र मेँ कूद गया।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
जब तूफान शांत हुआ तब वह तैरता-तैरता एक टापू पर पहुंचा 🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
लेकिन वहाँ भी कोई नही था।
टापू के चारो और समुद्र के अलावा कुछ भी नजर नही आ रहा था।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
उस आदमी ने सोचा कि जब मैंने पूरी जिदंगी मेँ
किसी का कभी भी बुरा नही किया तो मेरे साथ ऐसा क्यूँ हुआ..?
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
उस ईन्सान को लगा कि अगर प्रभू ने मौत से बचाया तो आगे का रास्ता भी प्रभू ही बताएगा।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
धीरे-धीरे वह वहाँ पर उगे फल-फूल-पत्ते खाकर दिन बिताने लगा।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
अब धीरे-धीरे उसकी आस टूटने लगी,
प्रभू पर से उसका भरोसा उठने लगा।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
फिर उसने सोचा कि अब
पूरी जिंदगी यही इस टापू पर ही बितानी है तो क्यूँ ना एक झोपडी बना लूँ  ...?
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
फिर उसने झाड की डालियो और पत्तो से एक सुन्दर
छोटी सी झोपडी बनाई।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
उसने मन ही मन कहा कि आज से झोपडी मेँ सोने
को मिलेगा आज से बाहर
नही सोना पडेगा।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
रात हुई ही थी कि अचानक मौसम बदला
बिजलियाँ जोर जोर से कड़कने लगी.
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
तभी अचानक एक बिजली उस झोपडी पर आ गिरी और झोपडी धधकते हुए जलने लगी।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
यह देखकर वह ईन्सान टूट गया।
आसमान की तरफ देखकर बोला हे प्रभू ये तेरा कैसा इंसाफ है?
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
तूने मुझ पर अपनी कृपा की द्रश्टी क्यूँ नहीं की?
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
फिर वह ईन्सान हताश होकर सर पर हाथ
रखकर रो रहा था।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
कि अचानक एक नाव टापू के पास आई।
नाव से उतरकर दो आदमी बाहर आये
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
और बोले कि हम तुम्हे बचाने आये हैं।
दूर से इस वीरान टापू मे जलता हुआ झोपडा देखा
तो लगा कि कोई उस टापू
पर मुसीबत मेँ है।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
अगर तुम अपनी झोपडी नही जलाते तो हमे पता ही नही चलता कि टापू पर कोई है।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
उस आदमी की आँखो से आँसू गिरने लगे।
उसने प्रभू से क्षमा माँगी और
बोला कि "हे प्रभू मुझे क्या पता कि तूने मुझे बचाने के लिए
मेरी झोपडी जलाई थी।यक़ीनन तू अपने भक्तौ का हमेशा ध्यान रखता है। तूने मेरे सब्र का इम्तेहान लिया लेकिन मैं उसमे फैल हो गया। मुझे क्षमा करना।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
moral -
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
दिन चाहे सुख के हों या दुख के,
प्रभू अपने भक्तौ के साथ हमेशा रहता हैं।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾
अच्छा लगे तो दुसरे लोगों से शेयर करे ।
🌾🌾🌾🌾🌾🌾

Diseases and Boliwood

Hindi Songs & their Medical Meanings:-

Jiya Jale Jaan Jale, Raat Bhar Dhuan Chale.  .
🚨– Fever

Tadap Tadap Ke Is Dil Se Aah Nikalti Rahi..
🚨– Heart Attack

Bidi Jalayle Jigar Se Piya Jigar Ma Badi Aag Hai..
🚨– Acidity

Tujh Mein Rab Dikhta Hai, Yaara Main Kya Karoon..
🚨– Cataract

Tuje Yaad Na Meri Aayi Kisi Se Ab Kya Kehna..
🚨– Alzheimer’s

Mann Dole Mera Tann Dole..
🚨– Vertigo

Tip-Tip Barsa Pani, Pani Ne Aag Lagayi..
🚨– Urinary Infection

Dil Dhadak-Dhadak Ke Keh Raha Hai..
🚨– Hypertension

Aaj Kal Paaon Zameen Par Nahi Padte Mere..
🚨– Corn On Feet

Haay-Re-Haay Neend Nahi Aaye..
🚨–Insomnia

Batana Bhi Nahi Aata, Chupana Bhi Nahi Aata..
🚨– Piles

And Sabse Mast

Lagi Aaj Saawan Ki Phir Wo Zadi Hai..
🚨– Loose Motion😂😂

Killer...
Suhani Raat Dhal Chuki, Na Jaane Tum Kab Aoge..
🚨– Constipation

Hasso Mat, jaldi forward karo...😆

Think positive

I feel like reading this again and again & again.. hope u 👌👉

A famous writer was in his study room. He picked up his pen and started writing :

**Last year, I had a surgery and my gall bladder was removed. I had to stay stuck to the bed due to this surgery for a long time.

**The same year I reached the age of 60 years and had to give up my favourite job. I had spent 30 years of my life in this publishing company.

**The same year I experienced the sorrow of the death of my father.

**And in the same year my son failed in his medical exam because he had a car accident. He had to stay in bed at hospital with the cast on for several days. The destruction of car was another loss.

At the end he wrote: Oh God! It was such bad year !!

When the writer's wife entered the room, she found her husband looking sad & lost in his thoughts. From behind his back she read what was written on the paper. She left the room silently and came back with another paper and placed it on side of her husband's writing.

When the writer saw this paper, he found his name written on it with following lines :

**Last year I finally got rid of my gall bladder due to which I had spent years in pain....

**I turned 60 with sound health and got retired from my job. Now I can utilize my time to write something better with more focus and peace.....

**The same year my father, at the age of 95, without depending on anyone or without any critical condition met his Creator.....

**The same year, God blessed my son with a new life. My car was destroyed but my son stayed alive without getting any disability......

At the end she wrote:

This year was an immense blessing of God and it passed well !!!

The writer was indeed happy and amazed at such beautiful and encouraging interpretation of the happenings in his life in that year !!!

Moral : In daily lives we must see that its not happiness that makes us grateful but grate-fulness that makes us happy.

To all my lovely friends & family members ....

Think positive.....
Be happy...
Stay Blessed.

An apple or a horse?

એક રાજા હતો
એણે એક સર્વે કરવાનો વિચાર આવ્યો કે  મારા રાજ્યમાં ઘરસંસાર માં પતિનું ચાલે છે કે પત્નીનું એ માટે એણે ઇનામ રાખ્યુ અને રાજ્ય માં જાહેરાત કરી કે જે ઘરમાં પતિનું ચાલતું હોય એમને ગમતો ઘોડો ઇનામ માં આપશે અને જેને ત્યાં પત્ની ની સરકાર હોય એમને સફરજન મળશે...

એક પછી એક બધા નગરજનો સફરજન ઉઠાવવા માંડ્યાં. રાજાને તો ચિંતા થઈ કે શું મારા રાજ્યમાં બધા સફરજન જ છે??

એવામાં એક મોટી મુછૉ, લાલઘમ આંખો અને પાંચ હાથ પુરો જુવાન આવ્યો અને બોલ્યો..... રાજાજી , મારા ઘરમાં હુ કહુ એમ જ થાય.. લાવો ઘોડો....
રાજા તો ખુશ ખુશ થઈ ગયા.. અને કહ્યુ .. જા જવાન, મનગમતો ઘોડો લઇ લે.. જવાન તો કાળો ઘોડો લઇ ને થયો રવાના..
ઘરે પહોચ્યો અને થોડીવાર થઇ ત્યાં તો દરબાર માં પાછો આવ્યો....

રાજા : કેમ જવામર્દ ,પાછો કેમ આવ્યો ??
જવાન : મહારાજ,  ઘરવાળી કહે છે કે... કાળો રંગ તો અપશુકનિયાળ કહેવાય. સફેદ રંગ શાંતિ અને પ્રગતિ  નો છે તો સફેદ ઘોડો આપો...

રાજા: ઘોડો મુક અને સફરજન લઇ ને હાલતી પકડ...
એમ જ રાત પડી. દરબાર વીખરાઇ ગયો..
અડધી રાતે મહામંત્રી એ દરવાજો ખખડાવ્યો ...

રાજા : બોલો મહામંત્રી.. શું કામ પડ્યુ ??
મહામંત્રી: મહારાજ , તમે સફરજન અને ઘોડો ઇનામ તરીકે રાખ્યા એના કરતાં એક મણ અનાજ અને સોનામહોર રાખ્યા હોત તો ખાવામાં કે ઘરના ને ઘરેણા કરવા કામ તો આવેત..

રાજા: મારે તો ઇનામ એ જ રાખવુ હતું પણ.... મહારાણી એ સુચન કર્યુ અને મને પણ લાગ્યુ કે આ ઇનામ જ વ્યાજબી છે એટલે...
મહામંત્રી: મહારાજ, તમારા માટે સફરજન સુધારી આપુ...

રાજા મરક મરક હસ્યા અને પુછ્યુ.. મહામંત્રી આ સવાલ તો તમે દરબાર માં આજે અથવા સવારે પણ પુછી શકતા હતા.. તો અત્યારે આવવાનુ કારણ ??

મહામંત્રી: એ તો મારા ગૄહલક્ષ્મી એ કીધુ કે જાવ અત્યારે જ પુછતા આવો એટલે સાચી ખબર પડે....
રાજા વાત કાપી ને : મહામંત્રી જી , સફરજન તમે હાથે  લેશો કે હુ ઘરે મોકલી આપુ??!!

મોરલ: સમાજ ભલા પુરુષ પ્રધાન હોય પણ સંસાર તો સ્ત્રી પ્રધાન હતો, છે અને રહેશે....

તા.ક. (ખાસ નોંધ)
હું આ પોસ્ટ છ મહીના થી મુકવાનું વિચારતો હતો છેક આજે મુકી શક્યો....
અત્યારે બંદા બેઠા બેઠા સફરજન ખાય છે.😀😀